Pagina's

De Wintergeest

De Wintergeest van Kate Mosse

In de winter van 1928 reist de jonge Frederick Abraham door een verlaten gebied in Frankrijk. Al jaren wordt hij achtervolgd door de dood van zijn broer, die is omgekomen in de loopgraven van Vlaanderen. Nu heeft hij zelf de leeftijd bereikt waarop zijn broer stierf en is hij op de vlucht voor zijn verleden. Als Frederick in een sneeuwstorm terechtkomt, zoekt hij onderdak in een klein dorpje. Ondanks de ijzige kou hebben de dorpelingen zich in traditionele klederdracht gehuld en maken ze zich op voor een jaarlijks dorpsfeest. Frederick voelt zich aangetrokken tot een prachtige vrouw, met wie hij zich eindelijk weer gelukkig voelt. Maar als de volgende dag aanbreekt is de vrouw verdwenen. Frederick besluit naar haar op zoek te gaan in de bergen, langs paden die al eeuwen worden bewandeld door de dood, op plekken waar het verleden nog lang niet voorbij is…

 

De Wintergeest

 

Op de Havo moest ik voor geschiedenis ook een aantal boeken lezen. Geschiedenisboeken dus, en geen romans maar gewoon keiharde non fictie. Ik dacht het smeuïg te houden door een boek uit de schoolbieb te kiezen over Ketters en Katharen. Als ik zie wat er tegenwoordig aan historische non fictie wordt gemaakt dan kan ik alleen maar concluderen dan onze schoolbieb minstens 200 jaar achterliep in haar aanbod. Al houd ik tegenwoordig erg van oude boeken, als je 16 bent en je denkt een bruut boek vol bloed en inquisitie in handen te hebben, dan is een droge verhandeling vol feiten en jaartallen best een teleurstelling. Jammer joh, want wat daar gebeurde met de Katharen in het zuiden van Frankrijk is vet interessant!

 

De winter van 1928

Gelukkig is daar Kate Mosse die de vervolging van Katharen als belangrijk thema koos voor haar novelle De Wintergeest. Dit verstopt in het verhaal van Frederick, die druk aan het bijkomen is van een andere interessante periode uit de 20e eeuw. Het is 1933 en Frederick Abraham laat in een antiquariaat in Toulouse een eeuwenoud document beoordelen en vertalen. De eigenaar, meneer Saurat, weet niet wat hij ziet en wil heel graag weten hoe Frederick in het bezit is gekomen van dit document. Dus vertelt Frederick wat hem in de winter van 1928 is overkomen in de bergen van Zuid Frankrijk, toen hij probeerde te vluchten voor de herinneringen aan zijn broer. In een sneeuwstorm krijgt hij een ongeluk met zijn auto. Een stem lijkt hem te achtervolgen en hij denkt in de verte een figuur te zien. Hij weet zich naar een nabijgelegen dorp te bewegen waar hij liefdevol wordt opgevangen door de eigenaresse van een pension. Hij krijgt te horen dat er die avond een groot feest in het dorp is, waardoor er die dag niemand meer kan helpen met zijn auto. Frederick besluit om naar het dorpsfeest te gaan, waar hij dus een prachtig, lief en vooral begripvol meisje tegenkomt die hem in een paar uur meer helpt met zijn rouwproces dan alle dokters en psychologen die hij in de jaren sinds de dood van zijn broer sprak. De volgende dag blijkt hij niet op het dorpsfeest te zijn geweest. En niemand kent het meisje. Dus gaat hij koortsachtig op zoek in de bergen.

Terwijl elke groene zomer weggleed in het koper en goud van weer een herfst, kon ik de dood van mijn broer steeds minder, niet beter, aanvaarden. Ik was steeds minder genegen te geloven dat George er niet meer was. En hoewel ik alle gebruikelijke emoties doorliep – ongeloof, ontkenning, woede, rouw – hield het verdriet me nog altijd in zijn greep. Ik verachtte het verwrongen schepsel dat ik was geworden, maar leek niet in staat daar iets aan te doen.

 

Stomme achterflap!

Op de achterkant van het boek staat de aanbeveling; ‘Een fascinerende combinatie van liefdesverhaal, historische roman en thriller.’ Historisch en een liefdesverhaal is het zeker, al zou ik thriller in dit geval vervangen door fantasy. Want jullie snappen na de bovenstaande beschrijvingen natuurlijk ook wel dat het meisje niet echt is en dat er magische dingen gebeuren. Tragedie mag ook, want het verdriet dat Frederick voelt wordt behoorlijk intens beschreven. Voorspelbaar is ook een woord dat bij mij opkwam tijdens het lezen. Dat is ook een beetje de schuld van de samenvatting achterop het boek, het geeft gewoon te veel weg, wat ik hier dus vervolgens ook weer doe, heel handig. Het kwartje viel bij mij in ieder geval behoorlijk snel en er was vervolgens ook niets meer in het verhaal om mij (al was het maar tijdelijk) op het verkeerde been te zetten. Is er dan wel wat goeds te vertellen over dit boek? Ja hoor! Het rouw- en heelproces van Freddie was rauw en mooi en de winterse beschrijving van de bergen en het landschap deden mij best wel wegdromen naar winterwonderland. Met De Wintergeest bij een knapperend haardvuurtje met warme choco of een glühwein, ik zeg doen!

Tineke Luimstra, anglofiel, aspirant historicus, ploetermoeder, en lezer pur sang die haar kleine meisjes droom om schrijfster te worden nooit echt heeft opgegeven. Voor het gemak trouwde ik ook maar met een boekenwurm die ook nog eens striptekenaar werd en samen kregen wij twee mini boekenwurmen. We hebben meer boeken dan geld, dus eigenlijk zijn we rijker dan een miljonair. Life is pretty much perfect!

Geef een reactie

Helaas moet Ogma ook de cookie-jar open trekken. Wij gebruiken cookies om deze website zo gebruiksvriendelijk mogelijk te maken en u te voorzien van de beste informatie. Klik op 'Instellingen wijzigen' om uw cookievoorkeuren aan te passen en voor meer informatie over het gebruik van cookies op deze website.
Annuleren