Pagina's

Hoofdstuk 4

Gevaarlijk Dubbelspel – Episode 4

Stefan schraapt zijn keel.
Er zijn in totaal zes dossiers weg. Vijf van de dossiers zijn van Jochem, één van een rechercheur die met pensioen is.’
Shit, dat kan Esther er nog wel bij hebben.
Bedankt Stefan, ik moet nog even bedenken wat ik hiermee ga doen. Eerst ga ik een bezoekje brengen aan de ouders van Marianne.’
Ze hoort een ping en pakt haar telefoon, Jochem. Stefan blijft staan. Geïrriteerd wuift ze hem weg.

 

Hoofdstuk 4Afbeelding: Pixabay

 

Sorry, ik moet even bellen. Wil je de deur dicht doen?’
Als Stefan de deur sluit neemt ze snel de telefoon op.
Jochem, waar ben je nou?’
Ik sta voor het bureau, maar het lijkt me beter als ik niet binnenkom. Mijn oog ziet er niet uit. Ik heb geen zin in lullige opmerkingen. Het lijkt me beter als ik de ouders nog een keer ondervraag.’
Je kunt je ook geen dagen achter elkaar verschansen. Maar ik kom naar beneden. Ik ga met je mee.’
Dat hoef je toch niet te doen? Je bent nu de baas.’
Ik word hier gek achter mijn bureau. Wil je me er niet bij hebben?’ Esther betrapt zichzelf op de flirtende toon.

Het huis van de ouders van Marianne staat in een arbeidersbuurt. Keurige tuintjes. De buurvrouw heeft haar gordijn iets aan de kant geschoven en gluurt wie er bij de buren is. Esther belt aan. Het geluid van de bel galmt door het huis. Ze staan even te wachten en het lijkt erop dat er niemand is.
We kunnen de buurvrouw vragen of ze iets weet of gezien heeft?’ wijst Jochem naar de bovenverdieping, waar de buurvrouw nu staat te kijken. Als Jochem wijst gaat de luxaflex weer dicht.
Esther belt uit gewoonte nog een keer. Vaak hebben mensen nog iets op te ruimen voor ze voor de politie open willen doen. Ze betrapt zich erop dat ze deze mensen bijna als verdachten begint te beschouwen en niet meer als slachtoffers. Esther wil al omkeren als Jochem haar bij haar arm pakt en gebaart dat hij een geluid hoort.
Dan doet Ilse, de zus van Marianne, open. Naast haar staat een slordig ingepakte reistas.
Ben je er eindelijk?’
Ze doet een stap achteruit als ze Esther en Jochem ziet.
Verwachtte je iemand anders?’
Nee.’
Het lijkt alsof je op reis gaat.’
Is dat verboden?’
Mogen we even binnenkomen? We hebben nog een aantal vragen.’
Met zichtbaar ongenoegen laat ze Jochem en Esther binnen. Ilse draagt een hemdje en een kort rokje. Esther stelt wat algemene vragen, terwijl Jochem rondloopt. Hij blijft staan bij een foto.
Hé, jullie zijn een tweeling.’
Ja, wisten jullie dat dan niet?’
Nee.’
Misschien zijn we dat vergeten te vertellen. Het is voor ons zo gewoon.’
Esther gaat verder met de vragen. Of Ilse weet of Marianne drugs gebruikte of dat ze een bepaalde ziekte had. Ilse ontkent alles. Jochem kijkt vragend naar Esther. Dan brengt Esther het gesprek op de tatoeage die Ilse op haar arm draagt: Marianne. Jochem pakt haar arm en bekijkt hem van dichtbij. Ilse trekt haar arm terug.
Ja, ter nagedachtenis aan mijn zus. Het is niet zo gek toch als je tweelingzus vermoord is, dat je dan iets van haar bij je wilt houden.’

Zodra ze in de auto zitten beginnen Esther en Jochem allebei tegelijk te praten.
Nee, vertel jij eerst maar. Ik zie nu pas dat je dit echt leuk vindt,’ geeft Jochem Esther het woord. ‘Ik heb je nog nooit in actie gezien.’
Hij heeft gelijk, haar hart ligt veel meer bij het onderzoek dan bij het bureauwerk.
Twee dingen. Ilse ziet er nu heel anders uit, dan toen we haar de eerste keer spraken met haar ouders erbij en toen ze later met haar vader meekwam om haar zus te identificeren. Ze leek toen veel meer een dame.’
Klopt, tweede punt?’
Ik vroeg of haar zus ziek was. Ik hoorde vanmorgen van Frits, dat op grond van de testen vastgesteld is dat ze suikerziekte had. Dan is het toch raar, dat je dat als zus niet weet.’
Jochem knikt.
Verder nog iets opgemerkt, rechercheur?’
Esther stompt hem op zijn arm.
Je houdt me voor de gek. Ja, ik vind het leuk om op pad te zijn. Dat stomme bureau. Er gebeurt helemaal niets. Iedereen is naar buiten en ik zit de hele dag in dat muffe hok met Stefan, die zich allerlei rare ideeën in zijn hoofd haalt.’
Ik was bang dat je een oogje op hem had laten vallen.’
Sukkel.’
Wat voor rare ideeën?’
Esther wil het er nog niet met Jochem over hebben, vooral niet nu.
Eerst even dit afmaken. Heb jij nog iets gezien? Ik zag dat je goed rond hebt gekeken.’

Wie schreef Gevaarlijk Dubbelspel?

Annette Akkerman. Een dromer en doener, die steeds haar grenzen probeert te verleggen. Soms door te reizen en als dat niet kan door me in een andere wereld te storten met een boek. Of ik verzin die andere wereld zelf. Sinds een paar jaar leg ik die verzinsels vast in mijn verhalen en gedichten. Meer weten? Bezoek mijn website.

Annette Akkerman

Ogma is een boekenblog vol verhalen over stoere boeken, oude boeken, soms wat nieuws en soms boeken waar je écht even je best voor moet doen om een exemplaar in handen te krijgen. De vaste redactie bestaat uit Tineke, Jolanda, Mirjam, Simone, Anita en Jan-Rutger en soms maken ze gezamenlijke artikelen of is er een gastblogger. Die blogs vind je onder dit profiel. Enjoy!

Geef een reactie

%d bloggers liken dit:
Helaas moet Ogma ook de cookie-jar open trekken. Wij gebruiken cookies om deze website zo gebruiksvriendelijk mogelijk te maken en u te voorzien van de beste informatie. Klik op 'Instellingen wijzigen' om uw cookievoorkeuren aan te passen en voor meer informatie over het gebruik van cookies op deze website.
Annuleren