Pagina's

Henning Mankell

Henning Mankell en thrillers uit Zweden

Henning Mankell

 

Neerstrijken in Zweden voor het Around the world in 80 books project voelde toch een beetje als vals spelen. Want laten we eerlijk zijn, Scandinavische thrillers zijn al jaren niet meer weg te denken uit de bestseller lijsten. Als we dan specifiek naar de Zweedse schrijvers kijken; ik weet nog dat ik ‘Mannen die vrouwen haten’ van Stieg Larsson in één ruk uitlas, vervolgens manisch naar de boekhandel fietste om deel 2 en 3 te kopen en die in hetzelfde weekend te verslinden. Wat zei Sheldon uit Big Bang Theory ook al weer? “I don’t need sleep, I need answers!” Dit was overigens voordat ik kinderen kreeg, dat gaat me nu écht niet meer lukken helaas.

Dan las ik de hele reeks over Erika en Patrik van Camilla Läckberg ook meerdere malen (binnenkort komt er een nieuw deel in de serie uit, joepie!!!), Jens Lapidus en Lars Kepler worden hier in huis gelezen, recentelijk las ik nog een mooie van Hakan Nesser. En laten we vooral Astrid Lindgren niet vergeten! Kortom, die punaise in Zweden had ik toch al dubbel en dwars verdiend? Of is het leuker om met zo’n lees challenge bij nul te beginnen?

 

Op mijn donder

Collega Mirjam hakte de knoop door; “Wat??? Heb jij nog nooit wat van Henning Mankell gelezen? Ga je schamen!!!” En ze stuurde maar liefst drie van zijn boeken op. Als een bestrafte puber begon ik schoorvoetend (viel mee hoor 😉 ) in het dunste boekje en ik zag dat het goed was! En zo dook ik na de novelle ‘Het Graf’ vol vuur in ‘Moordenaar zonder gezicht’.

Een boerenechtpaar wordt bruut vermoord. Vlak voordat zij stierf fluisterde de vrouw “buitenlanders” wat het spoor op immigranten brengt. Als dit naar buiten lekt gaan racisten zich er mee bemoeien wat al snel een vloedgolf aan geweld oplevert. Kurt Wallander, vers gescheiden en nog boordevol issues, stort zich op de zaak. Al snel loopt alles hopeloos vast, terwijl hij het ook nog druk heeft met een dementerende vader, een vervreemde dochter en een mogelijke nieuwe liefde naast het verdriet van zijn scheiding.

Kurt Wallander heeft geen mobiele telefoon, de stereoset waar hij zijn oog op heeft laten vallen doet nogal ouderwets aan en het banksysteem dat wordt gebruikt is voor mij, gewend als ik ben aan internetbankieren en pinnen, totaal onherkenbaar. Dat zijn de enige hints die ik kreeg dat dit verhaal niet in de tegenwoordige tijd afspeelt. Enig speurwerk (terugbladeren naar het colofon) verklapt dat Mankell dit eerste deel in de Wallander-reeks al in 1992 uitbracht. Het geweld, de haat en het racisme? Heel erg 2017. De manier waarop Mankell deze maatschappelijke problemen aan de kaak stelt, naast het feit dat hij een verrekt goede detective heeft geschreven, is fantastisch.

De getroebleerde inspecteur die zich oprecht zorgen maakt over wat er in vredesnaam gaande is in zijn land en ondanks dat zijn eigen leven een complete bende is zich tóch weer in die moordzaak vastbijt. Het is duister en niet bepaald vrolijke kost, maar het smaakt wel naar meer. Gelukkig heeft Mankell er maar liefst tien geschreven over Wallander, ik kan nog even vooruit.

Tineke Luimstra. Leest over verwoeste werelden, moord en doodslag, lang geleden, vreemde wezens, knusse Britse dorpjes en stoere vrouwen. Droomt over reizen langs de mooiste bibliotheken ter wereld en haar eigen piepkleine, tweedehands boekwinkel. Heeft meer boeken dan geld, dus is eigenlijk rijker dan een miljonair. Life is pretty much perfect!

6 Comments

  • Min of meer

    16 februari 2017 at 08:44

    Mankell is mijn favoriet. Nirt alleen zijn thrillers zijn de moeite waard ook de andere literaire romans, zoals de Daisy Sisters, Italiaanse schoenen, Zweedse laarzen zijn fenomenaal.
    Ik heb heel wat traantjes gelaten de afgelopen jaren om mijn jeugd helden op muziek gebied zoals Bowie en Cohen,maar het overlijden van Mankell in 2015 hakte er zo mogelijk nog erger in. Ik heb alles gelezen van de man, en veel herlezen.

    Beantwoorden
  • Wieneke

    16 februari 2017 at 09:47

    Mankell is een knap schrijver. Ik heb de Wallender-serie in zijn geheel gelezen. Sommige boeken zijn in een serie verfilmd en vooral de laatste aflevering (dat Wallander uiteindelijk de strijd tegen Alzheimer moet opgeven en met het werk moet stoppen) vond ik zeer knap gespeeld.

    Beantwoorden
  • Martine

    16 februari 2017 at 20:51

    Ja Mankell ook 1 van mijn favorieten! Zweedse laarzen ligt hier nu op de plank om te lezen. En Hakan Nesser kan maar zo in een volgend boek losse eindjes van een vorig boek oplossen;-)

    Beantwoorden

Geef een reactie

Helaas moet Ogma ook de cookie-jar open trekken. Wij gebruiken cookies om deze website zo gebruiksvriendelijk mogelijk te maken en u te voorzien van de beste informatie. Klik op 'Instellingen wijzigen' om uw cookievoorkeuren aan te passen en voor meer informatie over het gebruik van cookies op deze website.
Annuleren