Pagina's

Toscaanse Tuin

Luieren in ‘De Toscaanse Tuin’ van Mark Mills, goed plan!

1958. Adam Strickland, student aan Cambridge University krijgt een speciale opdracht van zijn professor: hij moet een scriptie schrijven over een beroemde zestiende-eeuwse Toscaanse tuin. Hij stuit op een mysterie: Signor Docci heeft de tuin destijds aangelegd ter ere van zijn vrouw, waarschijnlijk nadat hij haar heeft vermoord. In het hier en nu ontspint zich een andere intrige. Adam maakt kennis met de oude Signora Docci, wier oudste zoon werd doodgeschoten door de nazi’s in de Tweede Wereldoorlog. De derde verdieping van de Toscaanse villa, waar die moord plaatsvond, blijkt net zo hermetisch afgesloten als de tuin waarover Adam wil publiceren.

 

Toscaanse Tuin

 

Hmmm, warm, vakantie, wijn, Italië

De Toscaanse Tuin, sjemig, weer een boek dat zich in Italië afspeelt. Je zou intussen bijna denken dat ik van mijn anglofiele geloof af ben gevallen na alle verhalen die ik over Italië las. Och ja, zoals Jolanda wel eens vreemdgaat met een roodharige non, zo heb ik af en toe een slippertje met warmere oorden. Gewoon luieren in een ligstoel in de schaduw van een olijfboom, glaasje Aperol Spritz erbij en een stapel boeken natuurlijk. De kinderen die opeens een hele middag zonder zeuren – en mij te storen –  lief spelen en de man die mij pizza en andere fijne Italiaanse hapjes komt brengen *zucht*….. Uh waar was ik? Oh ja, in Nederland, met een stapel wasgoed dat nog moet worden opgevouwen, een lege koelkast en vermoeide kinderen die elkaar de hersens inbeuken. En het regent…..

Het is 1958. Adam Strickland is een student aan Cambridge University die zijn studie niet al te serieus neemt, hij zal immers toch in de voetsporen van zijn vader moeten treden in de financiële wereld. Als hij van zijn professor de opdracht krijgt om een renaissance tuin in Toscane als onderwerp van zijn scriptie te nemen ziet hij dan ook vooral een betaalde vakantie in het verschiet. Dit veranderd zodra hij Villa Docci voor het eerst ziet. Hij is zo onder de indruk van de Villa dat hij zelfs even overweegt om zijn scriptie aan te passen en onderzoek te gaan doen naar de architectuur van Villa Docci, maar raakt nog meer in de ban van de tuin. Deze is in de zestiende eeuw aangelegd door Signor Docci ter herinnering aan zijn jong overleden vrouw. Ondanks de overduidelijke renaissance stijl, wijkt de tuin op belangrijke punten af, niemand weet waarom.

 

Geheimen en nazi’s

Adam is in Toscane warm ontvangen door de oude Signora Docci en mag gebruik maken van haar bibliotheek en alle documenten die haar vader heeft verzameld over de tuin. Hij wordt zelfs uitgenodigd om op Villa Docci te komen logeren, de derde verdieping is echter verboden terrein. Hij weet dat haar oudste zoon aan het einde van de Tweede Wereldoorlog is vermoord door de nazi’s, maar de verhalen blijven vaag en lijken op belangrijke punten van elkaar te verschillen. Naast het geheim van de tuin raakt Adam steeds meer in de ban van de gebeurtenissen op die fatale dag in 1945, én van een aantal prachtige Italiaanse vrouwen. Als dan zijn wilde broer Harry langs komt is het hek van de dam en begeven de jongens zich op gevaarlijk terrein.

Volgens de geschiedenisboeken was Flora in 1548 gestorven, een jaar na de voltooiing van Villa Docci, dus waarom had haar echtgenoot bijna dertig jaar – helemaal tot het eind van zijn eigen leven – gewacht voordat hij een tuin in haar nagedachtenis liet aanleggen? Verder waren er in de tuin zelf ook discrepanties, geen in het oog springende tegenstrijdigheden, maar kleine dingetjes die een beetje uit de toon vielen in de sfeer van het geheel. Vanwaar bijvoorbeeld die triomfboog waarin de Italiaanse vorm van Flora’s naam was gebeiteld? Het was een ontzetten pompeus bouwwerk dat boven haar als een reclamebord de rand van het amfitheather bekroonde.

 

Een grootse verrassing

Ik heb al heel wat juweeltjes gevonden in de lokale kringloopwinkel, maar ook een paar enorme flops. Een boek openslaan zonder grootse verwachtingen is dus meestal het beste, anders valt het toch maar tegen. In dit geval was de verrassing groot en zo heb ik ze het liefst. De Toscaanse Tuin is vanaf pagina één boeiend. Dat komt in eerste instantie omdat het wat bijzonder begint, namelijk met een courgette wedstrijd die helemaal niks met het verhaal te maken heeft, maar alleen dient als gekke opening. Daar kom je gelukkig al op de tweede pagina achter, want het moet ook weer niet té gek worden. Luie student Adam, ik mag hem wel. Ik vind het vreselijk herkenbaar dat je op school met minimale inspanningen maximale resultaten wilt behalen, maar pas écht je best gaat doen als er iets voorbijkomt dat het vuur in je doet oplaaien.

Dit overkomt Adam; Villa Docci en de herdenkingstuin laten hem niet los, er ontwaakt een groot enthousiasme in hem en hij wil tot het uiterste gaan om het geheim van de tuin én de meer recentere gebeurtenissen in de Villa, te ontdekken. De spanning in dit boek zit vooral in het feit dat je wilt weten hoe het zit, wie heeft wat gedaan en waarom? Van grimmige, enge situaties of nare psychopaten is er geen sprake. Uiterst bevredigend is dan ook dat alle geheimen worden onthuld. Adam’s broer Harry voegt een vrolijke noot toe aan het geheel en het is mooi om te lezen hoe de broers naar elkaar toe groeien. En dan is het ook nog een historische thriller waarin een nog ouder historisch geheim zit verstopt! Als dat je historische hart niet sneller laat kloppen dan weet deze historische fan het ook niet meer. Ik ga in ieder geval snel op zoek naar meer boeken van Mark Mills.

Tineke Luimstra. Leest over verwoeste werelden, moord en doodslag, lang geleden, vreemde wezens, knusse Britse dorpjes en stoere vrouwen. Droomt over reizen langs de mooiste bibliotheken ter wereld en haar eigen piepkleine, tweedehands boekwinkel. Heeft meer boeken dan geld, dus is eigenlijk rijker dan een miljonair. Life is pretty much perfect!

One Comment

  • Anita Willems

    8 februari 2017 at 15:45

    Dit lijkt mij nou ook een heel leuk boek! Ik ga niet zeggen dat ik ‘m op mijn lijstje zet, want voor je het weet heb ik weer allerlei verplichtingen aan mezelf, maar oke, hij gaat op mijn lijstje 🙂

    Beantwoorden

Geef een reactie

%d bloggers liken dit:
Helaas moet Ogma ook de cookie-jar open trekken. Wij gebruiken cookies om deze website zo gebruiksvriendelijk mogelijk te maken en u te voorzien van de beste informatie. Klik op 'Instellingen wijzigen' om uw cookievoorkeuren aan te passen en voor meer informatie over het gebruik van cookies op deze website.
Annuleren