Pagina’s

Het Zoutpad

Het zoutpad – over oude wegen naar een nieuw begin

Ik lees graag boeken van mensen die verslag doen van hun wij-gooien-het-roer-om belevenissen. Dat gaat namelijk nooit zonder slag of stoot. Beetje zelfkastijding, daar hou ik wel van.

Het zoutpad van Raynor Winn is zo’n boek.

Raynor -kortweg Ray- en Moth hebben een idylle opgebouwd. Een woonboerderij in hun thuisland Engeland, die ze in de loop der jaren hebben opgeknapt, eieren van hun eigen kippen, wol van hun eigen schapen. Hun inkomen halen ze uit het ontvangen van B&B gasten.

Dan komt de dag dat hun idylle wreed verstoord wordt.

Ooit hebben ze geld geïnvesteerd in een project van een goede vriend. Als dat project op een gegeven moment de mist in gaat, komen de schuldeisers. Het liedje ‘Vriendschap is een illusie’ gaat vanzelf in je achterhoofd spelen. Ook de beslissing van de rechter valt niet in hun voordeel uit en deurwaarders komen aan hun deur om hun huis in beslag te nemen. Als ze zich verschansen in de trapkast valt Raynor’s oog op de wandelgids van Paddy Dillon The South West Coast Path.

Het Zoutpad

Ze zijn dakloos, hebben nog maar een paar honderd pond op de rekening en het idee ontstaat om dit ruige kustpad van 1014 km te gaan lopen.

De tegenspoed wordt nog groter als een dag na de uitspraak van de rechter blijkt dat Moth CBD wordt vastgesteld, een zeldzame hersenaandoening waarbij cellen afsterven en daarmee langzamerhand motoriek aantast. Moth is stram, loopt steeds moeizamer en heeft pijnlijke schouders. De levensverwachting is ongeveer 6 tot 8 jaar, waarbij de arts inschat dat de aandoening bij Moth circa 6 jaar geleden is begonnen.

Het ideale uitgangspunt om een hike van 1014 km te gaan lopen, zal je zeggen!

Maar zo gaat dat met mensen die het water aan de lippen staat; die doen niet altijd wat voor een buitenstaander slim of logisch of verstandig is. Die doen iets wat op dat moment noodzakelijk is.

Daar gaan ze, twee mensen van boven de 50, met een gammele, verouderde uitrustig, twee goedkope te dunne nylon slaapzakken, en met ca. 30 pond per week te besteden. Wandelen langs een ruig kustpad, blootgesteld aan zoute wind, stekelige struiken, harde grond en Britse zomers – de ene week verzengende hitte, de andere week gutsende regen.

Ondanks alle ontberingen gebeurt er iets met ze. Wonderlijk genoeg gaat Moth zich beter voelen. Hij wordt fysiek sterker en soepeler. Zou de fysieke inspanning zijn longcapaciteit verbeteren en zou zijn hele lijf daardoor meer zuurstof krijgen? Ze bespreken het nog met de specialist, maar die wuift het weg als een toevalligheid. Met Raynor gebeurt er ook iets, ze voelt zich steeds meer thuis in de vrije natuur en langzaam verdwijnt haar wrok over het onrecht van het verliezen van haar geliefde huis. Ze voelt zich een met de elementen en een met zichzelf. ‘Ik was deel van het geheel’ schrijft ze.

Terugkerend thema is het dakloos zijn en Raynor beschrijft talloze voorvallen en welk effect het heeft op de mensen die ze onderweg tegenkomen, wanneer zij vertellen dat ze dakloos zijn. De meesten schrikken er voor terug, roepen hun kinderen bij zich, korten de riem in van de hond. Als ze daarentegen vertellen dat ze hun huis verkocht hebben en nu rondtrekken omdat ze alle tijd van de wereld hebben, dan krijgen ze alle lof.

Haar huis was altijd Raynor’s ‘thuis’, de plek die ze met Moth had opgebouwd, de plek waar hun twee kinderen geboren waren en opgegroeid, ze identificeerde zichzelf met deze plek. Maar nu ze geen thuis meer heeft, moet ze het gevoel van ‘thuis’ meer in zichzelf zoeken.

Het is Raynor die het verslag van hun reis heeft opgeschreven en het in deze verhalende roman heeft gegoten. Het is een heel boeiend verhaal geworden, met de nodige zelfspot en reflectie. Halverwege kabbelde het voor mij teveel voort op telkens een herhaling van dezelfde mineur: geen eten, geen geld, koud, nat, ongemakkelijke ontmoetingen in de dorpjes, geen goeie plek om de tent neer te zetten. Wanneer ik dan ’s avonds in bed nog een stukje ging lezen zei ik tegen de echtgenoot: nou, ik ben benieuwd in welke ellende dit echtpaar deze keer weer terechtkomt. Beetje teveel van hetzelfde op dat moment, maar dan komt de omslag in het boek en komt er weer beweging in het verhaal.

Levenslessen

Het is grappig hoe de levenslessen van een ander een effect op jezelf hebben. Een bepaalde herkenning in hun rampspoed en een herkenning in het hervinden van jezelf juist als de ontberingen het grootst zijn. Ik zie ook met het afstandelijke oog van de lezer welke patronen zich in hun leven herhalen. Zij laten telkens een ander profiteren van wat zij zelf hebben opgebouwd. Ze hebben hun woonboerderij helemaal zelf opgeknapt, maar ze hebben het niet goed genoeg beschermd, waardoor die ‘vriend’ het van hen af kon nemen. In de winter tijdens hun hike verblijven ze in een schuur van een oude vriendin. Ze mogen er kosteloos wonen, met als tegenprestatie dat Ray en Moth de boel bewoonbaar maken. Wanneer ze alles afgetimmerd hebben, blijkt de eigenaresse de woonruimte voor een flinke prijs te gaan verhuren. Aan een ander. Er is een bepaalde naïviteit die hen siert, maar waarvan ik wel hoop dat ze er inmiddels van geleerd hebben en dat ze de opbrengsten nu eens voor henzelf bewaken. Zoals de opbrengsten van dit boek.

Tot slot een wijze les uit Het zoutpad:

De meeste mensen laten hun hele leven voorbijgaan zonder hun eigen vragen te beantwoorden: wat ben ik, wat heb ik in me? De belangrijke dingen. Wat een verspilling.

Opgegroeid met de boeken van W.G. van de Hulst en heeft daar nog steeds een zwak voor. Keek vroeger graag naar Murder, She Wrote en wenste heimelijk dat zij Jessica Fletcher was. Kwam er ooit aardig dicht in de buurt, toen ze logeerde in het huis uit de serie, wat haar vervolgens inspireerde om zelf een moord mysterie te schrijven. Werkt er aan om dat manuscript als boek uitgegeven te krijgen. Leest, schrijft, mediteert en kijkt naar de stand van de maan om zichzelf beter te begrijpen en te duiden en hopelijk wat wijsheid over te brengen naar anderen.

Geef een reactie

%d bloggers liken dit:
Helaas moet Ogma ook de cookie-jar open trekken. Wij gebruiken cookies om deze website zo gebruiksvriendelijk mogelijk te maken en u te voorzien van de beste informatie. Klik op 'Instellingen wijzigen' om uw cookievoorkeuren aan te passen en voor meer informatie over het gebruik van cookies op deze website.
Annuleren