Pagina’s

Boekenkasten opruimen

Schrijfachterstanden inhalen

De afgelopen jaren las ik meer dan dat ik schreef. Flink meer zelfs. Tijdens het opruimen en uitzoeken van mijn boekenkasten (waarover een andere keer meer) kwam ik een stapel boeken tegen die ik ooit apart had gehouden om er iets over te schrijven voor Ogma. Dat kwam er maar niet van, ondanks dat het vaak bijzondere en toffe boeken waren. Boeken om tegen de Cadfaelmeetlat te houden, boeken waar ik blij van werd, of gewoon, waar ik iets leuks over zou kunnen schrijven. Als ik er maar de tijd voor had gehad.

Beter laat dan nooit

Om de stapel zomaar op te breken en te verdelen over mijn kasten wilde ik niet. Maar om over allemaal een leesverhaal te schrijven? Terwijl ik als juf thuisonderwijs moet geven en als moeder mijn kinderen thuis aan het werk moest zetten? Neen. Dat ging niet lukken. Maar beter iets dan niets; ik besloot tot microleesverhaaltjes. Bij deze!

Miss Read
Miss Read – Fairacre Affairs en andere titels

Miss Read was een gepensioneerde juf die vanaf de jaren 50 schreef over het leven op een plattelandsschooltje in Engeland. Klinkt als niet heel bijzonder? Fout. Haar beschrijvingen van het schooljaar zijn voor mij als een lerares (op een ander soort school, in een andere tijd, op een andere plek) herkenbaar. Ze zet karakters neer waarmee je meeleeft, de rust van het leven op het Engelse platteland heeft iets mindfuls en de kadans van seizoen na seizoen zorgt voor bezinning. Is het een beetje Libelle-ig? Misschien, maar dan wel de zen-versie. Heerlijk!

C.L. Grace
C.L. Grace – Het Schrijn des Doods, Het Oog van God en De Koopman van de Dood

Ik zal het maar meteen verklappen: C.L.Grace is eigenlijk Paul Doherty. Mensen die mijn historische detective verhaaltjes hier volgden weten dan eigenlijk wel hoe het zit. Paul Doherty is sinds enkele jaren mijn favoriete historische detectiveauteurs. In dit boek speelt voor de verandering eens een vrouw de hoofdrol; Katherine Swynford. Zij is een vijtiende eeuwse apothekeres en geneesvrouw die misdaden oplost in Canterbury. Een sterke hoofdrol, goede plots, spanning en een sudderende amoureuze connectie. Opnieuw een fijne reeks dus van Doherty, maar toch voelde een en ander wat belegen. En dat ben ik niet gewend. Ik vermoed dat dit te maken heeft met het feit dat ik de boeken las in een Nederlandse vertaling, waarbij de vertaler voor een enigszins archaïsch taalgebruik heeft gekozen. Ondanks dat dit mijn leesplezier wat drukte heb ik ze alle drie graag gelezen en kijk er naar uit de volgende delen in mijn bezit te krijgen. Maar dan wel in het Engels!

Jane Austen fanfiction
Miss Anna Dean – A Woman of Consequence en Emma Tennant – Pemberley

De een (Pemberley) een opvolger van een Austen boek, de ander een historische detective spelend ten tijde van Jane Austen, beide duidelijk door deze schrijfster beïnvloed. Pemberley speelt zich af na Pride and Prejudice, naar verluidt Jane Austen’s eigen favoriet. Het verhaal gaat verder waar P and P stopte en doet dat uitstekend. Misschien dat een Austen purist bezwaren heeft tegen dergelijke fanfictie, maar voor mij las het heerlijk weg. Anna Dean schreef, geheel in de stijl van Austen een detective, deel drie in een vierdelige serie over Miss Dido Kent. Het geheel is heel goed te lezen, zeker voor mensen die van Austen’s boeken houden. Geen topper, met veel plots die door elkaar lopen en dan (spoileralert) ineens allemaal bij elkaar komen. Maar als je verwachtingen niet te hoog gespannen zijn, dan is dit een prima boek.

Arsenic for tea
Robin Stevens – Arsenic for Tea (a Wells and Wong mystery)

Ik hou van het lezen van een kinderboek, of YAL op zijn tijd. Aangezien ik dat meestal in het Engels doe kan ik altijd het excuus opvoeren dat ik het lees om uit te proberen voor mijn leerlingen, maar hee, waarom zou je er eigenlijk een excuus voor moeten verzinnen? Voor dit boek zeker niet! Arsenic for Tea is het tweede deel van een historische detectivereeks voor kinderen van 10-14. Het speelt zich af in de jaren 30 van de vorige eeuw (samen met de middeleeuwen en de victoriaanse tijd begint dit een derde favoriete tijdsperiode te worden, wat zijn er toch een boel fijne boeken te vinden in dit tijdspad!) De hoofdpersonen zijn Daisy Wells en Hazel Wong, twee elfjarige vriendinnen die elkaar op een kostschool hebben leren kennen en die samen misdaden oplossen. Sommige zaken zie je van te voren een beetje aankomen (het blijft een kinderboek), sommige karakters zijn wat te sterk aangezet (ik vermoed in een poging om ze duidelijker te maken voor een jonger leespubliek), maar het plot an sich was prima, de setting pakkend en zo heb ik er weer een nieuwe serie om te verzamelen bij. Eens kijken of er Nederlandse vertalingen beschikbaar zijn, dan kan ik die doorschuiven naar de twaalfjarige die naast de Nancy Drews best toe is aan wat meer moordmysterie in haar leven. Hoezo beïnvloeding?

Volgende keer wat meer microverhaaltjes om de schade wat in te halen.

Jolanda Lichthart, moeder, echtgenote, schrijfster, docent, lezer. Volgens Harry Mulisch zouden echte schrijvers nooit boeken lezen, en zouden echte lezers nooit een boek kunnen schrijven. Maar Harry Mulisch, Schmarry Schmulisch, ik doe het gewoon beide. Ha!

Geef een reactie

%d bloggers liken dit:
Helaas moet Ogma ook de cookie-jar open trekken. Wij gebruiken cookies om deze website zo gebruiksvriendelijk mogelijk te maken en u te voorzien van de beste informatie. Klik op 'Instellingen wijzigen' om uw cookievoorkeuren aan te passen en voor meer informatie over het gebruik van cookies op deze website.
Annuleren