Pagina’s

De rivier Karl Marlantes

De Rivier – Karl Marlantes

Aan het begin van de twintigste eeuw, wanneer de revolutie in Rusland ook haar tol eist in Finland, zien de drie Koski-kinderen – Ilmari, Matti en hun zus Aino – zich gedwongen om naar de Verenigde Staten te vluchten. Niet ver van de majestueuze Columbiarivier voegen zij zich bij andere Finnen in een houtkapgemeenschap in het zuiden van Washington, waar de eerste oogst van de kolossale oerbossen tot snelle ontwikkeling leidt en een radicale arbeidersbeweging zich begint te ontwikkelen.

De broers Ilmari en Matti worden geconfronteerd met zowel de opwinding als het gevaar van deze wildernis rond het grensgebied – het beklimmen en kappen van bomen van wel honderd meter hoog – terwijl Aino, die als sterke en onafhankelijke vrouw meer van de boeken is, zich inzet voor de organisatie van de eerste vakbonden in de industrie. Ze proberen alle drie een nieuw thuis op te bouwen in een Amerika dat razendsnel aan het veranderen is, maar ze trachten tegelijkertijd ook vast te houden aan tradities die ze van huis uit hebben meegekregen.

Laatst stond een van mijn favoriete mannen weer op de stoep: de postbode. Verrassing! En ik had toch niets besteld… Uit het pakket kwam De Rivier van Karl Marlantes tevoorschijn. Ik snapte wel waarom Uitgeverij Meulenhoff het boek met pakketpost opstuurde. De Rivier is namelijk maar liefst 800 pagina’s (vooruit, 766) dik en die passen echt niet door de brievenbus.

I like big books and I cannot lie?

Niets heerlijker dan je te verliezen in een verhaal dat honderden pagina’s duurt, toch? Ik weet niet hoe het met jou gaat, lieve lezer, maar ik vind het de laatste tijd lastig om me helemaal onder te dompelen in een boek. En in helemaal van die dikkerds. Twee- of driehonderd pagina’s, dat lukt me nog wel, maar de daarna is de koek wel op.

De rivier Karl Marlantes

Ik had dus niet zo’n zin in De Rivier. Volgende keer toch iets beter op het aantal pagina’s letten, dacht ik nog. Met iets van tegenzin begon ik dan ook te lezen. En wat gebeurde er? Ik bleef lezen. Eerder had ik had me voorgenomen om een tiental bladzijden per dag te lezen. Maar dat aantal oversteeg ik met gemak. Met De Rivier dompelde ik me helemaal onder in het leven van Aino, Ilmari en Matti.

Van Finland naar Amerika

Hun verhaal begint in Finland, aan het begin van de twintigste eeuw. Finland is dan nog onderdeel van het Russische tsarenrijk, waar de Finnen niet bepaald gelukkig mee zijn. Ilmari, de oudste zoon is dan al in Amerika. Door een tragisch ongeluk kan Matti niet thuis blijven, hij vlucht naar Amerika. Aino volgt later. Zij zet zich in voor de onafhankelijkheid van Finland, haar cel wordt verraden en zij valt in handen van de Russische geheime dienst. Ze overleeft het, maar ook zij is haar leven niet zeker. Ook zij vlucht naar Amerika en voegt zich bij Matti en Ilmari.

De Rivier volgt het leven van de twee broers en zus. Het is geen gemakkelijk leven, daar in de Nieuwe Wereld. Er wordt armoe en honger geleden. Geld wordt verdiend en weer verloren. Plannen worden gemaakt en opgeven. Partners worden gevonden en weer losgelaten. Kinderen worden geboren en gaan dood. In een wereld die razendsnel verandert.

Hoewel Karl Marlantes over Ilmari, Matti en Aino schrijft, althans, volgens de achterflap, gaat het verhaal met name over Aino. En dat is niet erg, want ze is een enorm stoere tante. Net als in Finland, strijdt ze in Amerika voor gelijkheid, voor de vakbonden. Dat wordt haar vaak niet in dank afgenomen, ze wordt in elkaar geslagen, gearresteerd en lastiggevallen. In alle opzichten is haar leven onconventioneel, zeker voor de tijd waarin ze leefde. Nu nog steeds wel.

De rivier Karl Marlantes

Doordat Aino zo sterk in het voetlicht staat, zijn de andere karakters wat vlak gebleven. Zo heb ik wel het gevoel dat ik Aino’s broers en hun beweegredenen ken, maar wel een stuk minder goed dan Aino. Is dat jammer? Misschien wel. Had ik er last van? Nee hoor!

Kortom: ben je geïnteresseerd in de Amerikaanse twintigste eeuw? Houd je van een ‘strong female lead’? Zit je graag lang op de bank onder een dekentje, met een goed boek? Dan is De Rivier van Karl Marlantes beslist een aanrader. Ik ga nu even afkicken, want wat lees je na 766 pagina’s houthakken, vissen en stakingen? Ik weet het nog niet. Tips zijn welkom!

In het dagelijks leven is zij druk met tekst als Marketing Communications Manager, maar ’s avonds reist zij met Josje en een bak thee naar verre oorden in langvervlogen tijden. Op zaterdagochtend spreekt ze audioboeken in bij Dedicon, voor mensen met een leesbeperking. Favoriete boeken zijn sprookjesachtig mooi, barsten van de ontberingen en lopen als het even kan, goed af. En de hond gaat dus niet dood! O ja, ze werkt ook nog aan haar eerste verhalenbundel.

Geef een reactie

%d bloggers liken dit:
Helaas moet Ogma ook de cookie-jar open trekken. Wij gebruiken cookies om deze website zo gebruiksvriendelijk mogelijk te maken en u te voorzien van de beste informatie. Klik op 'Instellingen wijzigen' om uw cookievoorkeuren aan te passen en voor meer informatie over het gebruik van cookies op deze website.
Annuleren