Pagina's

pompoentaart

Boeken en bakken, de herfstspecial: pompoentaart!

Hoewel het feit dat ik mijn middelste dochter Lente genoemd heb anders doet vermoeden, heb ik geen lievelingsseizoen. Ik vind dat elk seizoen zijn charmes (en z’n nadelen) heeft, en ik kan van allemaal erg genieten. Ik ben ook de mening toegedaan dat het goed is om de loop van de natuur, dus de seizoenen, een beetje te volgen. Een klein, praktisch voorbeeld is het eten van groente en fruit uit het seizoen. Vaak bevatten deze juist datgene waar je in die periode meer behoefte aan hebt, en het is ook nog eens vriendelijk voor de portemonnee.

Ook mijn leesvoer pas ik vaak aan aan de tijd van het jaar. Zo heb ik eens een waanzinnig tof boek, een van mijn favorieten (een Matthew Shardlake van C.S. Sansom) na de eerste paar hoofdstukken aan de kant gelegd. Omdat het verhaal speelt in een koude, middeleeuwse – dus onverwarmde- winter, terwijl bij mij de knoppen aan de bomen weer behoorlijk aan het uitbotten waren en de vogeltjes vrolijke voorjaarsconcerten hielden. Het paste gewoon niet, ik heb ‘m bewaard tot de kerstvakantie.

 

pompoentaart

 

De herfst is een tijd waarin de natuur weer langzaam naar binnen keert, en ik volg dat voorbeeld graag. Lekker thuis, bij de kachel, onder een wollen dekentje. Lezen natuurlijk, maar dan wel met een lekker herfstig hapje. En wat is dan herfstiger dan pompoentaart? En denk nou niet ‘Pompoen? Van dat weeige, zoete spul? Dat blief ik niet.’, want eigenlijk hou ik er ook niet zo van. Maar het mooie van dit recept is dat je nauwelijks proeft dat het van pompoen gemaakt is, terwijl het wel een taart van groente is. Ik gebruik bovendien weinig geraffineerde suikers, dus gezondere taart. What’s not to like?!

Ik had dus nog nooit pompoentaart gemaakt. Wel pompoensoep – geen succes- en pompoenwafels – beter idee- , maar ik had nog een halve liggen en ik was vastbesloten er iets eetbaars, bij voorkeur zelfs iets lekkers, van te maken. Ik keek op internet en zag allerlei recepten, maar dat was me allemaal te ingewikkeld. Ik had nog last van allerhande virusjes, dus ik wilde niet te lang in de keuken staan, en daarom verzon ik gewoon zelf wat. Het resultaat was zo verbluffend acceptabel, dat ik deze taart tegenwoordig met grote regelmaat maak. Je bent geheel welkom om mijn variatie over te nemen, maar verander vooral wat als dat je beter lijkt. Ik doe ook maar wat, ten slotte.

 

Hoe maak je nu zo’n heerlijke herfstige pompoentaart?

Neem een halve kleine pompoen, of een derde grote. Of gewoon wat je nog hebt. (ik heb eens de diepvriespompoenstukjes van de Appie geprobeerd, maar dat was geen groot succes. Vers is in deze toch het beste is mijn ervaring.) Slacht deze, waarbij je pitten en schil verwijderd. De rest snijd je in stukjes en kook je kort, tot gaar. Afgieten en laten afkoelen. Terwijl de pompoen afkoelt kun je bezig met de bodem. Die bodem kun je any which way jij lekker vind maken. Ik ga voor de quick fix en smelt een gram of 40 roomboter op een heel laag vuurtje (of de pan waarin de pompoen net kookte, die nog warm is) en pak een grammetje of 100 aan suikervrije koekjes die ik in een plastic zakje aan gort sla. De kruimels vermeng ik met de boter en deze gaan in een ingevette, kleine bakvorm (heb jij toevallig heel veel pompoen, maak dan wat meer bodem en neem een grotere bakvorm). Voor de luxe lekker pak ik dan een van mijn favoriete koeken (suikervrije gevulde abrikozenkoeken van de biowinkel) en deze doe ik in heel kleine stukjes op de bodem.

 

pompoentaart

 

Dan terug naar de pompoenstukjes. Deze gaan in een mengbeker, waar je toevoegt: 2 eieren, zo’n 100 ml slagroom, een flinke hoeveelheid kaneel en een evengrote hoeveelheid koek- en specerijkruiden, en bovendien een kleine eetlepel agavesiroop en anderhalve eetlepel honing, en dit alles blender je tot een dikte waarvan je denkt ‘nu is het mislukt, dit is veel te dun’. Dat is ongeveer de goede consistentie is mijn ervaring. Vervolgens een handje rozijnen erdoor en vervolgens het pompoen-ei-room-zoetigheid mengsel op de bodem deponeren Een en ander zet je 45-60 minuten in een oven van 160/170 graden. Rond twee derde van de baktijd even beginnen met checken met een satehprikker: als de binnenkant droog is, is ‘ie goed. Mijn kinderen vinden de taart het lekkerste als ‘ie nog warm is, persoonlijk vind ik het lekkerder om ‘m af te laten koelen, in de koelkast te zetten en minstens 12 uur te koelen voor ik ‘m eet.

 

Mét gratis leestips!

Wat ik leuk vind om hier bij te lezen? Een leuke herfstige Cadfael bijvoorbeeld, of een klassieke Christie. Of iets over de herfst zelf. En lekker dat dat samen smaakt leest, zo bij die kachel en dat dekentje…

 

pompoentaart

Jolanda Lichthart, moeder, echtgenote, schrijfster, docent, lezer. Volgens Harry Mulisch zouden echte schrijvers nooit boeken lezen, en zouden echte lezers nooit een boek kunnen schrijven. Maar Harry Mulisch, Schmarry Schmulisch, ik doe het gewoon beide. Ha!

One Comment

Geef een reactie

Helaas moet Ogma ook de cookie-jar open trekken. Wij gebruiken cookies om deze website zo gebruiksvriendelijk mogelijk te maken en u te voorzien van de beste informatie. Klik op 'Instellingen wijzigen' om uw cookievoorkeuren aan te passen en voor meer informatie over het gebruik van cookies op deze website.
Annuleren