Pagina's

Het eeuwige vuur Ken Follett

Terug naar Kingsbridge met Het Eeuwige Vuur

Weet je waar ik al lang niet meer ben geweest? In Kingsbridge. Dat fictieve plaatsje in Engeland, ontsproten aan de geest van Ken Follett. Waar in ‘De Pilaren van de Aarde’ de bouw van een kathedraal centraal staat en in ‘Brug naar de Hemel’ een ziekenhuis en (verrassing!) een brug. Middeleeuws drama op zijn best!

 

Het eeuwige vuur Ken Follett

 

Hoge verwachtingen

Vol blijdschap liet ik op Facebook zien dat ik van de Boekerij een recensie-exemplaar had mogen ontvangen. Wat een verwennerij, ik had er zin in. Maar Martine, die vrijwel alles leest wat ik lees en vice versa (sisters in books weet je wel), had Het Eeuwige Vuur al uit en haar oordeel was pittig:

Ik had wat moeite om in het verhaal te komen. Dat kwam onder meer door de grote hoeveelheid personages. Wat ook mee speelt is dat ik het slecht geredigeerd vond. Ik stoorde me aan de vaak slecht lopende zinnen en het uitermate vreemde gebruik van komma’s. Maar uiteindelijk werd ik tóch gegrepen door het verhaal. 😉
De eerste twee delen vond ik echter beduidend beter.
Conclusie: mooi verhaal over een zeer interessante periode maar met veel slordigheden en zeker niet zijn beste boek naar mijn bescheiden mening (waarbij ik de eerste ben om toe te geven dat de leeservaring wellicht is beïnvloed door een gigantische voorhoofdsholte- en bijholteontsteking😂).

Oei, dat was schrikken! Wij zijn het namelijk vrijwel altijd eens over wat we zoal lezen. En ze schetst hier een herkenbaar beeld. Zo sloot de heer Follett wat mij betreft de Century Trilogy ook ietwat teleurstellend af. Maar ik leed niet aan ontstekingen die mij bij mijn leeservaring konden belemmeren. Vol goede zin dook ik dan toch in Het Eeuwige Vuur, want een vuistdikke Follett over Tudor/Stuart tijden? Dat blijft hier net zo lang liggen als een reep Tony Chocolonely.

 

Tudor/Stuart dus

Hoewel ik schreef dat Het Eeuwige Vuur een derde deel in een serie is, en dat Ken Follett met dit boek weer teruggaat naar het stadje Kingsbridge, is het verhaal heel goed los te lezen van de andere boeken. Nieuwe lezers hebben zeker geen voorkennis nodig, maar voor degenen die zich Pilaren van de Aarde en Brug naar de Hemel nog kunnen herinneren zijn er herkenbare factoren. Na eerder de stad in de middeleeuwen te hebben gevolgd, ontmoeten we nu families in de laatste dagen van het regime van Mary Tudor.

De familie Willard raakt tijdens het bewind van Mary Tudor hun fortuin en bedrijf kwijt. En de jonge Ned Willard ook nog eens het meisje waar hij van houdt. Want als protestant heb je het nu eenmaal niet gemakkelijk als een vurig katholieke koningin al haar onderdanen met geweld probeert te bekeren tot het ‘ware geloof’ (bijnaam Bloody Mary, dat zegt genoeg). Als hij wordt benaderd door medewerkers van Elizabeth Tudor, om hen te helpen in hun missie Elizabeth op de troon te krijgen, rolt de berooide Ned de inlichtingenwereld van de 16e eeuw in. In een Europa dat wordt verscheurd door de strijd tussen katholieken en protestanten is er voor een spion genoeg te doen…

 

Eindoordeel

Kan ik mij vinden in het oordeel van Martine? Laat ik beginnen met de hoeveelheid personages. Het zijn er inderdaad best wel veel. Maar weet je, ik houd daar wel van. Families in Engeland, Spanje, Frankrijk, zelfs in Vlaanderen en Nederland. Schurken, helden, bekende historische figuren, geloofskwesties die van alle kanten worden bekeken. Heel veel historie in een toch al omvangrijk boek. De geschiedenis nerd in mij werd daar heel erg blij van, maar het kan wel overweldigend zijn. Ik begrijp wél goed wat Martine bedoelde met de slecht lopende zinnen. Ik las voorheen al zijn werk in het Engels, wellicht dat het in de originele taal vloeiender loopt.

Ja, Pilaren van de Aarde en Brug naar de Hemel zijn mooier. Toch is dat geen reden om Het Eeuwige Vuur dan maar links te laten liggen. Niet doen hoor! Meeslepend is het verhaal namelijk wel. Door het wel en wee van de love or hate karakters beleef je de spanningen van de 16e en 17e eeuw. En stiekem vraag ik me af of Follett al weet hoe het Kingsbridge tijdens de Industriële Revolutie zal vergaan.

 

Tineke Luimstra. Leest over verwoeste werelden, moord en doodslag, lang geleden, vreemde wezens, knusse Britse dorpjes en stoere vrouwen. Droomt over reizen langs de mooiste bibliotheken ter wereld en haar eigen piepkleine, tweedehands boekwinkel. Heeft meer boeken dan geld, dus is eigenlijk rijker dan een miljonair. Life is pretty much perfect!

Geef een reactie

%d bloggers liken dit:
Helaas moet Ogma ook de cookie-jar open trekken. Wij gebruiken cookies om deze website zo gebruiksvriendelijk mogelijk te maken en u te voorzien van de beste informatie. Klik op 'Instellingen wijzigen' om uw cookievoorkeuren aan te passen en voor meer informatie over het gebruik van cookies op deze website.
Annuleren