Pagina's

Mrs Hemingway

Mrs Hemingway, dromerig en loom

In the dazzling summer of 1926, Ernest Hemingway and his wife Hadley travel from their home in Paris to a villa in the south of France. They swim, play bridge and drink gin. But wherever they go they are accompanied by the glamorous and irrepressible Fife. Fife is Hadley’s best friend. She is also Ernest’s lover.
Hadley is the first Mrs. Hemingway, but neither she nor Fife will be the last. Over the ensuing decades, Ernest’s literary career will blaze a trail, but his marriages will be ignited by passion and deceit. Four extraordinary women will learn what it means to love the most famous writer of his generation, and each will be forced to ask herself how far she will go to remain his wife…

 

Mrs Hemingway

 

Bewogen liefdesleven

Nu is niet alleen het werk van Hemingway behoorlijk interessant, zijn leven was ook niet bepaald saai. Vier keer getrouwd, bevriend met andere grootheden, wereldreizen, oorlogsverslaggeving, en een tragische dood. Een biografie lezen leek me wel gepast voor de Hemingweek. Het probleem is dat het soms lastig is om een fijn geschreven biografie te vinden. Vooral als je met een last minute actie te maken hebt. Deze roman werd me voor de voeten geworpen en past ook wel in het plaatje toch? En die geweldige, accurate, complete, allerbeste non fictie biografie van Ernest Hemingway? Die houden jullie gewoon van me tegoed!

Hadley is de eerste vrouw van Ernest Hemingway en op een of andere manier is ze nu met haar man én zijn minnares in een vakantiehuis aan de Franse rivièra beland. Doordat hun zoontje ziek is geweest moesten ze in quarantaine en een goede vriendin van de familie stelde haar huis beschikbaar. Hadley’s vriendin Fife, toevallig ook Ernest zijn minnares komt ze gezelschap houden. Hadley weet dat ze haar man aan het verliezen is, maar wil hem niet opgeven aan de levenslustige en glamoureuze Fife.
We slaan een paar jaar over. Fife en Ernest zijn getrouwd en terwijl Ernest lekker vist, drinkt en met zijn vriendinnen aan het rollebollen is, vraagt Fife zich af waar het mis is gegaan met haar huwelijk en hoe ze het nog kan redden. Gek genoeg zijn zij en Hadley nog steeds bevriend en begrijpen zij elkaar als geen ander…

Ernest is not writing in Antibes; this in itself is dangerous. His imagination is not well kept when it is not focused; it tends to wander, tends to look for excitement where it should not. She wishes he could be enraptured, now, by a new novel or story, ignore Fife—ignore his wife, for God’s sake—if only that writing might prove an antidote against that woman.
Hadley lies down on the raft and puts her head on the soft bit of his thigh, where the hair is worn from the roughness of his pants. On his right calf a scar bursts open like a firework: a mortar wound from the war. Ernest won’t talk about the moment itself but only the time afterward: how the doctors kept a bowl next to his hospital bed and filled it with the nuts, bolts, screws, and nails removed from the leg; how he let favorite visitors take home a piece of shrapnel as a lucky charm. His biggest achievement, he said, was not getting over the nurse he’d fallen in love with, but persuading the doctors not to saw his leg off.
Sometimes it still wakes him in the night: the fear that he’s about to be buried in mud, bleeding out in an Italian trench. Ernest wakes cold and sweating: frightened out of his mind. She fetches him water and when he drinks his hands shake. She hates that she cannot help him. She hates that these nights of terror sink him for days afterward.
Absentmindedly she has been tracing his scar and he moves her hand away.

 

Op een zomers feestje bij de Fitzgeralds

Die meneer Hemingway mocht dan best een leuk potje kunnen schrijven, maar voor de dames was hij minder aardig. Ja in het begin was het voor alle meisjes vast fantastisch romantisch, maar uiteindelijk bleven al zijn vrouwen gedesillusioneerd achter. Je begrijpt na dit boek ook wel een beetje waarom. Wat Wood heel goed gedaan heeft is dat je bij elk hoofdstuk sympathie voelt voor de huidige mevrouw Hemingway en de minnares niet zo aardig vindt. Het volgende hoofdstuk is de minnares uit het vorige hoofdstuk opeens de mevrouw en vindt je haar opeens sympathiek. Nou ja, je leeft in ieder geval met haar mee. De dame die dan de minnares is vind je opeens al iets minder gemeen, want je hebt inmiddels wel door hoor die Ernest in elkaar steekt. Elke keer dat de cyclus zich herhaalt zie je waarom hij terug valt in dit gedrag. En dat beschrijft Naomi Wood dan ook nog eens dromerig mooi. Alsof je zelf op dat Franse strand in het zonnetje ligt te soezen. Of op een feestje bent met de Fitzgeralds. Heerlijk leesvoer voor een lome dag met een prachtig kijkje in het privé leven van een literair icoon. Of het historisch ook helemaal correct is….

Tineke Luimstra. Leest over verwoeste werelden, moord en doodslag, lang geleden, vreemde wezens, knusse Britse dorpjes en stoere vrouwen. Droomt over reizen langs de mooiste bibliotheken ter wereld en haar eigen piepkleine, tweedehands boekwinkel. Heeft meer boeken dan geld, dus is eigenlijk rijker dan een miljonair. Life is pretty much perfect!

Geef een reactie

%d bloggers liken dit:
Helaas moet Ogma ook de cookie-jar open trekken. Wij gebruiken cookies om deze website zo gebruiksvriendelijk mogelijk te maken en u te voorzien van de beste informatie. Klik op 'Instellingen wijzigen' om uw cookievoorkeuren aan te passen en voor meer informatie over het gebruik van cookies op deze website.
Annuleren