Pagina’s

1953

Zomerserie: Vacantie in de 50s

Deze zomer gaan we via de jaren 50 door Europa reizen! Tussen alle familiedocumentatie op zolder vond ik namelijk iets heel bijzonders. Mijn oudoom S. was een reislustige man en hield in de jaren 50 een reisjournaal bij, vol uitgebreide beschrijvingen en zelfgemaakte foto’s. En daaruit deel ik de komende weken passages en beelden. Zo combineer ik dan een aantal van mijn favoriete bezigheden; vakantie en geschiedenis. We trappen de zomerserie af met een Rijnreis in 1953. Wie herkent er beelden van toen?


Een reisje langs de Rijn dat is je ware.

Een reisje langs de Rijn dat is je ware. De waarheid van dit liedje hebben wij in deze vacantie ondervonden. We moesten op zaterdag 13 juli vroeg uit de veren, omdat we met de eerste trein uit Buitenpost naar Arnhem moesten vertrekken. We kwamen daar om half tien aan en meteen reed de bus van onze reisvereniging voor, die ons naar Keulen moest brengen.

Na in Nijmegen nog even koffie te hebben gedronken ging het op de grens aan, die we bij Beek overschreden. De Duitse douane had nog al wat drukte, vooral een lange magere commandant, maar uiteindelijk mochten we toch doorreizen, hoewel de meeste sigaretten achter moesten blijven. Dit was voor ons niet-rokers echter geen al te grote strop. Na een bustocht over de Deutsche Reichsbahnen kwamen we in Keulen aan, waar we aan boord gingen van de Avifauna:

Avifauna

We kwamen daar in contact met reisleider, schipper en personeel. Deze mensen hebben er voor gezorgd, dat wij behalve de prachtige omgeving ook voor al het andere een fijne vacantie hebben gehad. Toen passagiers en koffers aan boord waren, gingen we direct varen. We konden direct al genieten van al het schoon, dat de Rijn heeft te bieden en gezeten in gemakkelijke dekstoelen was dit geen vermoeiende bezigheid.

Niet alleen de bestemming bleek voor oom S. belangrijk te zijn, ook de reis er naartoe wordt elke keer uitvoerig beschreven. Lange busreizen en gedoe aan de grens, wij maken het niet zo veel meer mee. Tenminste, niet onderweg naar de Rijn.

De Rijnoever bood ons veel afwisseling en tijdens de vaart maakten we nog verscheidene foto’s waarvan één hierbij gaat.

Rijnreis

We meerden in Koblenz bij Deutsches Eck tegenover het fort Ehrenbreitstein, welke vesting wij ‘s avonds nog bezichtigd hebben.

Na ons bezoek aan Ehrenbreitstein ging ons hele gezelschap naar Weindorf, waar we een zeer gezellige avond hebben gehad, bij Duitse wijn en gezang. H. was in topvorm en bracht de hele ploeg in een uitbundige vreugde, door in de auto scooter voor Heinz Rühmann te spelen [noot van de redactie: een bekende Duitse filmacteur]. In een vrolijke stemming kwamen we weer aan boord terug, waar we niet te laat naar bed gingen om de volgende dag weer fit te zijn voor de dingen, die we dan te zien zouden krijgen.

De volgende morgen gingen we op weg naar St. Goar tegenover de Loreley. Op deze bekende berg hebben wij de dinsdagmiddag doorgebracht. Op de berg waren veel jonkvrouwen, maar “die schönste Jungfrau” met “goldenes Haar” en “goldenen Hannen” hebben we niet kunnen ontdekken. Onze reisvriendin A. deed ons echter tenslotte de Jungfrau geheel en al vergeten, vooral H. die haar na het feest in Weindorf had thuis gebracht was zeer op haar gesteld. De foto’s op de volgende bladzijde zijn ook nog van de Loreley waar we heerlijke Apfelsaft gedronken hebben en om ongeveer 5 uur zijn we de berg weer afgedaald per Volkswagen.

Loreley

‘s Avonds na het eten hebben we de ruïne Rheinfels bezichtigd. De donkere gangen van deze burcht, riepen bij de dames angstgevoelens op, terwijl ook de meeste heren blij waren dat de uitgang weer in zicht kwam.

Zeg, die Rijnwijn smaakte in de jaren 50 ook al prima!

