Pagina's

Maeve Binchy kerst

Kerst met Maeve Binchy: Een beetje oubollig is best lekker!

Voor mij is het inmiddels traditie geworden om elk jaar zo rond oktober een kerstbundel te lezen. In oktober, ja, want de herfst doet mij op de een of andere manier verlangen naar de vredigheid van kerst. Vredigheid die overigens alleen in mijn hoofd bestaat, want meestal is de echte kerst vooral een ontzettend drukke tijd.

Kerstvieringen op mijn werk en de school van mijn kinderen, kerstdiners die voorbereid moeten worden, diverse families die bezocht moeten worden danwel op bezoek komen, een razend leuke, niet te missen boekenmarkt en uiteraard, to top it all off, stapels nakijkwerk en een deadline voor het inleveren van cijfers die altijd valt op de maandag na de vakantie. Misschien wel juist omdat ik echt van kerst hou en de werkelijkheid niet veel kans over laat om er in alle rust en stilte van te genieten voel ik de behoefte om alvast wat kerstsfeer op te snuiven in de vorm van een boek.

 

Maeve Binchy kerst

 

 

Dit jaar gaat het anders

Dit jaar greep ik naar een boek dat ik andere jaren waarschijnlijk had laten liggen. This Year It Will Be Different, van Maeve Binchy. Waarom ik het normaliter had laten liggen? Ehm… Maeve Binchy. Dat is het enige juiste antwoord op die vraag. Ik mag me, ondanks mijn bijna-veertiger-status bij voorkeur nog graag jong, fris en fruitig voelen en Maeve Binchy roept bij mij het beeld op van grijze vrouwen met praktische kleren, een abonnement op de Libelle, een groene regenjas, hanging baskets in de tuin en vooral plattelandsromans in de boekenkast. Zaken waar – begrijp me niet verkeerd- niets mis mee is, maar waar ik me niet mee associeer. Toch nam ik het dit keer wel mee.

 

In glorious technicolour

Ik nam het mee omdat mijn burn-out ervoor zorgt dat ik ook gewoon lekker ‘makkelijke’ boeken kan waarderen. Niks dubbele bodem, filosofische bijgedachten of ander intellectueel geneuzel, gewoon lezen. Klaar. En dat kan prima met dit boek. Sterker nog, ik heb er heerlijk van genoten. De verhalen, die uiteraard allemaal rondom kerst afspelen, hebben allemaal een soortgelijke vibe. Het leven is niet makkelijk, er gaan veel zaken mis, en kerst is ook niet het geweldige feest dat we zouden willen, maar uiteindelijk is er in elk verhaal (minus eentje, dat vond ik ook de minste) wel een gouden randje te vinden. Zoals iemand in een van de verhalen zijn vrouw beschrijft als levend  ‘in glorious technicolour.’ En is dat niet wat we allemaal willen? Dat er met kerst, hoe gestresst ze ook kunnen zijn, en hoe je ook met irritantere leden van je familie geconfronteerd wordt, altijd iets is waar je warm van binnen van wordt? Nou, ik wel. Daar, ik heb het gezegd.

 

Doorslaan?

Ik hoop niet dat het een teken van vervroegde menopauze is, maar ik vond dit boek van Maeve Binchy de perfecte kerstbonbon. Niet te zoet, met een beetje pit erin, met een klein vleugje Ierse gezelligheid en je achterlatend met het idee dat de wereld zo slecht nog niet is. Misschien moet ik ook maar eens een Libelle kopen. Of zou ik nu doorslaan?

 

Jolanda Lichthart, moeder, echtgenote, schrijfster, docent, lezer. Volgens Harry Mulisch zouden echte schrijvers nooit boeken lezen, en zouden echte lezers nooit een boek kunnen schrijven. Maar Harry Mulisch, Schmarry Schmulisch, ik doe het gewoon beide. Ha!

6 Comments

Geef een reactie

%d bloggers liken dit:
Helaas moet Ogma ook de cookie-jar open trekken. Wij gebruiken cookies om deze website zo gebruiksvriendelijk mogelijk te maken en u te voorzien van de beste informatie. Klik op 'Instellingen wijzigen' om uw cookievoorkeuren aan te passen en voor meer informatie over het gebruik van cookies op deze website.
Annuleren