Pagina’s

Juffrouw Wil en Pjotr

Juffrouw Wil en Pjotr

“Russisch? Hoe kom je daar nou bij?” Oftewel, regelmatig krijg ik de vraag wat ik toch met Rusland heb. Dan vertel ik over het mysterieuze Moedertje Rusland, waar we zo weinig over wisten toen ik opgroeide.

Met steden waar buitenlanders niet naartoe mochten, mensen die zomaar verdwenen en wrede tsaren. Zoals Ivan de Verschrikkelijke die de ogen liet uitsteken van de architect van het Rode Plein. Zodat hij nooit meer zoiets moois zou bouwen. Het verhaal van Anna Anderson of toch tsarendochter Anastasia fascineerde me ook enorm.

Inmiddels is het DNA onderzocht van de tsaar en zijn familie. Anastasia schijnt toch tijdens het bloedbad omgekomen te zijn. Maar dat DNA kan best verwisseld zijn, toch?

 

Juffrouw Wil en Pjotr

 

Juffrouw Wil las zo mooi voor

Maar eigenlijk… begon het voor mij allemaal met Juffrouw Wil en Pjotr. Juffrouw Wil was onze invalkracht op de lagere school, als onze docenten ziek waren, kwam zij. Geweldig vond ik dat! Want Juffrouw Wil las zo mooi voor. Vooral Pjotr van Jan Terlouw, dat kan ik me nog zo goed herinneren.

Pjotrs moeder is al lang dood. Hij en zijn vader zijn de beste vrienden. Dan moet Pjotrs vader naar de gevangenis. Waarom? In woede heeft hij een man neergeslagen die Pjotr aanviel. Nu wordt hij naar Siberië gestuurd. Pjotr gaat hem achterna, een barre tocht te voet dwars door Rusland, een reis die langer duurt dan hij had verwacht. Maar hij geeft de moed niet op, want hij twijfelt er niet aan dat hij zijn vader zal vinden.

 

Maanden wachten op het volgende hoofdstuk

Alles aan ‘Pjotr’ fascineerde me, dat hij van de ene naar andere kant van het koude Rusland liep om zijn vader te zoeken, alle onbekende Russische woorden en begrippen en de avonturen die hij en zijn vader allemaal beleefden. Zoals de beren die Pjotr’s vader versloeg. Omdat juffrouw Wil niet onze vaste juf was, moesten we soms maanden wachten op het volgende hoofdstuk. Maar dat gaf niet, dat hoorde dat bij de charme van Pjotr.

Door dit blog werd ik nieuwsgierig naar juffrouw Wil, dus raadpleegde ik mijn klasgenoot en vraagbaak. Mijn geheugen blijkt toch niet zo betrouwbaar te zijn.

 

Juffrouw Wil en Pjotr

 

Want juffrouw Will (met dubbel ll idd) was onze handwerkjuf, de invaljuf heette juffrouw Dorothee.

Meende mijn vraagbaak. Helaas bood mijn poëzie-album geen duidelijkheid. Daarna raakten we de koers ietwat kwijt, we kregen het over stagiaires en verliefdheden enzo :). Omdat ik toch wel erg nieuwsgierig werd, besloot ik het na te vragen bij mijn lagere school. En alle hulde, ik werd enorm goed geholpen. Ik kreeg al snel mail van een docent die mijn zusje nog in de klas heeft gehad, leuk toch?

Ook juf Dorothee was het niet, maar wie dan wel? Het was wat lastig, want een leerkracht uit 1983 of 1984… Hoest die informatie zo maar eens op. Ik kreeg een lijst met namen, de collega’s uit die tijd, hadden gebrainstormd. Wellicht zat de juf in kwestie ertussen.

Er begon geen belletje te rinkelen, totdat ik nog een mail kreeg met de naam Mien Thissen. Opeens wist ik ook weer hoe ze eruitzag, hoe ze over haar leesbrilletje keek als ze ons voorlas. Helaas is ze een paar jaar geleden overleden. Ik had haar graag laten weten met hoeveel plezier ik op haar lessen terugkijk en waar het me gebracht heeft. In Rusland dus.

Geacht team van het Vossenhol in Groesbeek, heel erg bedankt voor jullie geduld en medewerking! Zonder jullie hulp had ik dit blog niet kunnen schrijven.

 

In het dagelijks leven is zij druk met tekst als Marketing Communications Manager, maar ’s avonds reist zij met Miss Anne en een bak thee naar verre oorden in langvervlogen tijden. Op zaterdagochtend spreekt ze audioboeken in bij Dedicon, voor mensen met een leesbeperking. Favoriete boeken zijn sprookjesachtig mooi, barsten van de ontberingen en lopen als het even kan, goed af. En de hond gaat dus niet dood! O ja, ze werkt ook nog aan haar eerste verhalenbundel.

2 Comments

    • Mirjam

      13 september 2017 at 10:14

      Haha, nee, inderdaad! Ik heb wel Mandela uit z’n cel zien wandelen, het IJzeren Gordijn ging open en de Muur werd omvergehaald,
      maar de tsaren… die dan weer niet. 🙂

      Beantwoorden

Geef een reactie

%d bloggers liken dit:
Helaas moet Ogma ook de cookie-jar open trekken. Wij gebruiken cookies om deze website zo gebruiksvriendelijk mogelijk te maken en u te voorzien van de beste informatie. Klik op 'Instellingen wijzigen' om uw cookievoorkeuren aan te passen en voor meer informatie over het gebruik van cookies op deze website.
Annuleren