Pagina’s

Hendrik Groen

Waarom Hendrik Groen mijn nieuwe held is

Kijk ze liggen, die grote stapels nieuwe boeken bij de boekwinkels. Mooi gerangschikt, prachtige vormgeving en altijd genoeg op voorraad. Regelmatig sta ik te kwijlen bij de plaatselijke boekhandel, maar mijn budget laat het niet toe om alles wat mij aanspreekt mee te nemen. Zelfs niet een tiende daarvan eigenlijk…. Soms heb ik mazzel en zitten er bonnen in mijn tas, in welk geval ik binnen vijf minuten het complete saldo daarvan moeiteloos weet te verbrassen. Niet omdat ik niet kieskeurig ben, maar omdat ik al lang weet wat er te koop is en wat ik daarvan in mijn bezit wil hebben. En dan alles nog lezen hè, maar dat is meer een verhaal over tijdsmanagement.

 

Hendrik Groen

 

 

Hebben jullie al een Hendrik Groen overdosis gehad?

Over Hendrik Groen las ik alleen maar lovende recensies, hij won de NS publieksprijs en ik was nieuwsgierig, heel erg nieuwsgierig. Maar omdat ik regelmatig wordt teleurgesteld door hét boek van het jaar liet ik Hendrik toch elke keer weer liggen op de stapel. Met pijn in mijn hart, dat dan weer wel. Tot mijn geduld werd beloond! Ik stond op het punt om de kringloopwinkel uit te lopen toen er een medewerker langs liep met een kar vol boeken die nog in de rekken moesten worden gezet. Bovenop lag Hendrik. It was meant to be. Ik weet niet wat jullie doen in het geval van zo’n vondst, maar ik ben de rest van de week in een opperbest humeur geweest. En dat kwam niet alleen omdat ik maar één euro betaalde, maar vooral vanwege de inhoud, die het volledige aankoopbedrag bij de duurste boekwinkel van Nederland nog dubbel en dwars waard was geweest. Ik weet dat je met de heer Groen werd doodgegooid in 2016, maar het was wel een beetje terecht hoor, lees maar:

Er was royaal poedersuiker gemorst. Om de tafel beter af te kunnen nemen met een vaatdoekje zette mevrouw Smit de schaal met appelflappen even op een stoel.
Mevrouw Voorthuizen kwam aanlopen en ging met haar enorme reet midden in de schaal met flappen zitten zonder het zelfs maar te merken.
Pas toen mevrouw Smit de schaal ging zoeken om hem terug te zetten kwam iemand op het idee onder mevrouw Voorthuizen te kijken. Toen die opstond plakten er drie appelflappen aan haar bloemetjesjurk.
‘Ze passen mooi bij het motiefje,’ zei Evert.

 

Hendrik Groen, mijn nieuwe held!

Omdat:

  1. Hij leuke vrienden heeft. Mensen sambal voeren en zeggen dat het ketchup is, ik vind dat grappig. Mijn vrienden ook. Nu nog hopen dat we in hetzelfde tehuis terecht komen later.
  2. Hij goed voor zijn vrienden zorgt. Niet alleen zit het verhaal vol grappen en grollen, maar de manier waarop Hendrik en zijn vriendengroep voor elkaar zorgen is hartverwarmend en vertederend.
  3. Hij best herkenbaar is. Beleefd blijven, de lieve vrede proberen te bewaren. Excuses aanbieden terwijl je ondertussen in je hoofd de meest vileine opmerking op iemand afvuurt. Ik doe dat. Best vaak ook.
  4. Ik ook niet van droge cake houd.
  5. Hij de vinger op de zere plek weet te leggen wat betreft de ouderenzorg van vandaag. Dat doet hij met charme, humor en sarcasme, maar ondertussen zet hij je wel aan het denken!

Mocht je nog cadeaus nodig hebben dit jaar doe dan niet moeilijk. Geef iedereen gewoon het dagboek van Hendrik Groen, en vergeet jezelf niet.

Tineke Luimstra. Leest over verwoeste werelden, moord en doodslag, lang geleden, vreemde wezens, knusse Britse dorpjes en stoere vrouwen. Droomt over reizen langs de mooiste bibliotheken ter wereld en haar eigen piepkleine, tweedehands boekwinkel. Heeft meer boeken dan geld, dus is eigenlijk rijker dan een miljonair. Life is pretty much perfect!

7 Comments

  • Min of meer

    7 april 2017 at 07:06

    Ik heb het een paar maanden geleden gelezen Mar vond t niet leuk. Als enige geloof ik. In het begin wel maar t is veel van hetzelfde, allemaal met dezelfde soort meligheid. Natuurlijk heeft hij een punt over hoe wij in Nederland net bejaarden omgaan. Maar nee, grote teleurstelling voor mij.

    Beantwoorden
    • Ogma

      7 april 2017 at 08:05

      Je bent niet de enige hoor, volgens mij is Hendrik een gevalletje love or hate. Ik hoor heel veel mensen die gek op de boeken zijn (mijn vriendin die in de zorg werkt bijvoorbeeld), maar ook tegengeluiden. Ogma´s Jolanda bijvoorbeeld vond het ook maar niets.

      Beantwoorden
  • Jolanda

    7 april 2017 at 08:00

    Ik vond het wel leuk, maar niet zo leuk dat ik het tweede boek ook perse wil lezen. Mijn moeder daarentegen (met mijn pa in het verpleeghuis) vond het helemaal geweldig. Die heeft mijn boek geleend, verslonden, en direct deel 2 gekocht en uitgelezen. Nou ja, nu zij deel 2 toch heeft, ga ik deze toch ook maar lezen.

    Beantwoorden
  • Cellie Citroen

    7 april 2017 at 11:30

    Ik vond het geweldig. Het boek beschrijft heel goed de eenzaamheid en de meligheid in het verzorgingshuis voelt. En de betutteling van oudere mensen. Alsof het kleuters zijn. Ook hoe klein je wereld dan is.

    Kan niet wachten totdat ik deel 2 uit de bieb (gratis) kan lezen.

    Beantwoorden

Geef een reactie

%d bloggers liken dit:
Helaas moet Ogma ook de cookie-jar open trekken. Wij gebruiken cookies om deze website zo gebruiksvriendelijk mogelijk te maken en u te voorzien van de beste informatie. Klik op 'Instellingen wijzigen' om uw cookievoorkeuren aan te passen en voor meer informatie over het gebruik van cookies op deze website.
Annuleren