Pagina's

Fingersmith

Fingersmith – Sarah Waters

London 1862. Sue Trinder, orphaned at birth, grows up among petty thieves -fingersmiths- under the rough but loving care of Mrs Sucksby and her ‘family’. But from the moment Sue draws breath, her faith is linked to that of another orphan growing up in a gloomy mansion not too many miles away.

 

Fingersmith

 

Ik heb iets heel ergs gedaan. Iets wat ik normaal nooit zou doen! Het was na middernacht, ik lag al op bed en was écht van plan om op tijd te gaan slapen, maar dat boek lieve mensen! Wauw, dat boek….. Ik heb kinderen; een peuter en een op dat moment grieperig schoolkind, dan heb je als moeder je slaap hard nodig. Kijk, tien jaar geleden had ik een nachtje doorgehaald en dan was het boek uit en mijn nieuwsgierigheid bevredigd. Waarschijnlijk had ik de volgende dag nog prima kunnen functioneren ook. Maar dat gaat gewoon niet meer, ik heb chronisch slaap tekort, elke minuut in comateuze toestand telt. Dus deed ik om half één ‘s nachts het onvergeeflijke. Ik zocht het plot op van Sarah Waters’ ‘Fingersmith’ en kon toen redelijk rustig gaan slapen, ik wist tenslotte hoe het af zou lopen. De volgende ochtend was gevuld met spijt. Spijt dat ik het plot had opgezocht en spijt dat ik dat niet een uur of drie eerder had gedaan. Koffie hielp, een beetje….

 

Snode plannen en grote liefdes

Weeskind Sue groeit op tussen dieven en kleine criminelen, maar niet zonder liefde. Mrs Sucksby werd maar voor een week betaald om voor baby Sue te zorgen, maar toen Sue’s moeder ter dood werd veroordeeld mocht ze blijven. Mrs Sucksby zorgt voor nog veel meer kinderen, maar Sue is de enige die permanent is gebleven en ze is duidelijk favoriet. Als Sue 17 is komt Gentleman langs. Iedereen noemt hem zo omdat hij uit een adelijke familie komt, maar hij aan lager wal is geraakt. Sindsdien probeert hij met snode plannen rijk te worden, de snode plannen bestaan meestal uit het verleiden van rijke meisjes. Helaas zijn de vaders van de rijke meisjes hem elke keer te slim af. Nu heeft hij zijn oog laten vallen op het nichtje van zijn werkgever en hij heeft hulp nodig van Sue. Hij wil dat Sue in dienst gaat bij Maud en haar overtuigd om er met hem vandoor te gaan en stiekem te trouwen. Als Maud trouwt krijgt zij namelijk de beschikking over een grote erfenis. Na de bruiloft en de consumptie van het huwelijk is hij van plan om haar weg te stoppen in een gekkenhuis en zelf comfortabel te gaan leven van de centen. Als het plan slaagt krijgt Sue 2000 pond van de buit. Iedereen is het er over eens dat Sue deze kans moet pakken en zo verlaat zij voor het eerst van haar leven Londen om een lady’s maid te worden op een oud en vervallen landhuis. Maud blijkt een angstig meisje te zijn en hoewel ze verliefd lijkt op Gentleman is ze ook bang. De meisjes vormen een soort van vriendschap die langzaam maar zeker uitmondt in een seksuele relatie. Sue voelt zich schuldig, heeft sterke gevoelens voor Maud, maar houdt zich toch aan het plan. Maar het plan pakt anders uit dan gedacht en opeens is niets meer wat het lijkt.

This is the first time I remember thinking about the world and my place in it. There was a girl named Flora, who paid Mrs Sucksby a penny to take me begging at a play. People used to like to take me begging then, for the sake of my bright hair, and Flora being also very fair, she would pass me off as her sister. The theatre she took me to, on the night I am thinking of now, was the Surrey, St George Circus. The play was Oliver Twist. I remember it as very terrible. I remember the tilt of the gallery, and the drop to the pit. I remember a drunken woman catching at the ribbons of my dress. I remember the flares, that made the stage very lurid; and the roaring of the actors, the shrieking of the crowd. They had one of the characters in a red wig and whiskers. I was certain he was a monkey in a coat, he capered so. Worse still was the snarling, pink-eyed dog; worst of all was that dog’s master – Bill Sykes, the fancy-man. When he struck the poor girl Nancy with his club, the people all down our row got up. Where was a boot thrown at the stage. A woman beside me cried out, “Oh you beast! You villain! And her worth forty of a bully like you!”

 

David Bowie’s lijst

Sarah Waters wordt overal bejubeld en geprezen en dat is zo vreselijk terecht. Het is al heel wat jaren geleden dat ik ‘Tipping the Velvet’ las. Het werd me aangeraden door een vriendin die lezen lang niet zo leuk en ontspannend vind als ik. Als zij een boekentip geeft dan moet het wel een goede zijn anders had ze niet voorbij de eerste bladzijde gelezen. Nou en of het een goede tip was! Ik verslond ‘Tipping the Velvet’ en las meteen ‘De Kleine Vreemdeling’ van dezelfde schrijfster er achter aan. En daarna? Heel lang niets, geen idee waarom. Totdat David Bowie overleed, vandaag een jaar geleden, en ik in de social media gekte die losbarstte een lijst tegenkwam met 100 boeken waarvan hij vond dat ze het lezen waard waren. En daar stond ‘Fingersmith’ ook op. Oh ja, die schrijfster, van dat boek dat bestie en ik beide zo leuk vonden. Dus maakte ik van de Nederlandse vertaling van ‘Tipping the Velvet’ een romantische Valentijn win actie (Jolanda heb je het al gelezen? Vond je hem net zo leuk als bestie en ik?) en kocht ik ‘Fingersmith’ helemaal voor mezelf alleen. Vanaf de allereerste zin was ik verslaafd! De schrijfstijl van mevrouw Waters zuigt je zo Victoriaans Londen en de hoofden van Sue en Maud in. De vergelijking met Dickens is snel gemaakt, de schurken en wraakacties, het taalgebruik en de beschrijvingen van de erbarmelijke toestanden in gekkenhuizen en op straat. En de plottwisten zijn eindeloos en onvoorspelbaar. Moeilijker weg te leggen als dit komen ze bijna niet! Enne, don’t do as I do, niet stiekem Wikipedia raadplegen. Gewoon bewaren voor de vakantie, als je eindeloos veel leestijd hebt.

En die lijst van David Bowie? Printen en op de koelkast hangen!

Tineke Luimstra. Leest over verwoeste werelden, moord en doodslag, lang geleden, vreemde wezens, knusse Britse dorpjes en stoere vrouwen. Droomt over reizen langs de mooiste bibliotheken ter wereld en haar eigen piepkleine, tweedehands boekwinkel. Heeft meer boeken dan geld, dus is eigenlijk rijker dan een miljonair. Life is pretty much perfect!

3 Comments

Geef een reactie

%d bloggers liken dit:
Helaas moet Ogma ook de cookie-jar open trekken. Wij gebruiken cookies om deze website zo gebruiksvriendelijk mogelijk te maken en u te voorzien van de beste informatie. Klik op 'Instellingen wijzigen' om uw cookievoorkeuren aan te passen en voor meer informatie over het gebruik van cookies op deze website.
Annuleren