Pagina's

Sir John Fielding

Dood op de golven, een Sir John Fielding Mystery van Bruce Alexander

Jullie hebben er even op moeten wachten, maar bij deze is het dan weer dekselse detective dinsdag, tijd om een historische detective langs de Cadfael meetlat te leggen. Voor mij was het het wachten waard, want de detective die ik vandaag behandel, was bijzonder prettig om te lezen. Laat ik eerst eens beginnen met het boek zelf en dan ga ik daarna vertellen wat ik ontdekte toen ik research naar dit boek deed.

 

Sir John Fielding

John en Jeremy

Wat mij direct pakt is de authentieke sfeer in het boek, en het originele uitgangspunt. De hoofdpersoon in dit boek is sir John Fielding, een blinde magistraat die zich in Londen, in midden tot eind 1700 bezig houdt met het voorkomen en oplossen van misdaden. Deze hoofdpersoon wordt echter beschreven door de ogen van Jeremy, de soort aangenomen zoon slash assistent van sir John. Deze Jeremy vertelt zo’n 35 jaar later over zijn avonturen en blikt terug op zichzelf als 13, 14 jarige en zijn mentor. Zowel Jeremy als Sir John komen goed over, zijn sterke, sympathieke en driedimensionale karakters. Daar hou ik van! De maritieme sfeer in dit verhaal spreekt me ook erg aan en wat ik leuk vond is dat ik nog niet eerder een historische detective las die zich in deze tijd afspeelt. Het enige dat in de buurt komt is Bernard Cornwell’s Gallow’s Thief, maar dat speelde zich zo’n 20 a 30 jaar later af als de gebeurtenissen in dit boek.

 

Niet alledaags plot

Naast de interessante setting en fijne personages is het plot bovendien boeiend en niet alledaags. Het geeft een ander beeld van de marine dan ik van te voren had, maar is volgens mij waarheidsgetrouw en het gaat daarnaast een beetje controverse niet uit de weg. Het boek heeft *spoiler alert!* uiteindelijk geen suikerzoet Hollywood einde, niet alles komt helemaal goed. En toch was ik tevreden. Dat is echt bijzonder, want meestal trek ik het slecht als een boek geen happy end heeft. Ik ben nu eenmaal een zoetekauw, zowel qua eten als boeken. De wereld is van zichzelf vaak al triest genoeg, dan mogen mijn boeken best wat roomsoezerig zijn. Het feit dat dit boek dat niet is, maar ik toch vrede kon hebben met het einde en met plezier terugkijk op het lezen ervan, zegt mij veel.

 

Sir John Fielding

 

Een korte geschiedenisles over Sir John Fielding

Voor ik – je bent een juf of niet- over ga op de meetlat beoordeling nog even wat over de hoofdpersoon van dit boek en diens schrijver. Wat ik tijdens het lezen niet wist, maar wat voor mij het boek wel een meerwaarde gaf toen ik het achteraf ontdekte, was dat die Sir John Fielding echt bestaan heeft. Hij was eveneens echt blind, wat zijn succesvolle carrière niet in de weg stond. Wat het voor mij helemaal opmerkelijk maakte was dat deze historische figuur aan de bakermat stond van de moderne Londense Metropolitan Police. Hij richtte namelijk, samen met zijn broer Henry, in 1750 het allereerste (effectieve) politieapparaat in Engeland op. Iemand weleens de term ‘Bow Street Runners’ horen vallen? Nou, die waren dus in dienst van Sir John. Zo’n authentiek tintje maakt een historisch boek (detective of anderszins) nog net wat leuker. Kersje op de taart zeg maar.

Dit maakt dat mijn uiteindelijke puntenverdeling best een beetje juichend is:

Plot: 3 ¼ punten
Schrijfstijl: 3½ punten
Tempo: 2 ½ punten
Hoofdpersonen: 4 punten
Meeslependheid: 4 punten
Romantisch accent: 3 punten
Historische accuraatheid: 4 punten

Totaal 24 ¼ punten. In cijfers uitgedrukt is dit een 8,9. Maar behalve bovenstaande leeservaring en dit prachtige cijfer wil ik toch ook nog even iets zeggen over de auteur.

 

Bruce wie?

Toen ik wat meer informatie probeerde te vinden over de schrijver stuitte ik namelijk in de eerste instantie op een muur. Ja, ik vond wel een Bruce Alexander, maar dat is de naam van de auteur die Superintendent Mullet speelde in de a Touch of Frost serie met David Jason. Even twijfelde ik: zou hij dan ook zelf detectives… Maar neen. Bruce Alexander blijkt het pseudoniem te zijn van ene Bruce Alexander Cook. Deze auteur (1932 – 2003) schreef in totaal tien en een half boek in de Sir John Fielding reeks. De laatste (vandaar die halve) kreeg hij helaas niet af, hij overleed voordat hij het boek kon voltooien. Zijn weduwe besloot samen met de schrijver John Shannon dit laatste verhaal zelf af te maken aan de hand van de aantekeningen van Cook en dit elfde boek werd in 2005 postuum uitgebracht.

Bruce Alexander, ik blijf hem nu maar bij zijn pseudoniem noemen, is direct na het lezen toegevoegd aan het rijtje schrijvers waar ik dringend meer van wil lezen. Sir John Fielding staat eveneens in het rijtje van hoofdpersonen waarvan ik de serie erg graag compleet wil hebben. Nog tien boeken te gaan!

Ik las voor deze DDD het boek Dood op de Golven, het eerste deel in de 11 delige reeks over Sir John Fielding. Deze verscheen in 1994, het laatste in 2005. In Nederland zijn alleen de eerste drie delen in het Nederlands vertaald.

 

Jolanda Lichthart, moeder, echtgenote, schrijfster, docent, lezer. Volgens Harry Mulisch zouden echte schrijvers nooit boeken lezen, en zouden echte lezers nooit een boek kunnen schrijven. Maar Harry Mulisch, Schmarry Schmulisch, ik doe het gewoon beide. Ha!

Geef een reactie

%d bloggers liken dit:
Helaas moet Ogma ook de cookie-jar open trekken. Wij gebruiken cookies om deze website zo gebruiksvriendelijk mogelijk te maken en u te voorzien van de beste informatie. Klik op 'Instellingen wijzigen' om uw cookievoorkeuren aan te passen en voor meer informatie over het gebruik van cookies op deze website.
Annuleren