Pagina's

The Ashes of London

The Ashes of London

Als je huis in vlammen op dreigt te gaan, wat probeer jij dan te redden van de inferno die op je af raast? Precies, een stuk kaas! Of misschien toch liever iets anders? Het was in ieder geval wel wat Samuel Pepys (een Britse ambtenaar bekend om zijn dagboeken) deed in 1666 tijdens de Grote Brand van Londen. Hij begroef zijn Parmezaanse kaas toen het vuur zijn kant op kwam. Nee, hij was niet stoned door de rookwalmen, Parmezaanse kaas was in de 17e eeuw gewoon enorm kostbaar. Pepys had mazzel, zijn huis bleef gespaard. Wat er met zijn kaas is gebeurd is niet bekend.

 

Ze smelten de kazen?

Gaat The Ashes of Londen over Pepys of over Parmezaanse kaas? Absoluut niet. Maar nadat ik het boek las dook ik als een malle in alles wat met de Grote Brand van Londen te maken heeft en nu staat deze trivia voorgoed in mijn geheugen geëtst. En in de jouwe, beste Ogma lezer 😉

 

The Ashes of London

 

St. Pauls Cathedral in vuur en vlam

James Marwood en Catherine Lovett ontmoeten elkaar op een zeer ongebruikelijke manier bij de vuurzee  die St.Pauls Cathedral aan het vernietigen is. Marwood is een griffier uit een verarmde familie die na de val van Oliver Cromwell uit genade is gevallen. Catherine staat haaks tegenover zijn sociale status; rijk, in hoog aanzien bij koning Charles II, op het punt om zich te verloven met een uitstekende partij.

In de as van de kathedraal wordt het lichaam van een man wordt gevonden; doodgestoken in zijn nek, met zijn duimen achter zijn rug gebonden. Marwood krijgt van meerdere partijen de opdracht om de moord te onderzoeken. Een riskante zaak, want de slachtoffers blijven vallen en Marwood heeft ook nog zijn eigen geheim dat verborgen moeten blijven.

Aannames en verrassingen

Afgaand op de omslag, de ondertitel en de tekst achterop het boek waren mijn verwachtingen hoog. Maar je begrijpt het al, die werden niet waargemaakt. En dat is niet eens Andrew Taylor zijn schuld, ik nam gewoon maar aan dat ik een verhaal in handen had met een gruwelijk, sadistische seriemoordenaar. Goor, goorder, goorst. Mo Hayder in de 17e eeuw.

Was mijn teleurstelling groot? Integendeel. Ik werd getrakteerd op een vlot geschreven verhaal met een goed uitgedachte, historische samenzwering. De nasleep van Cromwell’s burgeroorlog en dictatuur is onderhuids voelbaar door het hele verhaal en bepalend voor het plot. En dan die brand. Die maar vier dagen duurde en officieel slechts zes slachtoffers heeft gemaakt, maar waarvan de gevolgen nog zo lang nasmeulden. Nou vooruit, er mankeert wel wat aan de spanningsboog. Voor een detective zakt de boel hier en daar een beetje in, ligt er zelfs wel eens saaiheid op de loer.

 

Maar!

Maar dan pakt Taylor zich opeens bij elkaar en volgen er onverwachtse plotwendingen. Bovendien zit The Ashes of London vol aandacht voor vrouwelijke ambitie en onafhankelijkheid, een thema waarmee je mij altijd blij maakt. Want Catherine is net zo vurig als de grote brand zelf. Ze is dapper en intelligent en durft haar eigen weg te gaan in een wereld gedomineerd door mannen. Gewoon lezen dus.

 

Tineke Luimstra. Leest over verwoeste werelden, moord en doodslag, lang geleden, vreemde wezens, knusse Britse dorpjes en stoere vrouwen. Droomt over reizen langs de mooiste bibliotheken ter wereld en haar eigen piepkleine, tweedehands boekwinkel. Heeft meer boeken dan geld, dus is eigenlijk rijker dan een miljonair. Life is pretty much perfect!

One Comment

Geef een reactie

%d bloggers liken dit:
Helaas moet Ogma ook de cookie-jar open trekken. Wij gebruiken cookies om deze website zo gebruiksvriendelijk mogelijk te maken en u te voorzien van de beste informatie. Klik op 'Instellingen wijzigen' om uw cookievoorkeuren aan te passen en voor meer informatie over het gebruik van cookies op deze website.
Annuleren