Pagina's

Antonia Fraser

Zwijgend als een non, een Jemima Shore detective van Antonia Fraser

Soms voel ik mij een bevoorrecht mens. Kijk, ik lees vooral en in de eerste plaats voor mijn plezier. Maar omdat ik Ogma’s historischedetectivespecialist ben, ga ik ook regelmatig op zoek naar boeken die ik voor de Dekselse Detective Dinsdag rubriek tegen de Cadfael meetlat kan leggen. En ik kom dan soms boeken tegen die ik uit mezelf zou hebben weg gelegd, maar ik kom ook boeken tegen die ik zonder Ogma niet zou hebben gepakt en die dan onverwacht erg prettig blijken te zijn.

 

Antonia Fraser

 

Antonia Fraser

Zwijgend als een non van Antonia Fraser valt in die laatste categorie. Wat een leuke nieuwe serie heb ik weer ontdekt! Er zit nog wel een verhaal aan vast trouwens. Heel lang heb ik een boek van deze schrijfster in mijn te lezen kast gehad. Maar op de een of andere manier stond het me tegen, kan niet goed uitleggen waarom. In een rigoureuze bui (iets met tegen de 100 te lezen boeken, te weinig tijd en leesstress) gaf ik daarom het boek weg. Deze zomervakantie kwam ik het boek tegen waar het vandaag over gaat. Toen ik zag dat het een detective was in een reeks over een vrouwelijke speurder besloot ik het er dit keer op te wagen. En de enige spijt die ik nu heb is dat ik dat ene boek weg heb gegeven!

 

Emancipatie vibe

Laat ik eens beginnen met wat meer te vertellen over de hele reeks. Zwijgend als een non is het eerste deel in een serie van tien, die spelen van de jaren 70 tot 80. Dit is op zich redelijk recent, maar de emancipatie vibe die er vanuit gaat doet me denken aan Phryne Fisher en Kate Shackleton. De hoofdpersoon is Jemima Shore, een vrouw van begin veertig, minnares van een getrouwde man en een bekende Tv-presentatrice. De programma’s die zij maakt stellen zaken aan de kaak, en hierdoor ontwikkelt zij zich als iemand die privé ook dingen uitzoekt.

 

Religieus tintje

Dit eerste boek speelt zich af op de katholieke meisjesschool waar Jemima – als niet-katholiek- haar tienertijd doorbracht. Ik vond die sfeer erg mooi, licht beklemmend ook, net of ik er zelf bij was. Toen ik informatie opzocht over de schrijfster bleek dat zij in haar tienertijd, nadat haar ouders katholiek werden, zich bekeerde tot het katholicisme. Dit verklaart goed hoe zij de gevoelens van Jemima, als oorspronkelijk protestants opgevoed meisje in een typisch katholiek instituut, zo levensecht weet te beschrijven.

Het plot was interessant, niet voor de hand liggend en het einde had ik echt niet verwacht. Leuk om weer eens verrast te worden!

 

Lady Antonia Fraser haar avontuurlijke leven

De boeken zijn geschreven door Lady Antonia Fraser, een adellijke dame en een instituut onder Engelse historici. Zij beleefde zelf trouwens ook de nodige avonturen zag ik toen ik wat onderzoek deed. Toen ze getrouwd was met haar eerste man, een Schotse aristocraat, ontsnapte ze eens ternauwernood aan een IRA aanslag bijvoorbeeld. Toen ze 45 was en een succesvolle academica, werd ze, getrouwd en moeder van zes kinderen, opnieuw verliefd en trouwde voor een tweede maal. Over haar tijd met deze tweede man, de beroemde toneelschrijver Harold Pinter, schreef ze na diens overlijden overigens een boek. Een en ander doet vermoeden dat het niet onwaarschijnlijk is dat Jemima Shore (eveneens minnares van een getrouwde man, professioneel zelfstandig en sterke persoonlijkheid) ook een paar trekjes heeft van de vrouw die haar personage creëerde.

  • Plot: 4,5 punten
  • Schrijfstijl: 4 punten
  • Tempo: 3 punten
  • Hoofdpersonen: 4,5 punten
  • Meeslependheid: 1,5 punten
  • Romantisch accent: 0,5 punten
  • Historisch accuraatheid: 4 punten

Dit maakt samen 22 punten, in cijfers uitgedrukt een 8,6.

 

Nonnen en boekenkarma

Ik vraag me wel of Jemima ook in een andere omgeving ook nog overeind blijft staan. Ik vond namelijk die nonnen zo boeiend en sterk, net als de manier waarop Jemima terugkijkt op haar tijd op die school. Vemoedelijk wel, maar de enige manier om daar achter te komen is om nog meer uit deze reeks te lezen. En laat ik er nu achter komen dat het boek dat ik weggaf het vierde deel was? Grrr…. Hopelijk loopt mijn boekenkarma hierdoor geen deukjes op en kom ik er vanzelf weer eentje tegen.

Wat mij dan weer doet afvragen: hebben jullie wel eens spijt gekregen van het wegdoen van een boek?

Ik las voor deze beoordeling Zwijgen als een non, het eerste deel in de Jemima Shore detective reeks. De hele reeks bestaat uit 10 delen, waarvan de eerste in 1977 en de laatste in 1995 verscheen. Antonia Fraser publiceert nog steeds, voornamelijk historische non-fictie.

Jolanda Lichthart, moeder, echtgenote, schrijfster, docent, lezer. Volgens Harry Mulisch zouden echte schrijvers nooit boeken lezen, en zouden echte lezers nooit een boek kunnen schrijven. Maar Harry Mulisch, Schmarry Schmulisch, ik doe het gewoon beide. Ha!

Geef een reactie

%d bloggers liken dit:
Helaas moet Ogma ook de cookie-jar open trekken. Wij gebruiken cookies om deze website zo gebruiksvriendelijk mogelijk te maken en u te voorzien van de beste informatie. Klik op 'Instellingen wijzigen' om uw cookievoorkeuren aan te passen en voor meer informatie over het gebruik van cookies op deze website.
Annuleren