Pagina's

  • Home
  • Leesverhalen
  • Oh Dear Sylvia, en de moderne communicatie technieken bij Ogma
Oh dear Sylvia

Oh Dear Sylvia, en de moderne communicatie technieken bij Ogma

Everyone knows the real Silvia, don’t they? Silvia Shute lies in hospital in a coma. Family and friends gather at her bedside, each thinking they know the real Silvia. But do they? For Silvia hides a secret. One she can never tell. And as her visitors congregate so the truth about Silvia is slowly revealed. Again, and again and again…

 

Oh dear Sylvia

 

Hoi Jolanda,

Vervelend hè, om meer van Dawn French te lezen 😉 ? Net als jij wilde ik na ‘A tiny bit marvellous’ meteen al haar boeken hebben! Nog bedankt trouwens dat je mij in je recensie marvellous noemde. Lief! *bloos*

Je kan je wel voorstellen dat ik een klein vreugdedansje deed toen ik ‘Oh dear Sylvia’ in mijn favoriete kringloopwinkel aantrof. Hartstikke nieuw en ongelezen! Het moest zo zijn. Misschien zit er toch wel wat in jouw geloof in het universum. Of is de Wicca regel van drie ook van toepassing op boekenwurmen? Voor elk boek dat je de wereld in stuurt krijg je er drie terug. Dat vind ik eigenlijk wel een prachtig idee. Al moet ik dan wel wat groter gaan wonen. Dat boekenkarma is niet zo goed voor mijn minimalistische voornemens.

Maar ik dwaal af. Ik wilde je namelijk vertellen wat ik van ‘Oh dear Sylvia’ vond. Van ‘A tiny bit marvellous’ liepen de tranen over mijn wangen van het lachen. En hoewel het einde ontroerend was, het was wél een happy ending. Een über lollig feel good boek met een dramatisch tintje.

Van ‘Oh dear Sylvia’ had ik dus hetzelfde verwacht. Vooral met de aanbevelingen op de cover: “Side-splitting, darkly humorous” en “Hilarious. My top book”. Tot mijn verrassing bleek het meer om het tegenovergestelde te gaan: een dramatisch verhaal met een komische noot hier en daar. Een warm en liefdevol einde, rechtvaardig wellicht, maar niet happy.

Jo was wel hilarisch met haar pogingen om Sylvia uit haar coma te doen ontwaken. Die hamster! Die stripper! Je ziet het zo voor je als een French & Saunders sketch. De observatie van Ed over hun huwelijk vond ik ook meesterlijk. Hoe het eieren en spek was, maar dat het varken er toch iets meer toewijding in stak dan de kip. Het was misschien een leuke quote geweest voor in jouw boek.

Is dit dan kritiek op ‘Oh dear Sylvia’? Nee!Ik heb namelijk enorm genoten van dit verhaal. Er was sprake van binge reading kan ik wel zeggen. Ik leefde mee met Ed en zijn dochter, pinkte weer een traantje weg. Heeft French een psychologische graad gehaald? Ze weet namelijk echt diep in de kern van haar karakters door te dringen. Oh ja, en als ik ooit eens in een ziekenhuis terecht kom wil ik een verpleegster als Winnie. Wat een lieverd!

En nu ben ik heel erg benieuwd naar jouw oordeel over ‘Oh dear Sylvia’.

groetjes Tineke

 

Oh Dear Sylvia

Gewoon, een ouderwetse brievenwisseling over een boek. Zo fijn! Vooral als een gedeelte van die brief dan op een kaart met (bijna) blote mannen staat 😉

Lieve Tineke,

Uiteraard was ik bereid om nog een Dawn French boek te lezen. Die ‘A tiny bit marvellous’ was echt ‘n ontdekking voor mij. Kijk, dat ze grappig was als actrice en (script)schrijver, dat wist ik al natuurlijk, maar een hele roman is andere koek. Ze deed dat geweldig! En dat voor een eerste boek! (Ze schreef hiervoor weliswaar nog één; ‘Dear Fatty’, maar da’s een autobiografische, dus dat telt niet.)

