Pagina's

Het huis met de leeuwen

Het huis met de leeuwen

Weinig mensen weten dat er aan de voorzijde van Rotterdam Centraal ooit een chique sociëteitsdiergaarde lag. Een bezoek aan deze tuin was voor Corry Kuiper-de Jongh als kind een groot avontuur. Toen haar man er in 1924 diergaarde-directeur werd, ging ze er met haar gezin wonen.

Ze wilde echter meer zijn dan een directeursvrouw. Geïnspireerd door grote schrijvers die ze in Zwitserland ontmoette, werd ze een columniste avant la lettre. Vaak verkoos ze haar eigen vrijheid boven de dienstbaarheid aan haar gezin, maar ze bood ook een thuis aan leeuwenwelpen en aan een Afrikaans jongetje dat meekwam met de eerste neushoorn. Het bombardement van mei 1940 betekende het tragische einde voor de diergaarde.

 

Het huis met de leeuwen

 

Joop ter Heul, maar dan ‘real life’

In ‘Het huis met de leeuwen’ volgen we Corry tijdens het eerste deel van de twintigste eeuw, zo van haar bakvissentijd tot de tijd waarin haar kinderen uitvliegen, rond de Tweede Wereldoorlog. We lezen hoe de tijdsgeest verandert, hoe vrouwen beetje bij beetje meer over hun eigen lot mogen beschikken. Gelukkig maar!

Tenenkrommend gewoon, de man-vrouwrelatie aan het begin van de vorige eeuw. Zo mag Corry in het eerste jaar van haar huwelijk bijvoorbeeld niet eens van haar man naar een variété. Niets voor haar tere zieltje. En dan is man Koen echt geen bullebak.

 

Apies kijken

Tegelijkertijd lezen we over de ontwikkeling van de dierentuinen, hoe anders we daarover zijn gaan denken. Wat een bijzondere wereld! Corry en haar kinderen brengen welpjes met de fles groot en ze hebben dingo’s als huisdier. Geen goed idee overigens, een van de dingo’s hapt tijdens een wandeling het hoofd van een klein hondje eraf.

Hoe exotisch dit allemaal ook klinkt, voor Corry is het geen makkelijke wereld. Het valt haar niet makkelijk om te voldoen aan de eisen die het leven stelt aan haar als ‘de vrouw van’. Ze gaat er dan ook regelmatig vandoor, op ‘huwelijksvakantie’. Heel ongebruikelijk in die tijd!

 

Aanrader!

Tania Heimans vermengt fictie met non-fictie in ‘Het huis met de leeuwen’ en dat doet ze goed. Ze schetst een eerlijk beeld van een vrouw die haar tijd ver vooruit was. Waardoor ze lang niet altijd makkelijk was voor haar omgeving, in een tijd die beslist niet makkelijk was voor haar.

Uitgeverij Ambo|Anthos, heel erg bedankt voor dit leesexemplaar.

 

In het dagelijks leven is zij druk met tekst als Marketing Communications Manager, maar ’s avonds reist zij met Miss Anne en een bak thee naar verre oorden in langvervlogen tijden. Op zaterdagochtend spreekt ze audioboeken in bij Dedicon, voor mensen met een leesbeperking. Favoriete boeken zijn sprookjesachtig mooi, barsten van de ontberingen en lopen als het even kan, goed af. En de hond gaat dus niet dood! O ja, ze werkt ook nog aan haar eerste verhalenbundel.

Geef een reactie

%d bloggers liken dit:
Helaas moet Ogma ook de cookie-jar open trekken. Wij gebruiken cookies om deze website zo gebruiksvriendelijk mogelijk te maken en u te voorzien van de beste informatie. Klik op 'Instellingen wijzigen' om uw cookievoorkeuren aan te passen en voor meer informatie over het gebruik van cookies op deze website.
Annuleren