Pagina's

De horlogemaker van Londen

De horlogemaker van Londen

Een mooie cover. Wie valt er niet voor? Ik dus wel, en ik had al een tijd een oogje op De horlogemaker van Londen. Daarbij dacht ik dat ik met een roman over Londen in de 19e eeuw wel goed zou zitten. Dat is nu eenmaal mijn kopje earl grey thee hè.

 

Mysterieuze gebeurtenissen

Thaniel Steepleton heeft zijn grote droom om concert pianist te worden opgegeven zodat hij geld kan verdienen voor het gezin van zijn zus. Hij heeft nu slechts een saaie baan als telegrafist bij het Ministerie van Binnenlandse Zaken. Als hij op een dag thuiskomt vindt hij een gouden horloge op zijn kussen, van de afzender ontbreekt ieder spoor. Het horloge werkt niet op de conventionele manier, maar redt een paar maanden later wel zijn leven tijdens een aanslag van Ierse terroristen. Thaniel gaat op zoek naar de maker van het horloge en vindt Keita Mori, een geheimzinnige Japanse immigrant. Thaniel trekt bij Keita in en leert zo de wereld kennen van uurwerken en de Japanse gemeenschap in Londen.
Ook Grace Carrow heeft een Keita Mori horloge. Zij is een gedreven natuurkundige uit Oxford, maar als vrouw zonder steun van haar familie is haar enige kans op het voortzetten van haar onderzoek het sluiten van een gunstig huwelijk. Maar dat klinkt makkelijker dan het is.

 

De horlogemaker van Londen

 

Historisch en fantasierijk

Het bijzondere aan De horlogemaker van Londen is de mooie overlap tussen historische fictie en het rijk der fantasie. Het is een Victoriaanse roman, waarin je meer leert over de geschiedenis van het 19e eeuwse Japan en over de Japanse gemeenschap in Londen. Maar ook met een bovennatuurlijk tintje, dat heel kundig op een heel natuurlijke manier wordt verweven met de wereld zoals wij die kennen. Het zou best eens waargebeurd kunnen zijn.

En toch weet ik niet zo goed wat ik van dit boek moet vinden. Het is me bijgebleven, dat zeker. Ergens liet het verhaal me niet los, maar tijdens het lezen zelf deed het me niet zo veel. Hoe kan dat toch? Een boek hoeft van mij zeker geen feel good einde te hebben, maar het plot van De horlogemaker was, hoewel verrassend en zeker niet slecht, gewoon niet bevredigend. En aan het schrijfwerk lag het ook al niet, prettig en stijlvol, maar ik voelde met geen van de personages een echte klik. De enige conclusie die ik kan trekken is; erg goed boek, maar niet voor mij. Jammer!

Hebben jullie dat ook wel eens? Iedereen vol lof over een boek en jij denkt: mwah….

 

Tineke Luimstra. Leest over verwoeste werelden, moord en doodslag, lang geleden, vreemde wezens, knusse Britse dorpjes en stoere vrouwen. Droomt over reizen langs de mooiste bibliotheken ter wereld en haar eigen piepkleine, tweedehands boekwinkel. Heeft meer boeken dan geld, dus is eigenlijk rijker dan een miljonair. Life is pretty much perfect!

Geef een reactie

%d bloggers liken dit:
Helaas moet Ogma ook de cookie-jar open trekken. Wij gebruiken cookies om deze website zo gebruiksvriendelijk mogelijk te maken en u te voorzien van de beste informatie. Klik op 'Instellingen wijzigen' om uw cookievoorkeuren aan te passen en voor meer informatie over het gebruik van cookies op deze website.
Annuleren