Pagina’s

Sarah Perry Markus Zusak Damian Dibben

Over Bijbelse spoken, onsterfelijke honden en een brug

Lang leve de bibliotheek en hun reserveringssysteem! Want als er veel nieuwe, interessante boeken uitkomen, maar je bankrekening laat het afweten dan heb je alleen een beetje geduld nodig. Dus heb ik een snelkoppeling op mijn telefoon naar mijn lokale bibliotheek en zoek ik daar wat af. Om vervolgens vaak volledig te vergeten wat ik zoal heb aangevraagd, maar des te leuker is dan de verrassing als er een e-mail binnenkomt dat ik een (hopelijk) fijn boek op mag komen halen.

Ik ging een beetje voor de hypes deze keer. Want wie kan er nu weerstand bieden tegen een hond in de hoofdrol, een spookverhaal in Praag en de nieuwe Zusak?

 

Sarah Perry Markus Zusak Damian Dibben

Mijn naam is Morgen – Damian Dibben

De prachtige omslag viel mij maanden geleden al op toen ik die op enorme posters in diverse boekhandels zag hangen. En de schrijver werkte volgens de blurb mee aan een van mijn favoriete series uit mijn jeugd; The Young Indiana Jones. Er verscheen ook al een hele Young Adult serie van zijn hand, maar ik had verder nog nooit van hem gehoord voordat ik Mijn naam is Morgen in de winkels zag liggen. Het is best een bijzonder verhaal. Een onsterfelijke hond is zijn onsterfelijke baas kwijtgeraakt toen zij op de vlucht waren voor hun onsterfelijke aartsvijand. Als je denkt dat het boek vol zit met mensen die het eeuwige leven hebben, nope, deze drie zijn het wel zo’n beetje. Al 127 jaar wacht de hond in Venetië op de terugkeer van zijn baas, onderwijl denkend aan de avonturen die zij door de eeuwen heen samen hebben beleefd.
Het was creatief, historisch leuk en lekker vlot geschreven, maar ik denk niet dat Mijn naam is Morgen mijn top 10 van 2019 gaat halen.

Melmoth – Sarah Perry

Melmoth; zij ontkende de herrijzenis van Jezus Christus en werd vervolgens verdoemd om tot zijn terugkeer op aarde rond te zwerven. Gehuld in zwarte gewaden en met bloedende voeten probeert zij de zielen te winnen van mensen die niets meer te verliezen hebben. In hedendaags Praag worstelt Helen met een groot geheim en het daarbij behorende schuldgevoel. Als een vriend haar kennis laat maken met zijn dossier over Melmoth raakt zij, net als hij voor haar, bezeten door dit mysterieuze figuur.
Sarah Perry vertelt een verhaal op een manier waar ik van houd. Er zijn manuscripten waar we steeds stukken uit lezen, er zijn terugblikken en zo wordt langzaam duidelijk wat voor vreselijks Helen ooit heeft gedaan. Maar Melmoth kon mij toch niet boeien, ook al waren alle ingrediënten voor een gothic spookverhaal aanwezig. Ik ben té verliefd op Het monster van Essex denk ik…

De bruggenbouwer – Markus Zusak

Een nieuw boek van Markus Zusak!!!! Na De boekendief waren mijn verwachtingen natuurlijk torenhoog. Hmm, viel dat even tegen. Tenminste, dat was mijn eerste reactie. Na een paar hoofdstukken kreeg ik de smaak te pakken. De oudste van vijf broers vertelt over hoe zijn moeder ontsnapt uit communistisch Polen, en zijn vader uit een klein dorp waar nooit iets verandert. Hoe zij elkaar ontmoeten, kinderen krijgen, de moeder ziek wordt en sterft en de vader de jongens in de steek laat.
Ik was dus door het boek aan het vliegen, om opeens halverwege weer door langdradigheid te worden overvallen. Hè shit, waarom nou? Het bleek slechts een korte inzinking (misschien alleen van mijn kant?) te zijn, want tegen de tijd dat ik het boek uit had kon ik op zoek naar de Kleenex en was ik serieus verliefd op De bruggenbouwer.

Tineke Luimstra. Leest over verwoeste werelden, moord en doodslag, lang geleden, vreemde wezens, knusse Britse dorpjes en stoere vrouwen. Droomt over reizen langs de mooiste bibliotheken ter wereld en haar eigen piepkleine, tweedehands boekwinkel. Heeft meer boeken dan geld, dus is eigenlijk rijker dan een miljonair. Life is pretty much perfect!

2 Comments

  • Min of Meer

    1 februari 2019 at 08:59

    Ik lees nu toevallig de bruggenbouwer. Bij vlagen vind ik het prachtig. Maar ik lees het vooral toch uit vanwege het krediet van de Boekendief. Daar steekt dit boek maar mager bij af. Ik ben er al 2 weken in bezig, dat zegt genoeg denk ik

    Beantwoorden
    • Ogma

      1 februari 2019 at 11:25

      Pas tegen het einde had hij me echt te pakken. En ik denk dat het komt doordat ik ook steeds De Boekendief in mijn achterhoofd had als meetlat. Misschien hadden we deze als eerste moeten lezen? Ik hoop dat je er nog doorheen komt joh, ik vind het uiteindelijk echt de moeite waard. ~Tineke

      Beantwoorden

Geef een reactie

%d bloggers liken dit:
Helaas moet Ogma ook de cookie-jar open trekken. Wij gebruiken cookies om deze website zo gebruiksvriendelijk mogelijk te maken en u te voorzien van de beste informatie. Klik op 'Instellingen wijzigen' om uw cookievoorkeuren aan te passen en voor meer informatie over het gebruik van cookies op deze website.
Annuleren