Hierna volgde dus ‘Oh dear Sylvia’, haar tweede. En dat was toch iets anders. Hoewel de vormgeving (eerste en tweede boek lijken exact op elkaar) anders doet vermoeden, is ‘Oh dear Sylvia’ heel verschillend van ‘A tiny bit marvellous’. Het duurde bijvoorbeeld een stuk langer voordat ik een glimlach op mijn gezicht kreeg, en ik hoefde maar één keer echt hardop te lachen (die chihuahua van Sylvia’s zus Jo… of wat voor beest het ook was. Slapstick, maar dan wel de goede kwaliteit). Terwijl ik het boek las bekroop mij het gevoel wat je ook wel hebt bij muziek bands. Je weet wel; debuutalbum alleen maar hits, en dan verschijnt het tweede album; verwachtingen zijn dan zo hoog gespannen dat het vaak sowieso minder lijkt dan dat geweldige eerste album.

Nu ik er over na denk lijkt het ook ‘n beetje op de situatie waarbij je voor het eerst het zusje ziet van die enorme schoonheid. Door de uitstraling van de oudste, lijkt die jongere dan automatisch wat fletser. Gewoontjes. Terwijl, als je haar als eerste had gezien, je wellicht tot een heel ander oordeel was gekomen.

Ik wil maar zeggen: vergelijken is vaak niet eerlijk, en dat is ook hier zo. Want hoe vaak lees ik een boek waarbij ik regelmatig moet glimlachen? Niet vaak. En de boeken waarbij ik (al is het dan “slechts” één keer) hardop -tranen in de oogjes- moet lachen? Nog veel zeldzamer! Conclusie: niet vergelijken, maar op zichzelf staand bekijken. En dan merk ik dat ik de hele tijd gefascineerd heb gelezen. Direct vanaf het begin van het boek was ik gegrepen. Niet omdat ik het meteen leuk vond, maar omdat ik gepakt was door het verhaal. Wie is of was die Sylvia? Waarom ging het zoals het ging? En toen de personages tot leven waren gekomen en het verhaal nog rijker was geworden werd het alleen maar erger. Ik moest en ik zou weten wat er nu ging gebeuren. Welke kant neemt die French ons mee op?!?!

Echt heel, heel boeiend. Niks tegenvallende opvolger of flets zusje, maar een prachtige, intrigerende tragikomedie, van een mevrouw die van mij nog veel meer boeken mag gaan schrijven.

En speaking of which: ik zag laatst dat ze een derde roman heeft uitgebracht. Wie van ons hem ook als eerste te pakken krijgt, zullen we afspreken dat we die ook weer samen gaan lezen? Eens kijken of we het weer zo met elkaar eens zijn, want bijzonder is het wel hoor, al die jaren vrienden en dan na 15+ jaar merken dat we elkaar gewoon door het lezen en erover schrijven, nog meer te vertellen hebben dan vroeger. Wat mij betreft gaan we daar nog een tijdje mee door.

Book Friends Forever! Liefs Jolanda

Ogma is een boekenblog vol verhalen over stoere boeken, oude boeken, soms wat nieuws en soms boeken waar je écht even je best voor moet doen om een exemplaar in handen te krijgen. De vaste redactie bestaat uit Tineke, Jolanda, Mirjam, Simone, Anita en Jan-Rutger en soms maken ze gezamenlijke artikelen of is er een gastblogger. Die blogs vind je onder dit profiel. Enjoy!

2 Comments

Geef een reactie

%d bloggers liken dit:
Helaas moet Ogma ook de cookie-jar open trekken. Wij gebruiken cookies om deze website zo gebruiksvriendelijk mogelijk te maken en u te voorzien van de beste informatie. Klik op 'Instellingen wijzigen' om uw cookievoorkeuren aan te passen en voor meer informatie over het gebruik van cookies op deze website.
Annuleren