Pagina's

Warhorse

Ik zocht een boek over raven, maar vond Warhorse

In the deadly chaos of the First World War, one horse witnesses the reality of battle from both sides of the trenches. Bombarded by artillery, with bullets knocking riders from his back, Joey tells a powerful story of the truest friendships surviving in terrible times. One horse has seen the best and the worst of humanity. The power of war and the beauty of peace. This is his story.

 

Warhorse

 

Lang geleden, toen ik nog een klein boekenwurmpje was las ik eens een heel erg spannend kinderboek dat ik leende uit de bibliotheek. Over een meisje dat op bezoek is in The Tower of London (het zat er al vroeg in ja) en daar een geest tegenkwam, iets met de legende van de raven van The Tower (als de raven The Tower verlaten zal het koninkrijk vallen, dus worden de raven gekortwiekt zodat ze niet weg kunnen vliegen. Volgens mij is dat valsspelen….) en een missie of iets dergelijks. Een hele vage herinnering, maar sterk genoeg om mij bij tijd en wijle helemaal gek te maken. Want hoe heette dat boek nou?! En wie heeft het geschreven?! Dat houdt mij dus al jaren bezig, triest maar waar. Zonder titel en auteur is Google trouwens ook niet echt your friend 🙁 .

 

Griezelhandboek

Tot op een dag manlief eens zat te bladeren in mijn oude exemplaar van ‘Het Griezelhandboek‘, waar dochterlief inmiddels aan is verslaafd. “Hé, ik weet welk boek jij zoekt!!!” Ja echt? Echt? In ‘Het Griezelhandboek’ staat een hoofdstuk over andere griezelboeken en daarin werd ‘De Man in de Toren’ van Michael Morpurgo genoemd: meisje, Tower of London en een geest, dat moest hem wel zijn. Dus ik snel naar de bieb, boek gelezen en het was hem niet. Wat een anti climax. Ook al was het een hartstikke leuk boek. Toen ik naar het indrukwekkende oeuvre van meneer Morpurgo keek viel ook de titel ‘Warhorse’ op. Soms kom ik nog wel eens onder mijn steen uit hoor, dus ik had wel wat gezien over een spectaculair theaterstuk:

 

Van boerderij naar oorlog

Joey wordt als veulen gekocht door de vader van Albert. Het is een pittig veulen en Albert’s vader heeft al vrij snel spijt van zijn aankoop, het lijkt er op dat Joey niet geschikt is voor het zware werk op de boerderij. Albert denkt er anders over. Hij is diep onder de indruk van het mooie paard en bouwt al snel een sterke band op met Joey. Met veel geduld en toewijding traint Albert Joey tot een goed boerenpaard en er ontstaat een vriendschap vol liefde en vertrouwen. Dan breekt de Eerste Wereldoorlog uit en Albert zijn alcoholische vader is zo blut dat hij op het punt staat de boerderij te verliezen. Hij verkoopt Joey aan het leger. Albert smeekt het leger om hem Joey terug te geven, desnoods wil hij mee het leger in. De officier die Joey heeft gekocht ziet meteen dat Albert nog veel te jong is om in dienst te gaan, maar hij belooft om goed voor Joey te zorgen. Joey ervaart hoe het is om een oorlogspaard te zijn, hij voelt diepe genegenheid voor zijn nieuwe eigenaar en sluit vriendschap met een ander paard uit het leger. Samen slepen ze elkaar door de oorlog heen, die hen door Frankrijk voert, bij de Engelsen én bij het Duitse leger, bij een Franse boer en zijn kleindochter. Maar zal hij Albert ooit nog terugzien? Zijn eerste vriend vergeet hij namelijk nooit.

On the march Topthorn and I walked always together, side by side, for Captain Nicholls and Captain Stewart were rarely apart. They seemed somehow separate in spirit from their heartier fellow officers. The more I got to know Captain Nicholls, the more I liked him. He rode me as Albert had, with a gentle hand and a firm grip of the knees, so that despite his size – and he was a big man – he was always light on me. And there was always some warm word of encouragement or gratitude after a long ride. This was a welcome contrast to Corporal Samuel Perkins who had ridden me so hard whilst in training. I caught sight of him from time to time and pitied the horse he rode.

 

Waar een klein verhaal groots in kan zijn

Ik kon het dus niet laten om het boek te lezen, zo ben ik. Bovendien heb ik geen geld voor het theater 😉 Ik vond het mooi. Punt. Ik ben nooit een bijzondere paardenliefhebber geweest. Ik vond ze altijd mooi en lief hoor, bij mijn opa op de boerderij, maar ik vond de koeien evengoed mooi en lief. Beide met mooie ogen en lange wimpers en altijd blij met een lekker hapje uit opa zijn overall, dat mocht ik dan aan ze geven en dat snuffelden ze dan zo lekker met die warme neuzen uit mijn handen. Maar ik zat niet op paardrijden, ging geen pony’s borstelen op de manege en heb nog nooit in mijn leven een Penny gelezen. Ik was dan ook verbaasd dat ik zo blij werd van dit boek. Het is zo intiem en ontroerend en het bijzondere is dat het wordt geschreven vanuit het perspectief van Joey. Het paard heeft letterlijk de hoofdrol. De verschrikkingen van de Eerste Wereldoorlog worden intens beschreven zonder dat het voor jongere lezers nachtmerries veroorzaakt. Wat mij betreft is het zelfs een perfecte eerste kennismaking met deze periode in de moderne geschiedenis. Het is maar een kort verhaal, potje thee/koffie en een uurtje plezier. En daarna kan je het voor je kinderen rond laten slingeren 😉

Tineke Luimstra. Leest over verwoeste werelden, moord en doodslag, lang geleden, vreemde wezens, knusse Britse dorpjes en stoere vrouwen. Droomt over reizen langs de mooiste bibliotheken ter wereld en haar eigen piepkleine, tweedehands boekwinkel. Heeft meer boeken dan geld, dus is eigenlijk rijker dan een miljonair. Life is pretty much perfect!

Geef een reactie

Helaas moet Ogma ook de cookie-jar open trekken. Wij gebruiken cookies om deze website zo gebruiksvriendelijk mogelijk te maken en u te voorzien van de beste informatie. Klik op 'Instellingen wijzigen' om uw cookievoorkeuren aan te passen en voor meer informatie over het gebruik van cookies op deze website.
Annuleren