Pagina's

Minicursus Christie voor Beginners deel 3: andere speurders

In deel drie van de Christie voor Beginners Minicursus introduceer ik een aantal figuren die wat minder bekend zijn bij het grote publiek. Behalve Poirot en Miss Marple heeft Agatha Christie namelijk nog een aantal detectives geschapen waarvan het speurderspaar Tommy en Tuppence mijn favorieten zijn. De beste om mee te beginnen is De Geheime Tegenstander / The Secret Adversary. Tommy en Tuppence leren in dit verhaal elkaar kennen en beginnen hun speurderspraktjken, en voor een beginnende Christielezer dus perfect om mee te starten.

 

IMG-20170612-WA0012

 

Tommy en Tuppence

Het leuke van dit duo is dat ze – in tegenstelling tot alle andere figuren waar Christie zo goed over schreef- wel ouder worden. In de eerste verhalen zijn ze een jong stel, avontuurlijk en zonder heel grote zorgen. Later leer je ze als (nog net zo geestig en sympathiek) getrouwd echtpaar met een stel kinderen kennen en in de laatste boeken zijn ze middelbaar met inmiddels volwassen kinderen. Alle boeken zijn even interessant om te lezen. Een van mijn favorieten van hen is het boek De Pop In De Schoorsteen / By The Pricking In My Thumbs, een van de laatste boeken die Christie schreef en een van de weinige boeken die ik niet alleen spannend vond, maar zelfs licht ‘creepy’. Ik zal hem binnenkort eens herlezen, om te kijken of dat nog steeds zo is.

Mocht je de handen kunnen leggen op een van de befaamde vijflingen die bij uitgeverij Sijthoff verschenen; de zesde vijfling bestaat uit alleen maar boeken en korte verhalen over Tommy en Tuppence. Een uitgelezen kans om hen wat beter te leren kennen. (En voor de volledigheid: in de 9e vijfling vind je De Pop In de Schoorsteen).

 

IMG-20170612-WA0010

 

Merkwaardige andere figuren

Een andere, enigszins merkwaardige figuur waar Christie over schrijft is Mr. Parker Pyne. In Parker Pyne Investigates (onder verschillende Nederlandse titels uitgebracht, waarvan Het Gelukskantoor uit 1936 de lading het beste dekt) komen verschillende figuren voor, waaronder de excentrieke schrijfster Ariadne Oliver, die ook een rol spelen in de verhalen over Hercule Poirot. Mr Pyne heeft echter een ander soort bedrijf. Ik wil hierover niet teveel kwijt, om mensen zo open mogelijk de boeken in te laten stappen, maar wat ik leuk vind aan de boeken over Parker Pyne is dat het ons ook een andere kant van de schrijfster laat zien. In het volgende deel van deze minicursus zal ik daarover wat meer vertellen, voor nu eerst nog een paar tips.

 

Doem der Verdenking

 

Agatha Christie schreef namelijk ook een aantal boeken zonder een vaste hoofdrolspeler. Een daarvan is Doem Der Verdenking / Ordeal By Innocence. Ook deze zijn de moeite waard.

 

Wanstaltig slecht

Er zijn echter ook zaken op Christiegebied die uitdrukkelijk NIET de moeite waard zijn. De belangrijkste daarvan is waarschijnlijk de slechtste bewerking van een Christieboek die ik ooit heb mogen aanschouwen: de film Endless Night uit 1971. Met mijn broer, ook een Christie enthousiasteling, zat ik klaar voor een gezellig avondje film maar al na een aantal minuten bekroop mij het gevoel dat er iets niet klopte. Tegen het einde van de film konden we ons lachen niet meer inhouden. Het leek wel een parodie. Maar dan een heel slechte. Niet kijken dus. Tenzij je zin hebt in iets wanstaltigs, dat zelfs van lelijkheid niet mooi wordt. Dan wel natuurlijk.

 

IMG-20170612-WA0014

 

Très bien

Iets heel bijzonders, voor niet anglofiele detective liefhebbers zijn de tvbewerkingen van Les Petits Meurtres d’Agatha Christie. Verschillende (Poirot en Marple) verhalen op z’n Frans! Met Franse humor en kwinkslagen, met typisch Franse hoofdpersonen, dialogen en verstandhoudingen en desondanks echte Christies, en aanraders.

In deel vier wordt het tijd om eens te kijken naar de persoon achter de verhalen. Achtergronden bij al de toffe verhalen waar ik jullie op trakteerde in deze minicursus Christie voor Beginners. Met als bonus een bijzonder clipje!

Jolanda Lichthart, moeder, echtgenote, schrijfster, docent, lezer. Volgens Harry Mulisch zouden echte schrijvers nooit boeken lezen, en zouden echte lezers nooit een boek kunnen schrijven. Maar Harry Mulisch, Schmarry Schmulisch, ik doe het gewoon beide. Ha!

Geef een reactie

Helaas moet Ogma ook de cookie-jar open trekken. Wij gebruiken cookies om deze website zo gebruiksvriendelijk mogelijk te maken en u te voorzien van de beste informatie. Klik op 'Instellingen wijzigen' om uw cookievoorkeuren aan te passen en voor meer informatie over het gebruik van cookies op deze website.
Annuleren