Pagina's

Roder boekenmarkt

The Grail Quest series van Bernard Cornwell. Een bloederige maar blije verrassing

In deze serie vergelijk ik in principe altijd een serie historische detectives met de broeder Cadfaelreeks van Ellis Peters. Regelmatig maak ik op deze regel een uitzondering en vandaag is het weer zo ver. Ik las namelijk de drie boeken van Bernard Cornwell’s Grail Quest serie. Waarom dit opnieuw een uitzondering is? Nou, vooral omdat het strikt gezien geen echte detective is. Maar het is wel een historische reeks en er is wel een zoektocht. Dat maakte dat ik de boeken graag wilde lezen. En ik heb er geen spijt van.

 

Roder boekenmarkt

 

Rauwe werkelijkheid

Ik kwam er al snel achter dat het een serie boeken is waarin oorlog een belangrijke rol speelt. Niet mooier gemaakt, maar de rauwe werkelijkheid: bloed, wapens, verminking, plundering en verkrachting. Vooral in het begin best confronterend, geen Midsommer Murder-achtig sausje zeg maar. Maar het pakt je wel bij de lurven en confronteert je met hoe het echt was bij de oorlogen. De oorlogen van midden tot eind veertiende eeuw in dit geval, die tussen Engeland en Frankrijk (met een uitstapje naar de strijd tussen Engeland en Schotland. Dat bracht me wel in lichte gewetensnood, want voor wie moest ik nu zijn?! Dat werd gelukkig snel bevredigend opgelost.)

 

Engelse boogschutter de luxe

Hoofdpersoon is Thomas of Hookton, een Engelse boogschutter die wraak wil nemen op de Franse moordenaars van zijn vader. Zo komt hij in het Engelse leger terecht en begint zijn strijd, die drie boeken lang door gaat. Hij ontdekt echter steeds meer geheimen die zijn vader, een gek geworden priester van nobele geboorte, voor hem verborgen hield. Deze geheimen zorgen voor een zoektocht met een onzeker doel. De heilige graal. Bestaat ‘ie nu wel, of slechts in de verbeelding van machtswellustelingen en godsdienstwaanzinnigen? Thomas zoekt en al weet hij zelf soms niet wat of waar hij in gelooft, maar zoekt toch door. Hij vind de liefde, verliest deze en vind het gelukkig ook weer opnieuw. Of hij de graal zal vinden blijft tot het laatst toe onzeker, maar gevochten wordt er dus wel. En veel. En hoe… Voorbeeldje?

‘The arrows made sounds like bladders rupturing as they struck and the clansmen mewed and groaned, twitching as more arrows thumped home. Each missile provoked a spurt of blood so that Sir William and Robbie Douglas, unscathed beneath their heavy shield, were splattered with gore.’ Smakelijk.

 

Verslavingszorg nodig?

Soms werd het me wat teveel, merkte ik dat ik door sommige strijdstukken heen scande, tot ik weer dialoog tegenkwam. En in deel twee voelde ik al iets aankomen waarvan ik niet wilde dat het gebeurde. Ik was van plan om op te geven als het toch zou plaatsvinden, maar potdorie, die Cornwell die weet precies te schrijven wat hij wil en je mee te nemen. Ondanks dat het plot dus een kant op ging die ik niet prettig vond werd mijn nieuwsgierigheid zo geprikkeld dat ik het boek (de boeken) niet weg kon leggen, zelfs al wilde ik het. In de verslavingszorg hebben ze hier volgens mij een term voor, maar die is mij nu even ontschoten.

In het derde deel gebeuren er ook soms dingen die ik liever anders had gewild, maar het maakt alles wel een echt verhaal, en ik bleef betrokken bij de hoofdpersoon. Ik ben bijzonder content met het uiteindelijke einde. Wat ik echt bevredigend vind is dat ik vanaf het allereerste moment af en toe al een licht vermoeden had dat het zo zat. Je zou kunnen denken dat het dus voorspelbaar was, maar nee. Ik heb gewoon een redelijk ontwikkeld gevoel voor die dingen, dat zal het zijn 😉 Het voelde als een goed einde van een stel goede boeken. Puntenverdeling dan maar?

Plot: 3 punten
Schrijfstijl: 2 ½ punten
Tempo: 2 punten
Hoofdpersonen: 3 ½ punten
Meeslependheid: 3 punten
Romantisch accent: 2 punten
Historische accuraatheid: 4 punten

Totaal 20 punten. In cijfers uitgedrukt is dit een 8,4. Ondanks de bloeddorst dus een hoog cijfer. Fijne kost voor de doorgewinterde historische fictie-fanaat. Geen wonder dat die Cornwell zo’n veelgelezen schrijver is. Ik wil er nog wel eentje. Maar dan het liefst weer een detective. Ik zoek dus ook door. Naar fijne boeken, de echte heilige graal!

En wil je meer weten of lezen over deze serie boeken, Ogma heeft voor het eerst een vlog gemaakt! Hierin lees ik een stukje voor uit het tweede boek uit de reeks. Laat vooral weten wat je van deze eerste DDD-vlog vond. Dat mijn haar niet goed zit, dat weet ik, maar om daar nu een filmpje voor over te doen? Ons kanaal kun je hier volgen.

 

 

Voor deze DDD las ik Harlequin, Vagabond en Heretic, de drie boeken in de Grail Quest serie, geschreven door Bernard Cornwell. Het eerste boek in deze reeks verscheen in 2000, het laatste in 2003.

Jolanda Lichthart, moeder, echtgenote, schrijfster, docent, lezer. Volgens Harry Mulisch zouden echte schrijvers nooit boeken lezen, en zouden echte lezers nooit een boek kunnen schrijven. Maar Harry Mulisch, Schmarry Schmulisch, ik doe het gewoon beide. Ha!

Geef een reactie

%d bloggers liken dit:
Helaas moet Ogma ook de cookie-jar open trekken. Wij gebruiken cookies om deze website zo gebruiksvriendelijk mogelijk te maken en u te voorzien van de beste informatie. Klik op 'Instellingen wijzigen' om uw cookievoorkeuren aan te passen en voor meer informatie over het gebruik van cookies op deze website.
Annuleren