Na het bezichtigen van dit gedenkteken, reden we tussen de wijngaarden door naar het wijnstadje Rüdesheim, waar we in de Drosselhof, het oudste wijnhuis in de Drosselgasse, verrast werden door de koppige Rüdesheimer wijn. We hoefden echter nog niet links en rechts te tasten, zoals in het versje beschreven is, maar het is een feit, dat de stemming in het gezelschap ondanks de motregen opperbest was. Bij de terugrit naar de boot stopten we nog even bij de Mäuseturm, waar de gids de bekende geschiedenis vertelde.

Na het aan boord gaan vertrokken we naar Oberwesel, waar we de avond hebben doorgebracht. De meesten van het gezelschap gingen naar een kerkconcert. Wij moesten echter nog naar het postkantoor en zijn daarna naar de bioscoop geweest. Voor we naar bed gingen werd mijn broeder nog in de gelegenheid gesteld één van de stewardessen de voeten te wassen, van welke taak hij zich tot volle tevredenheid van de betreffende dame heeft gekweten.

Klinkt alsof het een gezellige avond is geweest 😉

Na een tijdje varen – het gaat stroomopwaarts snel – meerden we in Niederlahnstein, waarna we lopend Burg Lahneck hebben bezocht. In dit kasteel hebben we de oude wapenrustingen en kleding van de Duitse ridders uit ongeveer dertien-veertienhonderd gezien. Dit was werkelijk de moeite waard. ‘s Middags bezochten we nog de fabriek van Victoria-water. Na het diner voeren we terug naar Koblenz, waar we voor het avondeten aankwamen. ‘s Avonds hebben we de operette Florentinische Nächte gezien. Deze operette was voor ons moeilijk te volgen, maar we zaten gezellig bij onze vriendinnen uit de keuken en zodoende hadden we toch nog een fijne avond.

De volgende morgen gingen we op weg naar Köningswinter, waarbij wij onderweg zo nu en dan nog een foto maakten. Na aankomst in Köningswinter bestegen we in koetsjes de Drachenfels.

Drachtenfels

Nadat we van de Drachenfels afgekomen waren, gingen we op weg naar Keulen waar we in de namiddag aankwamen. Tijdens dit laatste reisje per boot maakten we nog enige foto’s van de Rijn. Bij het aan boord gaan hebben we staan kijken naar jongens en mannen, die van de bruggen in de Rijn doken.

‘s Avonds zijn we met zijn drieën de stad nog even in geweest en na onze thuiskomst hebben we met Rijnwijn een zeer gezellig afscheid gevierd. Bij de Keulse Dom slenterden wij de volgende morgen in een zeer weemoedige stemming rond, omdat onze prachtige vacantie zijn einde bereikt had.

Meer reisboeken lezen?

Voorlopig ga ik nog een paar weken door met het delen van de reisverhalen van mijn oom. Maar mocht je nu liever verhalen van de professionele reisschrijver lezen dan heb ik nog een paar leuke tips voor je. Zo kan je met Bill Bryson natuurlijk niet mis gaan. De beste man is overal geweest, maar als ware Anglofiel raad ik natuurlijk The road to Little Dribbling aan, omdat ik stiekem hoop ooit zelf nog heel veel plaatsjes uit dit hilarische boek te kunnen bezoeken.

Michael Palin kan als reiziger pur sang ook niet in het rijtje ontbreken; Reis om de wereld in 80 dagen! En lees hier nog even Mirjam haar blog over het Amerikaanse avontuur van John Steinbeck en zijn hond Charley terug. Van Iris Hannema leren we dat je voor sommige reizen wel heel erg avontuurlijk ingesteld moet zijn, na deze verhalen waardeer je wellicht je staycation nóg meer. Met De wandelstok van Virginia Woolf leer je bijzondere plaatsen kennen van bijzondere schrijvers. Ik vermoed dat je reis bucketlist er na deze verhalenbundel er heel anders uit zal zien.

Tineke Luimstra. Leest over verwoeste werelden, moord en doodslag, lang geleden, vreemde wezens, knusse Britse dorpjes en stoere vrouwen. Droomt over reizen langs de mooiste bibliotheken ter wereld en haar eigen piepkleine, tweedehands boekwinkel. Heeft meer boeken dan geld, dus is eigenlijk rijker dan een miljonair. Life is pretty much perfect!

7 Comments

Geef een reactie

%d bloggers liken dit:
Helaas moet Ogma ook de cookie-jar open trekken. Wij gebruiken cookies om deze website zo gebruiksvriendelijk mogelijk te maken en u te voorzien van de beste informatie. Klik op 'Instellingen wijzigen' om uw cookievoorkeuren aan te passen en voor meer informatie over het gebruik van cookies op deze website.
Annuleren