Pagina's

De koninklijke konijnen van londen

De Koninklijke Konijnen van Londen; een Montefiore verrassing!

De naam Montefiore ken ik natuurlijk heus wel. Bij mijn moeder liggen er wel eens romans van mevrouw Santa met bloemrijke titels als ‘Onder de ombu-boom’, ‘De dochter van de imker’ en ‘Aan het einde van het tuinpad’. Zonder een oordeel te geven (en ja, ik heb er wel eens eentje gelezen dus ik weet waar ik het over heb) het is niet mijn kopje thee. Afgelopen zomer klaagde Mirjam steen en been over een boek van meneer Montefiore. Non-fictie. Geschiedenis. Een hele bloederige over Jeruzalem. Toevallig luisterde ik diezelfde zomer een podcast van BBC history waarin dezelfde Simon Sebag Montefiore werd geïnterviewd over zijn boek over de Romanovs. Ook niet bepaald een zoetsappige dynastie. En die twee schrijvers zijn dus getrouwd. Bloederige, wrede geschiedenissen ontmoeten elkaar als de rododendron bloeit….. Bijzondere combi!

En toen schreven ze samen een kinderboek over konijntjes.
Hè, wat?
Precies, dat dacht ik dus ook toen ik het persbericht van de uitgever ontving. Dat móest ik lezen! Aldus geschiede. Dezelfde week nog.

 

De koninklijke konijnen van londen

 

Een eerste inspectierondje door het grote kind:

Wat vind je van de cover? Waar denk je dat het over gaat? “Ziet er leuk uit. Ik denk dat het over konijnen gaat, zo te zien zijn het lieve konijntjes. Hmm, koninklijke, dus in een paleis. Ik zie wortels, dus ik denk dat ze in het paleis wortels krijgen en dat die kwijtraken. En dan gaan ze die zoeken. De speurtocht naar de verloren wortels.”

Het ziet er inderdaad uit als een schattig kinderboek, met lieve illustraties. Maar schijn bedriegd. Die konijnen zijn namelijk best stoer en de invloed van de geschiedenis van het grote Britse Koninkrijk is duidelijk voelbaar. Duidelijker in ieder geval dan de ‘Dochter van de imker onder de ombu-boom aan het einde van het tuinpad’-romance-vibe. Alhoewel, dat ene diva konijn… Maar meer Simon dan Santa dus! Het verhaal gaat over Shylo Tawny-Tail, het onderdeurtje uit het nest, dat meer in zijn mars blijkt te hebben dan iemand ooit had durven denken. Hij ontdekt dat een bende ratten stiekem foto’s van de koningin in haar nachthemd aan de pers wil verkopen. Gelukkig weet zijn vriend, de oude ram Horatio, van een geheime konijnenorganisatie in Londen die al eeuwen lang de konijnklijke familie beschermt. Met gevaar voor eigen leven reist hij af naar het hoofdkantoor van de Konijnklijke Konijnen van Londen onder Buckinham Palace waar hij met behulp van de geheim agenten van dit pluizige genootschap de koningin moet zien te redden van een genante vertoning.

In een diep, donker hol aan de rand van het bos zat het oude, grijze konijn Horatio zich in een grote, versleten leunstoel te warmen bij het vuur. Plotseling hoorde hij bladeren ritselen en het geluid van poten. Hij legde zijn boek neer, ging rechtop zitten en spitste zijn oren. Horatio was bejaard, en het enige wat er nog van zijn linkerachterpoot over was, was een stompje. Maar horen kon hij nog als de beste. Aandachtig luisterde hij naar de pootstappen, die steeds dichterbij kwamen. Zijn hart ging sneller kloppen. Hij draaide aan het handvat van zijn wandelstok en haalde een klein zwaard tevoorschijn, dat flikkerde in het schemerlicht.

En ons eindoordeel?

Helemaal niet slecht! De Montefiores hebben mij in ieder geval blij verrast. Hoewel het grote kind in eerste instantie niet enthousiast wilde zijn (omdat ze ten slotte al acht is en van enge en stoere boeken houdt zoals die van Paul van Loon en toevallig wel net even bezig is in ‘De Vuurbeker’ hoor) over schattige konijntjes zat ze toch geboeid te luisteren toen ik aan het voorlezen sloeg. Ja dit boek had ons toch maar mooi even vanaf het eerste hoofdstuk te pakken. Als er een leeftijdsverschil van vijf jaar tussen je kinderen zit kan het soms best lastig zijn om een boek te vinden dat voor beide kinderen interessant is om uit te worden voorgelezen. Want met zijn allen in bed of op de bank voor een fijne voorleessessie is toch het toppunt van gezelligheid, vooral nu in de herfst en winter? Met ‘De Koninklijke Konijnen van Londen’ denk ik dat we dat boek hebben gevonden. Stoer genoeg voor het grote kind, begrijpelijk genoeg voor het peutertje, met voldoende mooie illustraties ter afwisseling.

Unieboek Het Spectrum bedankt voor het recensie-exemplaar.

Tineke Luimstra. Leest over verwoeste werelden, moord en doodslag, lang geleden, vreemde wezens, knusse Britse dorpjes en stoere vrouwen. Droomt over reizen langs de mooiste bibliotheken ter wereld en haar eigen piepkleine, tweedehands boekwinkel. Heeft meer boeken dan geld, dus is eigenlijk rijker dan een miljonair. Life is pretty much perfect!

Geef een reactie

%d bloggers liken dit:
Helaas moet Ogma ook de cookie-jar open trekken. Wij gebruiken cookies om deze website zo gebruiksvriendelijk mogelijk te maken en u te voorzien van de beste informatie. Klik op 'Instellingen wijzigen' om uw cookievoorkeuren aan te passen en voor meer informatie over het gebruik van cookies op deze website.
Annuleren