Pagina's

Museum van zonderlinge zaken

Fijne vakantieherinneringen: Jolanda’s boeken van zomer 2018

Als een vakantie allang weer voorbij is blijven gelukkig altijd de herinneringen over. Zo denk ik met plezier terug aan de boeken die ik deze zomer las 😉

 

The Chilbury Ladies' Choir - Jennifer Ryan.

 

How to be a woman – Caitlin Moran

Tineke schreef er al eens een laaiend enthousiast stukje over, dus dat zal ik niet herhalen, maar ik ben het er volledig mee eens. Mijn oudste dochter wordt dit jaar (OMG!) 18 jaar, en dit boek krijgt ze van mij cadeau. (Feminist is ze gelukkig al van zichzelf).

The Museum of Extraordinary Things – Alice Hoffman

New York City, 1911

Meet Coralie, circus girl, web-fingered mermaid, shy only daughter of Professor Sardie and raised in  the bizarre surroundings of his Museum of Extraordinary Things.

And meet Eddie Cohen, a handsome young immigrant who has run away from his painful past and his Orthodox family to become a photographer, documenting life on the teeming city streets. One night by the freezing waters of the Hudson River, Coralie stumbles across Eddie, who has become enmeshed in the case of a missing girl and the fates of these two hopeful outcasts collide as they search for truth, beauty, love and freedom in tumultuous times.

Zeg nou zelf, een boek met zo’n tekst en zo’n omslag is toch onweerstaanbaar? Ik kreeg ‘m van de hierboven genoemde dochter voor mijn veertigste verjaardag en bewaarde ‘m voor de zomer. En wat was het het wachten waard. Op de voorkant staat dat dit boek deels uit liefdesverhaal, deels uit mysterie, deels uit geschiedenis en helemaal uit schoonheid bestaat en dat is zo, maar het is meer. Dit boek is als een Burton-esque watersprookje, onwaarschijnlijk mooi beschreven. Nu al een van mijn all time favourites, en zeker in mijn lijstje  van ontdekkingen van 2018.

In The Company of the Courtesan – Sarah Dunant

This is Sarah Dunant’s epic novel of life in sixteenth-century Renaissance Italy. Escaping the sack of 1527, with their stomachs churning on the jewels they have swallowed, the courtesan Fiammetta Bianchini and her dwarf Bucino head for Venice, the shimmering city of East-West trade: rich and rancid, pious and profitable, beautiful and squalid. With a mix of courage and cunning they infiltrate Venetian society. Together they make the perfect partnership: the sharp-witted dwarf and his vibrant mistress, trained from birth to charm, entertain and satisfy men. In the language of the time: an honest courtesan. But as their fortunes rise, this perfect partnership comes under threat.

In the Company of the Courtesan is a novel about the sins of pleasure and the pleasures of sin set in one of the world’s greatest cities at its most potent moment in history.

Ik kende Sarah Dunant alleen als presentatrice van een waanzinnig interessante en goede podcast (google maar eens op When Greeks Flew Kites Podcast.), nu ook als schrijfster. En dat was een fijne ontdekking! Spanning, sex, geschiedenis en geslepenheid; een combinatie waar ik van houd.

 

The Chilbury Ladies' Choir - Jennifer Ryan.

 

Een in de was, een in de kast, een aan de bast – Corrie de Groot

Wist u

-dat fatsoenlijke Nederlandse vrouwen 150 jaar geleden geen onderbroek droegen?
-dat er in de tweede wereldoorlog onderbroeken werden gemaakt van meelzakken en geraspt sparrenhout?
– dat badstoffen maandverband een zeer geheim voorwerp was?
– dat er altijd taboes bestonden op het gebied van vrouwenzaken?

In dit boek leest u alles over vrouwen en hun geheimen op het gebied van ondergoed. U hoort over een stuk vrouwengeschiedenis dat in een rap tempo verloren gaat, maar nog net op tijd kon worden vastgelegd.

Ik vond dit boekje in de museumwinkel van het museum van Landgoed Verhildersum in Leens, hoog in het Groningse Noorden. Vrouwengeschiedenis, daar ben ik altijd in geïnteresseerd. En het boekje was ook nog eens zo spotgoedkoop dat ik het niet kon laten liggen. Waar ik me voorbereid had op simpelweg wat droge feitjes (de achterkant is niet enorm wervend geschreven zul je met me eens moeten zijn, en hoe goed kan een boek van 2 euro 50 zijn?) bleek het ook nog eens helder en niet gespeend van humor geschreven. In een uurtje of anderhalf weer wat geleerd over vrouwen, hun ondergoed en hun rol in onze geschiedenis voor de prijs van een Magnum? Geen slechte deal.

The Chilbury Ladies’ Choir – Jennifer Ryan.

Through letters and journals, The Chillbury Ladies’ Choir unfolds the struggles, affairs, deceptions and triumphs of a village choir during World War II.

As England becomes enmeshed in the early days of World War II and the men are away fighting, the women of Chillbury village forge an uncommon bond. They defy the vicar’s stuffy edict to close the choir and instead ‘carry on singing’, resurrecting themselves as the Chillbury Ladies’ Choir. This story tells the home-front struggles of five unforgettable choir members; a timid widow devastated when her only son goes away to fight; the older daughter of the local scion drawn to a mysterious artist; her younger sister pining over an impossible crush; a Jewish refugee from Czechoslovakia hiding a family secret; and a conniving midwife plotting to outrun her seedy past. An enchanting ensemble story that shuttles from village intrigue to romance to the heartbreaking matters of life and death, Jennifer Ryan’s debut novel thrillingly illuminates the true strength of the women on the home front in a village of indomitable spirit.

Lang twijfelde ik of ik dit boek zou kopen of niet, maar ben blij dat ik het toch gedaan heb. Ik was bang dat het teveel plattelandsroman-achtig zou zijn, maar dat bleek gelukkig niet zo te zijn. Een goed boek dat me meenam en vasthield. Dat ik er toch niet alleen maar gelukkig mee ben ligt aan het (in mijn ogen vrij abrupte en te clichématige) eind. Dat neemt de pret van dit boek niet weg, begrijp me goed, maar iemand zou Caitlin Moran’s boek eens aan mevrouw Ryan door moeten spelen. Boeken mogen namelijk ook best eens anders eindigen, wat mij betreft. Ok, ok, met spoileralert: een vrouw die gedurende het boek steeds mondiger, sterker en onafhankelijker wordt, om dan op het laatst alles en iedereen achter te laten vanwege een man? Kom op. Ik heb niets tegen de liefde -graag zelfs!- maar opnieuw van alles opofferen vind ik afbreuk doen aan de ontwikkeling gedurende het hele boek. Zo.

 

Jolanda Lichthart, moeder, echtgenote, schrijfster, docent, lezer. Volgens Harry Mulisch zouden echte schrijvers nooit boeken lezen, en zouden echte lezers nooit een boek kunnen schrijven. Maar Harry Mulisch, Schmarry Schmulisch, ik doe het gewoon beide. Ha!

Geef een reactie

%d bloggers liken dit:
Helaas moet Ogma ook de cookie-jar open trekken. Wij gebruiken cookies om deze website zo gebruiksvriendelijk mogelijk te maken en u te voorzien van de beste informatie. Klik op 'Instellingen wijzigen' om uw cookievoorkeuren aan te passen en voor meer informatie over het gebruik van cookies op deze website.
Annuleren