Pagina’s

Fotoboeken

Fotoboeken zijn ook boeken

Zeeën van tijd hebben we nu we vanwege Corona de dagen thuis doorbrengen. Zeeën van tijd om te doen waar we normaal niet aan toekomen. Tijd om nieuwe hobby’s te ontwikkelen, filosofische boeken te lezen, tijd om afval naar de stort te brengen en 2 uur in de rij staan, tijd om de woonkamer te sausen, de kinderkamers reorganiseren, je pc op te schonen of een fotoboek maken. Zeeën van tijd dus om te doen waar we normaal niet aan toekomen. Tenminste, als ik de berichten op het nieuws en sociaal media mag geloven. Ik kom zoals altijd weer tijd tekort.

Al na 1 week werken en school thuis kwam ik tot de ontdekking dat mijn leven vooral hetzelfde is gebleven. Dat is mooi, want gezond en een inkomen, maar eerlijkheid gebied me te zeggen dat het ook iets treurigs had. De wereld stond op z’n kop en mijn leven bleef hetzelfde? Dat kon toch niet waar wezen.

Om dit corona-tijdperk niet roemloos voorbij te laten gaan – dat de wereld al die weken en maanden drastisch anders was en ik na afloop alleen maar kon zeggen dat ik het ‘heel druk’ had gehad met wat ik altijd al deed – dat wilde ik voorkomen. Nee, dan die netflix binge maar voor me uit schuiven, net als onderhoud aan het huis, het wegbrengen van oud papier en glas voor de glasbak en prioriteit geven aan iets wat ik al heel lang graag af wilde maken; namelijk een fotoboek van de knutselwerkjes van mijn kinderen. Dan zou deze tijd zich ten minste onderscheiden van de normale tijd. Dan zou ik over een paar maanden kunnen laten zien ‘kijk, dit heb ik gemaakt in corona-tijd’.

Project kinderknutsels

Iedereen met jonge kinderen kent het fenomeen ‘knutselwerkjes’. Als ze het niet thuis maken, dan maken ze het wel op crèche en school. Karrevrachten vol! Een constante stroom van papier komt je huis binnen. Als in een kolonne van mieren. En ze maken er éen grote mierenhoop van. In je kasten of op zolder.

Deze mama heeft meerdere handicaps in het verwerken van dit fenomeen: a) een tweeling dus 2 x zoveel in dezelfde ontwikkelfase b) dochters die knutselen tot een levensmissie hebben verheven en c) de geweldige eigenschap om al hun werkjes fantastisch te vinden. Niet alleen op uitvoering, originaliteit, maar ook de magische ontwikkeling van een kind; de ontwikkeling van figuurtjes met een-strepige-armen, harkhanden en dakhaar, tot driedimensionale werkjes van een combinatie van papier, lijm, lint, doppen, lijm, doppen. Had ik lijm al genoemd?

Wat doe je met al die knutselwerkjes van je bloedjes van kinderen?

Nou, daar maak je een fotoboek van. Maar het was wel een klus die ik steeds voor me uitschoof. Al iets van tien jaar ofzo. Maar extreme tijd vragen om extreme inspanningen, dus moest het er nu echt van komen. Gelukkig niet zonder de hulp van een goede fotofabriek. De eerste horde die ik nog moest nemen was de foto’s overzetten van mijn telefoon naar de pc, want dat liep ook al een paar jaar niet vlekkeloos meer. Ziedaar, ik deed maar zo twee uitgestelde klussen in één. De papieren werkjes had ik namelijk al eerder op de foto gezet, met het doel er een fotoboek van te maken. Eenmaal de foto’s overgezet naar de Mac ging ik aan de slag. Ik koos een standaard sjabloon en schoof en verplaatste en dupliceerde als een volleerd graficus. Het was zaak om me niet teveel af te laten leiden door alle andere mogelijke sjablonen, formaten en mogelijkheden, zoals kalenders, babyboeken, cadeaus of foto op canvas. Niet te lang nadenken, anders komt zo’n klus nooit af. Het Paasweekend ging wel grotendeels op aan schermtijd, ondanks het mooie weer, maar de dag duurt lang genoeg om beide geneugten te combineren en ik kreeg wel mooi mijn fotoboek af! Een paar dagen later kreeg ik de gedrukte versie in de bus. En die was in het echt nog vele malen mooier dan ik had verwacht.

Fotoboeken
Koffietafelboek

Fotoboeken of koffietafelboeken is een genre dat we bij Ogma zelden bespreken. Hebben we dat wel eens gedaan? In ieder geval heb ik nu een koffietafelwaardig fotoboek. De teksten die ik erbij heb gezet, heb ik geschreven alsof ik het vertel aan mijn dochter. Zo weet ze later ook nog wat ik er zo bijzonder aan vond en waarom ik zo’n moeite had met het weggooien van haar werkjes. Ze herkende in ieder geval al een eigenaardigheidje van zichzelf, namelijk dat ze foute letters doorkrast met potlood, ook al heeft ze gum bij de hand.

Fotoboeken

Nu nog een maken voor andere dochter.
En ook een fotoboek van deze corona-tijd.

Hoe lang ging die intelligent lock-down ook al weer duren?

Dit artikel is een samenwerking met Fotofabriek.

Opgegroeid met de boeken van W.G. van de Hulst en heeft daar nog steeds een zwak voor. Keek vroeger graag naar Murder, She Wrote en wenste heimelijk dat zij Jessica Fletcher was. Kwam er ooit aardig dicht in de buurt, toen ze logeerde in het huis uit de serie, wat haar vervolgens inspireerde om zelf een moord mysterie te schrijven. Werkt er aan om dat manuscript als boek uitgegeven te krijgen. Leest, schrijft, mediteert en kijkt naar de stand van de maan om zichzelf beter te begrijpen en te duiden en hopelijk wat wijsheid over te brengen naar anderen.

Geef een reactie

%d bloggers liken dit:
Helaas moet Ogma ook de cookie-jar open trekken. Wij gebruiken cookies om deze website zo gebruiksvriendelijk mogelijk te maken en u te voorzien van de beste informatie. Klik op 'Instellingen wijzigen' om uw cookievoorkeuren aan te passen en voor meer informatie over het gebruik van cookies op deze website.
Annuleren