Pagina's

Slaap met me Joanna Briscoe

Slaap met me van Joanna Briscoe deed mij in slaap vallen

Richard and Lelia zijn een gelukkig, verliefd stel. Hij is redacteur bij een groot landelijk dagblad, zij doceert Frans en Duits aan de universiteit. Hun kind wordt verwekt in een chaotisch, haastig moment tijdens het omkleden, net voor ze vertrekken naar een kerstdiner. Als ze, laat en nog nagloeiend, arriveren op het feestje merken ze de grijze muis Sylvie nauwelijks op. Terwijl hun ongeboren kind groeit, raakt Richard in de ban van de subtiele charme van Sylvie en is zij ook steeds nadrukkelijker aanwezig in Richard en Lelia’s relatie. Langzaamaan wordt Richard ambivalenter over zijn kinderwens. Lelia worstelt met de spoken uit haar verleden: een vader die ze nauwelijks heeft gekend en haar jeugd die ze deels in eenzaamheid in Frankrijk doorbracht. En Sylvie lijkt overal en nergens te zijn, ze is haast onzichtbaar aanwezig. Juist daarin schuilt het gevaar.

 

Slaap met me Joanna Briscoe

(kaartje van Cardcetera)

 

Als puber heb ik eens Fatal Attraction gezien. Glenn Close die een beetje opdringerig werd na een slippertje en dat konijn in de soeppan. Nog voor mijn eerste verkering had ik al in de gaten dat vreemdgaan veel te spannend voor mij was, zelfs zonder konijnensoep. Misschien hadden Richard en Lelia uit ‘Slaap met me’ ook eens naar Fatal Attraction moeten kijken.

 

Grijs muisje of geheimzinnige verleidster?

Richard en Lelia verwachten hun eerste kind als ze Sylvie leren kennen. Sylvie is een grijze muis die niet opvalt, maar wel overal opduikt. Eerst gunnen ze haar geen blik waardig, maar hoe vaker ze haar mysterieuze, lieve meisjesact opvoert hoe interessanter Richard haar gaat vinden en zijn interesse slaat al snel om in obsessieve lust. Hoewel hij rationeel weet dat hij van Lelie houdt en dat hij voor haar wil kiezen, rust hij niet totdat hij Sylvie in bed heeft gekregen. Ondertussen verwaarloost hij Lelia en lijkt hij te vergeten dat ze zwanger is. Lelia zelf helpt ook niet echt mee om haar relatie met Richard gezond te houden. Ook zij is in de ban van de geheimzinnige Francaise en Sylvie doet haar best om Lelia’s beste vriendin te worden, waarbij ze handig gebruikt maakt van de kloof die Richard veroorzaakt.

Ze zei niets. Ik wierp haar een vluchtige blik toe. Ze was onopvallend, als een meisje in een Franse film, met haar gave huid, eerlijke gezichtje en volle, scherp afgetekende mond. Ondanks haar bleke teint lag er een schaduw met de kleuren van een vervaagde blauwe plek om haar ogen, alsof het avond was en zij in een donkere kamer stond. Ze droeg een simpel, nauwsluitend jurkje, en haar volkomen steile haar had een saaie donkerbruine kleur. Haar bleke, gave huid maakte zelfs de kleinste details van haar gezicht zichtbaar: een blauw adertje bij de haargrens, de donkere vegen onder haar ogen, haar ongestifte lippen.

 

Ogma to the rescue: doe het niet!

Misschien ben ik wel een preutse doos, maar ik snap werkelijk niks van de obsessie van Richard en Lelia voor Sylvie. Zo boeiend is ze niet. De bedoeling is waarschijnlijk dat ze mysterieus en ongrijpbaar overkomt, maar ik vind haar ronduit saai. Dat Sylvie zo haar motieven heeft om Richard te verleiden dat wordt wel duidelijk, maar ik zie toch liever dat literaire psychopaten een sappige en ingewikkelde moord plegen dan dat ze een huwelijk saboteren. Toch is het geheel spannend geschreven, vooral de tweede helft van het boek is beklemmend. De wisselende perspectieven maken het afwisselend en zorgen ervoor dat het plot laagje voor laagje wordt onthuld. De drang om door te lezen was groot, want ik wilde mijn vermoedens over de ontknoping toch graag bevestigd zien. Een leuk tussendoortje om mee te nemen uit de bieb, maar eigenlijk had ik veel liever een avondje Downton Abbey gekeken.

Tineke Luimstra, anglofiel, aspirant historicus, ploetermoeder, en lezer pur sang die haar kleine meisjes droom om schrijfster te worden nooit echt heeft opgegeven. Voor het gemak trouwde ik ook maar met een boekenwurm die ook nog eens striptekenaar werd en samen kregen wij twee mini boekenwurmen. We hebben meer boeken dan geld, dus eigenlijk zijn we rijker dan een miljonair. Life is pretty much perfect!

Geef een reactie

Helaas moet Ogma ook de cookie-jar open trekken. Wij gebruiken cookies om deze website zo gebruiksvriendelijk mogelijk te maken en u te voorzien van de beste informatie. Klik op 'Instellingen wijzigen' om uw cookievoorkeuren aan te passen en voor meer informatie over het gebruik van cookies op deze website.
Annuleren