Pagina's

Het kleine huis op de prairie

Koken met het Kleine Huis op de Prairie

Als ik aan Het Kleine Huis denk, dan denk ik aan pompoenen. Aan hoe het gezin Ingalls aan het eind van de zomer hard werkte om alle vruchten van het land binnen te halen en te bewerken zodat ze er mee de winter door konden komen. De pompoenen moesten op zolder liggen, hoog en droog en redelijk koel. Daar moesten ze regelmatig gecontroleerd worden op rotte plekken, want voor je het wist was de hele oogst bedorven. Zodra er eentje met een rotte plek was, moest deze weggehaald worden. Ik zie het zo voor me, die grote oranje knoerten op het onbewerkte hout van de zolder van dat eenvoudige huis. En dan te bedenken dat ik alleen nog maar deel 1 van de hele serie heb gelezen.

 

Het kleine huis op de prairie

 

Verhalen over vroeger

Mijn vader vertelt ook weleens zulke verhalen over vroeger, over het bewaren van voedsel. Dat hij bij zijn oma de appels op zolder moest omdraaien en de rotte of verschrompelde eruit moest halen. Bij zo’n zolder moet je je niet zo’n geïsoleerde voorstellen zoals we die nu kennen, maar stel je een grote zolder voor boven de boerenschuur of boven het woonhuis. Met een dak waarbij je recht onder de pannen of rieten kap keek en een temperatuur die niet veel verschilde van die van de buitentemperatuur. In een boek van Iris Murdoch zit zo’n dergelijke scene met appels op zolder. Maar goed, doordat de zolder koud was kon je appels er tenslotte ook bewaren. Mijn vader vertelt ook weleens over hoe hij en zijn broers mee moesten helpen om pleepapier van oude kranten te scheuren. Elk velletje moest dan op een grote priem geprikt worden. De kunst was dan natuurlijk om niet het velletje in het midden te prikken, als je tenminste nog een beetje schone handen wilde overhouden bij daadwerkelijk gebruik….Ook dat zie ik zo voor me.

 

Poppen van maiskolven

Bij Het Kleine Huis denk ik ook aan maiskolven. De Ingalls waren zo arm dat het hebben van een pop een luxe was. Zo stelde het oudste meisje zichzelf tevreden met een maiskolf en kleedde die aan alsof het een pop was. Ik had trouwens maiskolven gekocht, met het idee om er een leuk stofje omheen te draperen, er een gezichtje op tekenen enzo. De haartjes te vlechten, gewoon om te kijken hoe dat voelt om er een pop van te maken. Leek me leuk voor hier op het blog, maar ze liggen helaas te verpieteren. Wel zielig eigenlijk.

Voor de fans van Het Kleine Huis is dit kookboek echt leuk om in de keuken te hebben. Stel je voor, dat jij bij benadering dezelfde gerechten eet zoals Laura dat deed! Al zoekende kwam ik instructies tegen om zelf appelazijn te maken. Dat ga ik volgend jaar eens proberen, wanneer ik weer oogst heb van mijn appelboom. Want mijn eerste poging dit jaar is niet met 100% zekerheid te consumeren. Gelukkig kan ik er altijd nog mijn haar mee uitspoelen.

 

Het kleine huis op de prairie

 

Terug naar de pompoenen.

Bij het Kleine Huis moet ik dus denken aan pompoenen. Al een hele tijd geleden (beschamend lang geleden) kreeg ik het e-book Het kleine Huis Kookboek. Het gezin van Barbara M. Walker – schrijfster van dit originele kookboek – raakte door het lezen van de boeken van Het Kleine Huis geïnspireerd om meer zelf te gaan koken en zij bleek niet de enige. In haar voorwoord schrijft ze ‘Een moeder gaf me zelfs de raad om ‘De Grote Hoeve’ maar over te slaan, als je niet in ‘die knoeiboel van zelf ijs maken verzeild wilt raken.’

Het leek mij dus leuk – nu de pompoenen weer van het land worden gehaald – om een pompoensoep te maken volgens een recept à la Het Kleine Huis. Laat ik nou nèt geen recept over soep in dit boek kunnen vinden. Kan aan mij liggen, dat geef ik meteen toe, want ik verzuip altijd een beetje in e-books, kan daar gewoon niet zo goed mijn weg in vinden. Ik vond wel recepten voor een pompoentaart (niet deze)– ook welkom – maar niet voor soep.

 

Dan maar pompoensoep volgens een modern recept, met curry pasta.

Wat heb je nodig?

1 pompoen
100 gr. rode linzen
1 ui
1 teentje knoflook
olijfolie
rode currypasta, of 2-3 eetlepels als je het niet te pittig wilt
1 liter groentebouillon

Fruit de gesnipperde ui en de fijngesneden knoflook in een beetje olijfolie aan in een grote pan.
Voeg de linzen en pompoen toe en laat paar minuten zachtjes koken. Roer currypasta erdoor en laat nog een minuut zachtjes koken.
Schenk de bouillon erbij en breng aan de kook. Zet de deksel op de pan en zet het vuur laag. Laat ongeveer 25 minuten koken, totdat de pompoen gaar is.
Pureer de soep met een staafmixer.

 

Het kleine huis op de prairie

 

Tot slot

Nog een mooie quote uit het voorwoord:

Koken blijft een van die onontbeerlijke huishoudelijke werkjes die in het moderne verstedelijkte leven samen gedaan kunnen worden door volwassenen en kinderen of oudere en jongere kinderen. Dit boek wil bij dit ‘samen doen’ helpen.

 

Opgegroeid met de boeken van W.G. van de Hulst en heeft daar nog steeds een zwak voor. Keek vroeger graag naar Murder, She Wrote en wenste heimelijk dat zij Jessica Fletcher was. Kwam er ooit aardig dicht in de buurt, toen ze logeerde in het huis uit de serie, wat haar vervolgens inspireerde om zelf een moord mysterie te schrijven. Werkt er aan om dat manuscript als boek uitgegeven te krijgen. Leest, schrijft, mediteert en kijkt naar de stand van de maan om zichzelf beter te begrijpen en te duiden en hopelijk wat wijsheid over te brengen naar anderen.

5 Comments

  • Anoniem

    22 november 2017 at 17:09

    Ik kan me nog vaag herinneren dat ik het boek las, waarin de hoofdpersoon ging trouwen. Ze ging daarin haar keuken inrichten en uit de inrichting bleek, dat er gekookt zou worden om sterk te blijven en niet om liflafjes te proeven! Volgens mij heel instagramwaardig, de keuken van Laura Ingalls. Wat betreft eten werd ik altijd zeer geinspireerd door de boeken van De Vijf. Allemaal lekkernijen. Heel zuur om later te lezen dat de dochters van Edin Blyton nooit mochten meedoen, wanneer de schrijfster een tea voor fans organiseerde.

    Beantwoorden
  • Anoniem

    24 november 2017 at 13:22

    Hm – het was meer een super control freak afstandelijke werkverslaafde moeder als ik god begrijp. Denk Mummy Dearest zonder alcohol. Echt heel zielig.

    Beantwoorden

Geef een reactie

%d bloggers liken dit:
Helaas moet Ogma ook de cookie-jar open trekken. Wij gebruiken cookies om deze website zo gebruiksvriendelijk mogelijk te maken en u te voorzien van de beste informatie. Klik op 'Instellingen wijzigen' om uw cookievoorkeuren aan te passen en voor meer informatie over het gebruik van cookies op deze website.
Annuleren