Pagina's

Op haar post van Augusta van Slooten

Boekenmysterie: Augusta van Slooten

Een boek is meer dan alleen de omslag, maar een boekomslag kan een boek wel maken of breken. De inhoud kan nog zo goed zijn, als de voorkant je niet trekt, pak je ‘m toch minder snel uit het schap. Of plank, in dit geval. Een echt mooie voorkant kan je juist ook aansporen om een boek te gaan lezen, die je anders niet snel had opgepakt. Dat laatste is aan de hand met het boek dat ik vandaag bespreek.

 

Wonderschone art nouveau

Uit de nalatenschap van mijn lieve schoonmoeder, die alweer meer dan een jaar geleden overleed, kregen wij onder andere een heel mooie boekenkast, maar ook heel veel boeken. Veel en veel te veel boeken om zelf te houden. Een paar verkochten we en zo’n 90% gaven we weg aan een vriendelijke meneer die af en toe op markten staat met een kar vol gratis boeken, omdat hij graag lezen wil stimuleren. Er waren een paar boeken die ik zelf wilde lezen en dan waren er nog een tiental boeken die we niet weg wilden doen vanwege de omslag. Mooie oude boeken van begin vorige eeuw, vele met wonderschone art nouveau omslagen: prachtig! Maar om zulke boeken te lezen? Wat zou er nou voor leuks in zo’n oud en ongetwijfeld gedateerd boek kunnen staan? Dus ligt de stapel boeken op onze zolder stof te verzamelen.

 

Op haar post van Augusta van Slooten

Heiligschennis

Toevallig moest ik daar eens zijn en zag ik het bovenste boek. Ik bedacht me dat ik met die omslag wel wilde knutselen en dus nam ik het mee naar beneden. Eenmaal beneden kwam het in die mooie kast te staan, want het voelde toch iets teveel als heiligschennis om ermee te knippen of plakken. Na enkele weken kijken naar het mooie boek in de boekenkast besloot ik het erop te wagen en het boek te gebruiken waar het voor gemaakt is: lezen. En het viel me niet eens tegen, ook!

 

Voor jonge meisjes

Op Haar Post van Augusta van Slooten is een boek voor “jonge meisjes”, zoals pubers toen werden genoemd, uit 1916. Het exemplaar dat ik las was een tweede druk en volgens de inscriptie had een zeker Uuske het boek in 1945 cadeau gekregen voor haar kerstrapport. Het verhaal speelt zich in de betere kringen af, in een gezin waarvan de moeder is overleden en de oudste zus haar medicijnstudie heeft afgebroken om de huishouding op zich te nemen. Als haar vader voor zaken naar Indonesië moet (pardon, dat was natuurlijk nog Nederlands Indië) komt de zorg voor het gezin (twee grote broers, een broer en een zus op de middelbare school en het kleine zusje) helemaal op Rens (hoofdpersoon Laurentia) terecht. Tel hierbij op de strubbelingen tussen broers en zussen onderling, nare bemoeizuchtige tantes, een opbloeiende romance, ernstige ziektes en problemen met brutaal personeel en je hebt de ingrediënten voor een keurige meisjesroman. Ondanks sommige elementen en de verouderde spelling was het eigenlijk best een aardig boek om te lezen. Een vermakelijk tijdsdocument, maar qua opbouw en thematiek een heel gewoon, bijna modern tienerboek. Wat een geinige ontdekking! Die titel klonk wel een beetje militaristisch, maar dat past ook wel wat bij de mores van die tijd.

 

Zit er een luchtje aan mevrouw Van Slooten?

Natuurlijk wilde ik na het lezen er meer van weten. Wie schreef dit boek eigenlijk? Augusta van Slooten, de schrijfster, werd in 1883 in Amsterdam geboren en ze overleed in dezelfde plaats in 1951. Graag zou ik uitgebreider over haar vertellen, maar veel meer dan dit kon ik helaas niet ontdekken. Wat mij wel de wenkbrauwen deed optrekken is dat een boek dat zij in 1923 publiceerde in 1945 opnieuw werd uitgebracht bij de nationaalsocialistische uitgeverij Nenasu (Nederlandsch Nationaal Socialistische Uitgeverij) die in 1934 opgericht was door de leider van de N.S.B., Anton Mussert. Het boek dat door Nenasu werd her-uitgegeven, ook een ‘roman voor jonge meisjes’, ging over een rechtenstudente van sociaal hoge afkomst, die er bewust voor koos haar leven te leiden als dienstbode. Het boek (De Broer Van Mevrouw) had geen propagandistische natuur, het werd immers twintig jaar eerder uitgegeven door uitgeverij Bruna, maar waarom liet ze haar boek opnieuw uitgeven door deze N.S.B uitgeverij? Verder onderzoek leverde op dat ze tijdens de tweede wereldoorlog ook (neutrale) boeken uit liet geven door een andere uitgeverij die nationaalsocialistische werken publiceerde. Dus zit er toch een luchtje aan? Wie was deze mevrouw van Slooten? Haar boeken kan ik vinden, haar uitgevers ook, maar wie was zij zelf? Ik ben er alleen maar meer geïntrigeerd door geworden.

Wie het weet mag het zeggen: kan iemand in Ogma kringen mij meer vertellen over deze mysterieuze schrijfster?

Jolanda Lichthart, moeder, echtgenote, schrijfster, docent, lezer. Volgens Harry Mulisch zouden echte schrijvers nooit boeken lezen, en zouden echte lezers nooit een boek kunnen schrijven. Maar Harry Mulisch, Schmarry Schmulisch, ik doe het gewoon beide. Ha!

3 Comments

Geef een reactie

Helaas moet Ogma ook de cookie-jar open trekken. Wij gebruiken cookies om deze website zo gebruiksvriendelijk mogelijk te maken en u te voorzien van de beste informatie. Klik op 'Instellingen wijzigen' om uw cookievoorkeuren aan te passen en voor meer informatie over het gebruik van cookies op deze website.
Annuleren