Pagina’s

If walls could talk

If walls could talk

Terwijl ik If walls could talk zit te lezen krijg ik een e-mail van Mirjam. Met een blog over een nieuwe challenge; elke maand een non fictie boek lezen. Nu ben ik behoorlijk slecht in challenges. De oplettende Ogma lezer heeft al lang door dat ik me nog steeds niet de wereld rond heb gelezen. En die boekenkast opruimen en minimaliseren? Er ging echt heel veel uit in een jaar, maar liefst 170 boeken. Er kwamen er alleen ook weer 107 bij 😉

Maar ik ben nu al begonnen toch?

Mirjam leest in 2019 dus 12 non fictie boeken en heeft ze voor het hele jaar al klaar liggen. Ik dacht; ‘Ik kan dat ook!’. Tenslotte was met Lucy Worsley’s geschiedenis van onze huizen de kop er al af. En wat een heerlijk begin.

If walls could talk

 
Wie wil nu niet weten hoe het er vroeger aan toe ging in de slaapkamer?

Why did the flushing toilet take two centuries to cath on? Why did medieval people sleep sitting up? When were the two ‘dirty centuries’? Why did gas lighting cause Victorian ladies to faint? Why, for centuries, did people fear fruit? Al deze prangende vragen beantwoordt Lucy op haar eigen charmante manier. Het boek is verdeeld in vier hoofdstukken; slaapkamer, badkamer, keuken en woonkamer. Elk hoofdstuk gaat in op bijzondere en alledaagse details; van de adel tot de allerarmste, van lang geleden tot nog maar een paar jaar geleden. Ondergoed, borstvoeding, tandenborstels, baarden, verlichting en koken. Wie vindt het nu niet leuk om de geschiedenis van deze alledaagse dingen te ontdekken? Ik smul er in ieder geval van. En ik moest ook vaak lachen. Hoewel alcoholisme en het effect daarvan op de samenleving natuurlijk niet zo’n grappig onderwerp is, weet Lucy het wel bijzonder onderhoudend te brengen:

Because the craze for gin suddenly sprang up almost from nowhere, gin-drinkers had no notion that it was not a good idea to drink it by the pint as they did ale.

Uiteraard is deze geschiedenis totally and utterly British. En er zijn vast genoeg overeenkomsten met de Nederlandse huishoudelijke geschiedenis, maar ik heb na het lezen van If walls could talk enorm veel zin om de verschillen uit te zoeken. Daarnaast ook opgelucht dat ik door alle uitvindingen door de eeuwen heen de tijd heb om mij daarmee bezig te houden. Wassen, koken en verzorging waren geen klusjes tussendoor in het verleden.

Liever kijken?

Zoals we van Lucy gewend zijn kun je ook gewoon de bijbehorende BBC serie kijken. En die is net zo leuk als het boek. Ook als je het boek al hebt gelezen. En andersom werkt het ook; het lezen van If walls could talk is nog net zo leuk en leerzaam als je de serie al hebt gezien.

Tineke Luimstra. Leest over verwoeste werelden, moord en doodslag, lang geleden, vreemde wezens, knusse Britse dorpjes en stoere vrouwen. Droomt over reizen langs de mooiste bibliotheken ter wereld en haar eigen piepkleine, tweedehands boekwinkel. Heeft meer boeken dan geld, dus is eigenlijk rijker dan een miljonair. Life is pretty much perfect!

Geef een reactie

%d bloggers liken dit:
Helaas moet Ogma ook de cookie-jar open trekken. Wij gebruiken cookies om deze website zo gebruiksvriendelijk mogelijk te maken en u te voorzien van de beste informatie. Klik op 'Instellingen wijzigen' om uw cookievoorkeuren aan te passen en voor meer informatie over het gebruik van cookies op deze website.
Annuleren