Pagina’s

Voordat de koffie koud wordt

Voordat de koffie koud wordt – Toshikazu Kawaguchi

In een steegje in Tokio zit al meer dan honderd jaar een café dat zorgvuldig gebrouwen koffie schenkt. Dit cafeetje biedt de klanten een unieke ervaring: de kans om terug in de tijd te reizen. ‘Voordat de koffie koud wordt’ beschrijft 4 prachtige verhalen van cafégasten die het verleden een bezoekje willen brengen.

De eerste wil de man die haar verliet confronteren, de tweede wil een brief terugvinden van haar man wiens geheugen is verdwenen door de ziekte van Alzheimer, de derde wil haar zus voor een laatste keer spreken en de vierde wil haar dochter voor de eerste keer ontmoeten. Maar de reis naar het verleden is niet zonder risico: de gasten moeten naar het heden terugkeren voordat hun kopje koffie koud geworden is.

Japan, tijdreizen, plus een kat op de cover. Een gouden combinatie, toch? Ik zal meteen met het goede nieuws beginnen – Toshikazu Kawaguchi’s boek Voordat de koffie koud wordt is inderdaad prachtig. Maar eerlijk is eerlijk, het duurde wel even voordat ik er helemaal in zat. Ik weet niet goed waar het aan lag, de stijl misschien, de hoeveelheid aan personages, het tijdreizen dat aan behoorlijk wat regels onderhevig is… Maakt ook niet uit, want hoe verder ik vorderde, hoe mooier ik de verhalen vond.

Voordat de koffie koud wordt

Verhalen? Ja, in Voordat de koffie koud wordt worden 4 mensen gevolgd die op reis gaan in de tijd. Ieder verhaal wordt apart verteld, maar er is ook een overkoepelend verhaal waardoor het verhaal van Voordat de koffie koud wordt aan elkaar geregen wordt en waardoor je de personages beter leert kennen.

Dat tijdreizen, dat gebeurt met behulp van een kop koffie. Dat kan alleen in café ‘Funiculi Funicula’ en alleen als je op 1 bepaalde stoel in het café zit. Je hebt niet lang de tijd, voordat de koffie koud wordt, moet je terug naar de huidige tijd. Ben je te laat, dan heeft dat ernstige consequenties. Nog een regel: je bezoek aan het verleden heeft geen invloed op je leven nu. Ingrijpen gaat niet. Ook al staat er iets ernstigs te gebeuren.

De vier mensen die in deze roman in de tijd gaan reizen willen allemaal een geliefde nog een laatste keer zien. Of een eerste keer. Hoe verder je in het boek vordert, hoe emotioneler en aandoenlijker de verhalen worden. Het laatste verhaal vond ik dan ook het mooiste. Verder geen spoilers, maar heel knap gedaan van Toshikazu Kawaguchi.

Een heel klein minpuntje: Er zit geen kat in het café. En dat had ik toch wel verwacht… Beetje jammer.

In het dagelijks leven is zij druk met tekst als Marketing Communications Manager, maar ’s avonds reist zij met Josje en een bak thee naar verre oorden in langvervlogen tijden. Op zaterdagochtend spreekt ze audioboeken in bij Dedicon, voor mensen met een leesbeperking. Favoriete boeken zijn sprookjesachtig mooi, barsten van de ontberingen en lopen als het even kan, goed af. En de hond gaat dus niet dood! O ja, ze werkt ook nog aan haar eerste verhalenbundel.

Geef een reactie

%d bloggers liken dit:
Helaas moet Ogma ook de cookie-jar open trekken. Wij gebruiken cookies om deze website zo gebruiksvriendelijk mogelijk te maken en u te voorzien van de beste informatie. Klik op 'Instellingen wijzigen' om uw cookievoorkeuren aan te passen en voor meer informatie over het gebruik van cookies op deze website.
Annuleren