Pagina's

  • Home
  • Leesverhalen
  • Elk schot een treffer, de 10 dodelijkste sluipschutters van WOII
Elk schot een treffer

Elk schot een treffer, de 10 dodelijkste sluipschutters van WOII

Sluipschutters werden lange tijd gezien als koelbloedige moordenaars die anderen om het leven brachten zonder dat van henzelf te riskeren. Veteranen uit de Tweede Wereldoorlog probeerden hun verleden als sluipschutter vaak te verbergen. De afgelopen jaren is men mede dankzij films als Enemy at the Gates en American Sniper heel anders naar deze specialisten gaan kijken. Sluipschutters vertegenwoordigen de absolute top van een groep soldaten met een aantal bijzonder moeilijk te leren vaardigheden. Het is een kleine elite van mannen en vrouwen die de macht hebben veldslagen door een welgemikt schot een andere wending te geven.

 

Elk schot een treffer

 

Na The Thin Red Line had ik de smaak te pakken. “Geef mij die Sluipschutters ook maar door Jan-Rutger!” Ik had in een oude Historia wel eens gelezen over een Russische vrouw, een gevreesde sluipschutter en hoopte dan ook dat er een hoofdstuk aan haar gewijd zou zijn. Stoere vrouwen, daar houd ik tenslotte wel van. Ik werd op mijn wenken bediend en kreeg nog meer.

Tien hoofdstukken over tien sluipschutters door tien verschillende schrijvers. Schrijvers waarvan de meesten met een militaire achtergrond. En zo niet dan wel een historische, of met specialistische kennis van wapens. Adrian Gilbert bijvoorbeeld schreef al twee bestsellers over sluipschutterij, Mark Spicer schreef het handboek voor sluipschutters van het Britse leger en diende zelf ook 25 jaar bij datzelfde leger. Niet de eerste de besten dus. Pfff, dat zou dus zo maar best eens droge kost kunnen worden. En dat is het dus juist niet. Dat komt waarschijnlijk ook omdat elk hoofdstuk een verhaal, een biografie apart is. Elk hoofdstuk is los te lezen, je hoeft ze ook niet per se op volgorde te lezen. Gewoon zo af en toe, in een pagina of 25, het levensverhaal van een soldaat met een behoorlijk buitengewone functie binnen het leger.

Een sluipschutter moest beschikken over geduld, uithoudingsvermogen, stalen zenuwen en een rustige vinger aan de trekker. De perfecte moordmachine. Dag in, dag uit kroop ze met een spotter naar het niemandsland om haar bloedige ambacht te beoefenen. Gesterkt door haat en overtuigd van het belang van haar missie kroop ze in een schuilplaats om er soms wel achttien uur aan één stuk stil te blijven zitten met alleen wat droog brood en water. Alle lichaamsfuncties werden ter plekke afgewerkt, en dat allemaal voor dat ene schot, die ene moord, want dat was nu eenmaal wat sluipschutters deden.

Niks voor mij dus. Zie je het voor je, daar ergens op de grens van de Sovjet Unie in de sneeuw, achttien uur stil liggen zonder koffie, thee en eten? Om het over het toiletbezoek nog maar even niet te hebben. En dat is alleen nog maar het wachten op het uitvoeren van je taak. Ik denk dat ik na achttien uur al diep in slaap lag vastgevroren aan de toendra….

 

Maar zonder gekheid

Ik weet niet zo veel van die hele militaire hiërarchie, de kunst en techniek van veldslagen en meestal vind ik dat nogal saai. Ook al is het juist zo leerzaam en belangrijk. Wat ik dus mooi vind aan dit boek is dat het een prima balans is tussen de historische feiten, de militaire aangelegenheden van een oorlog en de persoonlijke verhalen van Ljoedmila Pavlitsjenko (inderdaad een hele stoere dame!), Bert Kemp, Clifford Shore en Patrick Devlin. Elk verhaal is anders en doordat ook elke schutter door een andere schrijver wordt beschreven is de variatie groot. Bijzonder is de reis van Pavlitsjenko naar de Verenigde Staten (waarbij men meer geïnteresseerd was in haar kledingkeuze dan in haar strijd tegen de nazi’s) en de teruggetrokken levens die de meeste schutters na de oorlog leefden. Het fotomateriaal had van mij nog wat uitgebreider gemogen, maar dat is natuurlijk ook een kwestie van beschikbaarheid. Dat wij nu tegenwoordig van elke kop koffie twintig foto’s op Instagram kunnen gooien, dat was 73 jaar geleden wel wat anders. Die sluipschutters hadden daar ook helemaal geen tijd voor, die moesten stil liggen!

Karakter Uitgevers bedankt voor het recensie-exemplaar.

Tineke Luimstra. Leest over verwoeste werelden, moord en doodslag, lang geleden, vreemde wezens, knusse Britse dorpjes en stoere vrouwen. Droomt over reizen langs de mooiste bibliotheken ter wereld en haar eigen piepkleine, tweedehands boekwinkel. Heeft meer boeken dan geld, dus is eigenlijk rijker dan een miljonair. Life is pretty much perfect!

One Comment

Geef een reactie

%d bloggers liken dit:
Helaas moet Ogma ook de cookie-jar open trekken. Wij gebruiken cookies om deze website zo gebruiksvriendelijk mogelijk te maken en u te voorzien van de beste informatie. Klik op 'Instellingen wijzigen' om uw cookievoorkeuren aan te passen en voor meer informatie over het gebruik van cookies op deze website.
Annuleren