Pagina's

  • Home
  • Leesverhalen
  • Bloedlijn; genealogie en een seriemoordenaar. Is dat net zo goed als het klinkt?
Bloedlijn

Bloedlijn; genealogie en een seriemoordenaar. Is dat net zo goed als het klinkt?

Inspecteur Grant Foster treft een verminkt lijk aan op een Londens kerkhof. De moordenaar heeft een even cryptische als bloederige aanwijzing duidelijk zichtbaar voor hem achtergelaten. Nigel Barnes, gespecialiseerd in stamboomonderzoek, weet na een intrigerende zoektocht door talloze archiefstukken de aanwijzing te herleiden naar de slachtoffers van een seriemoordenaar uit 1879. Dan vindt inspecteur Foster een tweede lijk en rijst direct de vraag: gaat het hier om een copycat, of zijn heden en verleden op een ingewikkelder manier met elkaar verweven?

 

Bloedlijn

 

Een verminkt lijk en Londen, zet dat op een boek en ik koop het. Punt. Best gevaarlijk, want het kan altijd tegenvallen. Vooral als je tweedehands koopt. Kijk, financieel ben je dan misschien wat minder slecht af, maar de meeste mensen nemen toch sneller afscheid van een bagger boek dan van een fantastisch stuk proza. Hup, naar de kringloop ermee! Enig idee hoeveel exemplaren er van ‘Eten, Bidden, Beminnen’ of de ’50 Tinten’ serie er in de kringloop staan? Kan je nog zoveel exemplaren verkopen, als zelfs het oud papier je boeken niet meer wil hebben… Oei, pijnlijk! Alhoewel, de goedgevulde bankrekeningen van de bestseller schrijver maken misschien wat goed.

 

Maar Bloedlijn dus, met een verminkt lijk op een kerkhof.

Foster is het prototype vrijgezelle, norse inspecteur met een schimmig verleden. Samen met zijn team onderzoekt hij de moord op een op het eerste gezicht een willekeurig slachtoffer. Brigadier Heather Jenkinks vermoedt dat één van de verminkingen een registratienummer voor oude archiefstukken is. Een tijdje geleden heeft haar moeder een stamboomonderzoek laten doen door Nigel Barnes en ze herkent de opbouw van het nummer dat in het lijk is gekerfd. Nigel is een historicus die na een mislukt avontuur als docent aan een universiteit weer terug is bij particuliere opdrachten. Hij kan wel een beetje spanning gebruiken en de charmes van Heather laten hem ook niet onberoerd. Dus pakt hij de kans om met de politie samen te werken gretig aan. Terwijl Foster en zijn team geconfronteerd worden met nieuwe slachtoffers en aanwijzingen, duikt Nigel de eeuwenoude papieren in en ontdekt een link tussen de slachtoffers en een seriemoordenaar uit de 19e eeuw. Het wordt een race tegen de klok om het geheim te ontrafelen en de moordenaar te stoppen. Oh ja, en niets is natuurlijk wat het lijkt!

Toen Nigel de leeszaal binnen ging, werd hij getroffen door de vertrouwde, overweldigende, bijna misselijkmakende geur van vergaan, oud papier. Zodra hij in de gebonden jaargangen van de kranten dook, was het net alsof hij door een deur naar het verleden ging. Hier kon hij zich verlustigen aan de verhalen van de mensen die hij op het spoor was, de periodes en gebeurtenissen die hen hadden gevormd. Gerechtelijke onderzoeken, rechtbankverslagen, overlijdensberichten, nieuwsberichten; voor genealogen was het allemaal goud. 

 

Opeens heb je het, je wordt…

Is dit een memorabel boek? Eentje die je koestert en aan iedereen cadeau wilt doen, want oh my god wat is dit goed. Nee, niet echt. Bij lange na niet. Meer een gevalletje tussendoor-in-een-druilerig-weekend-omdat-je-niks-beters-in-huis-hebt-en-te-lui-ben-om-naar-de-bieb-te-fietsen. En je daar dan prima mee vermaken een paar uurtjes. De schrijfstijl is vlot, de karakters charmant en de romantische noot lekker ongecompliceerd. Ook wel eens leuk, in plaats van allerhande moeilijke en sentimentele situaties. Ik vond zelfs de ontknoping verbazingwekkend verrassend. Maar wat deze thriller uiteindelijk zo leuk maakt is Nigel’s gezoek in de archieven, je zou er acuut zelf een stevig stamboomonderzoek van starten. Ik wel tenminste. Serieus lezers, ik wil dat baantje, hoe regel ik dat?

Tineke Luimstra. Leest over verwoeste werelden, moord en doodslag, lang geleden, vreemde wezens, knusse Britse dorpjes en stoere vrouwen. Droomt over reizen langs de mooiste bibliotheken ter wereld en haar eigen piepkleine, tweedehands boekwinkel. Heeft meer boeken dan geld, dus is eigenlijk rijker dan een miljonair. Life is pretty much perfect!

Geef een reactie

%d bloggers liken dit:
Helaas moet Ogma ook de cookie-jar open trekken. Wij gebruiken cookies om deze website zo gebruiksvriendelijk mogelijk te maken en u te voorzien van de beste informatie. Klik op 'Instellingen wijzigen' om uw cookievoorkeuren aan te passen en voor meer informatie over het gebruik van cookies op deze website.
Annuleren