Pagina's

zinnen van de maand

Zinnigs uit September

Wat de laatste tijd hip is (althans, als je de Flow als graadmeter neemt) is leestherapie. Voor mij is leestherapie gewoon fijn in een hoekje mijn boek kunnen lezen, ik noem het ook wel leesmeditatie, maar deze vorm van leestherapie is anders. Het is de bedoeling dat je op een andere manier je boek leest, verder kijkt naar wat deze jou kan vertellen, en leren.

 

Zet je antenne aan

Een manier om dat te doen is om heel bewust en wat langzamer te lezen en een antenne aan te zetten voor mooie, of bijzondere zinnetjes. Als je zo’n zinnetje tegenkomt, noteer je deze en vraag je jezelf: ‘Wat zegt deze zin (over) mij?’, of ‘Wat brengt deze zin mij?’. Een fascinerend idee, en misschien wel heel bruikbaar als zelftherapie voor mensen die net als wij al erg van lezen houden.

 

zinnen van de maand

Foto credit: Kaboompics

 

Wij bij Ogma maakten dit principe iets minder zelfhulp en meer entertainment, en we stelden onszelf de uitdaging om gedurende 1 maand de zinnetjes te noteren die ons opvielen in de boeken die we lazen. Een zin met iets om over na te denken, om even over te lachen of gewoon voor de mooi.

 

Als eerste is Jolanda aan de beurt. Dit zijn haar zinnetjes van de vorige maand.

‘God is an Englishman’ uit Children of England van Alison Weir.

‘Man is the only animal that laughs and weeps; for he is the only animal that is struck with the difference between what things are, and what they ought to be’,
citaat van William Hazlit, uit Death of a village van M.C.Beaton

(in antwoord op iemand die haar denkt te complimenteren door te stellen dat zij naar gevaar snelt waar mindere vrouwen bang zouden zijn om binnen te treden, antwoordt de vrouwelijke hoofdpersoon) ‘I did not rust, Mr. Gregson, I walked – into a respectable café filled with people. The only danger I faced was that of social ostracism, and that has never been a matter of concern for me.’ uit Lion in the Valley, an Amelia Peabody Murder Mystery van Elizabeth Peters.

 

Agatha Christie

 

En wat deze zinnetjes nu precies zeggen over mij? Dat laat ik over aan de fantasie van de lezer…

Jolanda Lichthart, moeder, echtgenote, schrijfster, docent, lezer. Volgens Harry Mulisch zouden echte schrijvers nooit boeken lezen, en zouden echte lezers nooit een boek kunnen schrijven. Maar Harry Mulisch, Schmarry Schmulisch, ik doe het gewoon beide. Ha!

Geef een reactie

%d bloggers liken dit:
Helaas moet Ogma ook de cookie-jar open trekken. Wij gebruiken cookies om deze website zo gebruiksvriendelijk mogelijk te maken en u te voorzien van de beste informatie. Klik op 'Instellingen wijzigen' om uw cookievoorkeuren aan te passen en voor meer informatie over het gebruik van cookies op deze website.
Annuleren