Pagina's

  • Home
  • Leesverhalen
  • According to Jolanda en Tineke! Oh nee, According to Yes natuurlijk! Van Dawn French
Dawn French

According to Jolanda en Tineke! Oh nee, According to Yes natuurlijk! Van Dawn French

Lieve Jolanda,

Ik was dus nogal sneaky bezig in maart. Dankzij de Kobo App van Bol en hun gratis proefmaand kon ik zo maar de nieuwste Dawn French lezen! Gewoon voor niks en lekker lui vanaf de bank geregeld.

Perfect zou je denken, maar het was toch veel minder leuk dan ik dacht. Om te beginnen las het op mijn tablet al voor geen meter. Elke pagina omslaan was een bezoeking. Het ging dan ook nog eens om de Nederlandse vertaling. En echt, met alle lof en respect voor alle vertalers van die geweldige boeken (ik wou dat ik zo’n toffe baan had), ik studeerde niet voor niets Engels. I love English! Ik houd vooral van wat Dawn French met al die fantastische, querky woorden doet.

 

Dawn French

 

En last but not least, ik voelde me ook een beetje schuldig…

De romans van Dawn zijn immers ons gezamenlijke project. Ons vriendinnen-brieven-thee-taart-ding! Je hebt natuurlijk al lang door wat er in dat pakpapier zit hè… Juist, de nieuwste van French, According to Yes.

Zonder veel te verklappen, ze flikt het gewoon weer om een fijne feel good roman te schrijven. Met hilarische scènes (ik noem een pompoensoep in een kerk), verwarrende situaties en een soort van eind goed, al goed. Zonder dat ze daarbij ernstige thema’s schuwt. Sterker nog, According to Yes zit vol met serieuze problemen.

Oh, en met sex! Hoofdpersoon Rosie heeft namelijk een nieuw motto: ze zegt op alles ja. Zo heb je vast een idee van een aantal van de hilarische situaties die je tegen gaat komen. Genoeg met de spoilers nu. Heb je thee gezet? Staat er wat lekkers klaar? Enjoy!

xxx Tineke

 

According to Jolanda

Lieve Tineke,

Iedereen maakt in zijn leven weleens een moeilijke periode mee. Hoe je daar mee om gaat is vaak verschillend. Toen ik het afgelopen jaar wat zwaarder had, ging ik meer lezen. Een uitstekende therapie wat mij betreft. Rosie doet dat wat anders. Deze ietwat excentrieke en (zoals ze dat in Alexander McCall Smith’s Botswana zouden noemen) ‘traditionally built’ Engelse dame besluit overal ja op te zeggen. Tja, dat is ook een manier.

Wat het in elk geval oplevert is een bijzonder amusant en leuk boek. Ik kreeg het van jou, nadat jij het eerst gelezen had, net zoals we samen ‘a Tiny Bit Marvellous‘ en ‘Oh, Dear Sylvia‘ lazen. Prachtig ingepakt, echt ‘n cadeautje. En van mijn favoriete soort: boeken!! Ik bewaarde het tot ik een paar dagen in mijn eentje in een hutje op de hei (althans het bos) mocht om wat bij te komen. En daar hielp dit boek zeker bij.

 

Rosie zegt Ja

                                                        Deze kaart, omdat hij me aan Rosie doet denken

 

Want mevrouw French heeft het ‘m weer geflikt, hoor. Opnieuw schreef ze een wonderbaarlijk en onalledaags boek. Echt op zichzelfstaand ook. Net of ze het genre ‘komische literatuur’ (wacht. Is dat een genre?) telkens opnieuw uitvindt. Kijk, het is niet de hilarisch grappig snot-uit-de-ogen-lachen stijl zoals ‘a Tiny bit Marvellous’ (want ja, dat is ook nog steeds mijn favoriet. Dusdanig dat ik ‘m eigenlijk wil herlezen. Wat ik zelden doe met boeken, alleen met de heel bijzondere. Herlezen binnen een jaar nadat ik ‘m voor het eerst las, da’s een unicum. Nog nooit gebeurd in de 33 jaar dat ik boeken lees verslind. Dat zegt ook wel wat.) Maar het is ook geen tragi-komisch juweeltje zoals ‘Oh, Dear Sylvia’. Het is een totaal anders boek en toch geheel herkenbaar als een Dawn French verhaal. Ergens – al ben ik niet van de afgunst, dat weet je- is het een beetje jaloersmakend, zoveel talent in een mens. Al jaren is ze een van mijn favoriete comédiennes, en dan nog zulke boeken schrijven ook?! Ik neem er mijn petje voor af.

En ik profiteer er graag van. In mijn hutje in het bos ademde ik behalve de frisse boslucht ook wat van Rosie’s levenslust in en kwam ik bovendien langzaam wat meer tot rust. En kon ik bovendien wat relativeren. Want als iemand zo’n potje van haar leven kan maken zoals Rosie doet, en er toch sterk, vrolijk en uiteindelijk gelukkig uit kan komen, dan kan iedereen dat. Ik zeker.

Nee, ontsnappen door op een vliegtuig naar New York te stappen, da’s voor mij niet nodig. Ontsnappen in een boek? Yes please. En dan bij voorkeur eentje van Dawn French.

Haar eerste boek, een autobiografie genaamd ‘Dear Fatty’ staat al tijden op mijn verlanglijst, maar ik kwam er toevallig achter dat er dit jaar nog een boek verschenen is, heel recent zelfs, op 5 oktober. ‘Me. You. A Diary.’ heet het. Weer iets revolutionair anders. Een dagboek van de lezer en Dawn French samen. Say what?! Zullen we doen dat als we een van deze boeken ergens tegenkomen (Ik geef Sinterklaas alvast een dikke vette hint) we ze weer samen lezen en bespreken? Ik heb er nu al zin in!

Tot het volgende boek, en daar voorbij,
Liefs en een dikke leesknuffel,
Jolanda

Ogma is een boekenblog vol verhalen over stoere boeken, oude boeken, soms wat nieuws en soms boeken waar je écht even je best voor moet doen om een exemplaar in handen te krijgen. De vaste redactie bestaat uit Tineke, Jolanda, Mirjam, Simone, Anita en Jan-Rutger en soms maken ze gezamenlijke artikelen of is er een gastblogger. Die blogs vind je onder dit profiel. Enjoy!

Geef een reactie

Helaas moet Ogma ook de cookie-jar open trekken. Wij gebruiken cookies om deze website zo gebruiksvriendelijk mogelijk te maken en u te voorzien van de beste informatie. Klik op 'Instellingen wijzigen' om uw cookievoorkeuren aan te passen en voor meer informatie over het gebruik van cookies op deze website.
Annuleren