Pagina's

Thomas Chaloner

Dekselse Detectives: Thomas Chaloner langs de Cadfael meetlat

Nog lang niet genoeg van historische detectives, maar je buik vol van de Tudors? Dan kun je naadloos doorstromen naar de volgende periode in de Engelse geschiedenis: de tijd van Charles I en II. De eerste werd afgezet en (als enige koning ooit) ter dood veroordeeld, de tweede kwam na een periode of twaalf terug als koning. Die periode, de restoratie, is de tijd waarin de Thomas Chaloner detectives van Susannah Gregory plaatsvinden. Gregory was al geen onbekende, ik las met veel plezier haar Matthew Bartolomew reeks en onlangs nog besprak ik de Medieval Murderers, het gezelschap historische misdaadschrijvers waar zij lid van is.

 

Fijn!

De historische periode waarin dit boek zich afspeelt was wel nieuw voor me, en het was een plezierige verrassing. Voor de mensen die het zich even niet kunnen herinneren: na de Tudors (Henry VII en VIII, Edward, Mary en Elizabeth I) nam James I het stokje over. Na hem volgde een burgeroorlog waarin jarenlang strijd werd geleverd tussen de royalisten, de aanhangers van de al eerder genoemde Charles I en de parlementariërs onder leiding van Oliver Cromwell. Deze laatsten wonnen, veroordeelden de koning ter dood en Cromwell werd als Lord Protector de dictatoriale leider van de republiek Engeland. Na zijn dood was er niemand om het leiderschap over te nemen en de roep om “gewoon” weer een koning werd zo groot dat Charles II werd aangesteld als koning. Deze merry monarch (hij hield wel van een feestje) verleende amnestie aan iedereen die gevochten had voor de parlementariërs, met uitzondering van de mensen die toestemming gegeven hadden voor het ter dood veroordelen van zijn vader, de regicides, of koningsmoordenaars in goed Nederlands. Deze mensen werden tot decennia na de restoratie van Charles II nog actief gezocht om te kunnen berechten. Ook de familieleden van regicides waren dusdanig gestigmatiseerd dat zij een goede carrière wel konden vergeten. Thomas Chaloner, de hoofdpersoon van deze historische detectives is zo’n familielid. Bovendien heeft hij in de tijd van de republiek voor Cromwell gewerkt. Toch lukt het hem om, onder een valse naam, opnieuw aan de slag te gaan. Het verleden blijft echter telkens als een zwaard van Damocles boven hem hangen.

 

Thomas Chaloner

 

Historische 007

Dit alleen al maakt het voor mij interessant om te lezen, maar er is meer. Zo is Chaloner niet een klassieke detective, maar een spion. Hij is dus geen speurder die een misdaad wil oplossen om het recht te doen geschieden, maar hij zoekt als spion in opdracht van machtige hooggeplaatsten zaken uit en lost hierbij af en toe een misdaad op, maar de hoofdzaak is het inwinnen van informatie en, met de belangen van zijn opdrachtgever in z’n achterhoofd, het voorkomen van nadelige intriges. Dit geeft een ander soort sfeer, een ander soort spanning in het verhaal. Denk James Bond in de 17e eeuw. Echt verrassend leuk!

 

Nieuwsgierig Aagje…

De plots van de boeken die ik las waren eveneens goed. Ze bleven niet heel erg in mijn geheugen hangen, maar de sfeer en de personages des te meer. Ik baal er dan ook van dat ik maar twee delen van deze serie te pakken heb kunnen krijgen! En ik moet eerlijk bekennen dat ik zo nieuwsgierig was hoe een bepaalde doorlopende lijn in de serie -ja, het liefdeslijntje, ik ben een romanticus- verder zou gaan, dat ik heb gegoogled op volgende delen. Slecht? Oh well.

Snel dan maar de puntenverdeling:

  • Plot: 2,5 punt
  • Schrijfstijl: 4 punten
  • Tempo: 3,5 punten
  • Hoofdpersonen: 4 punt
  • Meeslependheid: 3,5 punten
  • Romantisch accent: 4 punten
  • Historisch accuraatheid: 4,5 punten

Totaal aantal punten is 26, dit maakt het cijfer een mooie ronde 9. Het moge duidelijk zijn: Thomas Chaloner is een dikke vette aanrader!

Ik las voor deze beoordeling Blood on the Strand (2007) en Murder on London Bridge (2009), het tweede en vijfde deel in een serie van (tot nu toe)  13 boeken, waarvan het eerste deel in 2006 verscheen en het laatste deel dit jaar verwacht wordt.

 

Jolanda Lichthart, moeder, echtgenote, schrijfster, docent, lezer. Volgens Harry Mulisch zouden echte schrijvers nooit boeken lezen, en zouden echte lezers nooit een boek kunnen schrijven. Maar Harry Mulisch, Schmarry Schmulisch, ik doe het gewoon beide. Ha!

Geef een reactie

%d bloggers liken dit:
Helaas moet Ogma ook de cookie-jar open trekken. Wij gebruiken cookies om deze website zo gebruiksvriendelijk mogelijk te maken en u te voorzien van de beste informatie. Klik op 'Instellingen wijzigen' om uw cookievoorkeuren aan te passen en voor meer informatie over het gebruik van cookies op deze website.
Annuleren