Pagina's

Gallows Thief

Dekselse Detective Dinsdag: Gallows Thief van Bernard Cornwell

Soms moet je de regels een beetje ombuigen. Althans, ik ben daar groot voorstander van. Flexibiliteit. Zo had ik ooit bedacht dat ik in deze Cadfael-meetlat andere historische series zou vergelijken met de serie van Ellis Peters over de stoere benedictijner monnik. Series dus, geen op zich zelf staande boeken. Edoch, ik heb deze regel zelf bedacht en dus kan ik hem ook gewoon aanpassen als de situatie daarom vraagt. Zoals nu. Mijn nog te lezen kast (inderdaad, de stapel werd een plank, werden meerdere planken en is nu een kast geworden) puilt uit en ik heb veel historisch fijns te lezen, maar er zat even geen serie bij. Dus smokkel ik opnieuw. Vandaag bespreek ik het boek Gallows Thief. Deze werd geschreven door Bernard Cornwell, een auteur die bekend staat om zijn Sharpe serie, dit is een reeks historische romans die zich af spelen in het napoleontische Europa van begin 19e eeuw. In het boek dat ik las, worden een aantal mensen genoemd die in de Sharpe serie ook (zijdelings) genoemd worden. Ha! Loophole.

 

Gallows Thief

 

Eigenlijk heeft dit boek helemaal geen maas in de wet nodig om besproken te worden, want het was fijn om te lezen en volgens mij ook goed vergelijkingsmateriaal. Het verhaal speelt zich af in Engeland, kort na 1815, oftewel Napoleons nederlaag in Waterloo. Rider Sandman, een voormalige kapitein van het 52e regiment en held van Waterloo is terug na de oorlog, maar vind het moeilijk om in de gewone maatschappij te functioneren. Wat hierbij meespeelt is dat zijn vader het familiefortuin op een gruwelijke manier verkwanseld heeft en vervolgens zelfmoord pleegde. Rider, zijn moeder en zus zitten dus behoorlijk aan de grond, en als zoon valt de verantwoordelijkheid voor die moeder en zus op Rider. Maar hoe kun je als gentleman zonder opleiding, geld of ervaring fatsoenlijk aan de slag? Hij was een behoorlijk capabel soldaat en hij speelt een aardig moppie cricket, maar da’s toch niet helemaal genoeg. Tot overmaat van ramp is zijn verloving verbroken omdat schoonmama in spe liever iemand van adel als schoonzoon wil dan een ex-soldaat zonder geld op zak. Rider vind echter een mogelijkheid om zowel geld te verdienen als weer nut te hebben, als hij wordt ingeschakeld om onderzoek te doen naar de moord op een edelvrouw. Er is al iemand veroordeeld, die over een week wordt opgehangen, maar diens moeder is de kleedster van de koningin en dus wordt er druk op het ministerie uitgeoefend om de zaak nog eens uit te zoeken. De bedoeling is dat Sandman naar de veroordeelde gaat en – met geweld- deze laat bekennen. Zaak gesloten, koningin tevreden. Zo loopt het echter niet helemaal…

Zonder teveel weg te geven, ik vond het dus een tof boek. Kijk, ik heb natuurlijk het een en ander over Engeland gelezen (*hoest* eufemisme *hoest*), maar vooral over de periodes middeleeuwen, renaissance en victoriaanse en edwardiaanse tijd. Deze periode, rond 1815, zo’n twintig jaar voordat koningin Victoria aan de macht kwam, daar wist ik nog niet zoveel van. Het was dus razend interessant om daarover eens bijgepraat te worden. Bovendien is het een spannend verhaal met een driedimensionaal hoofdfiguur.

Ik kan van alles vertellen over Bernard Cornwell en zijn manier van schrijven, maar hier  vind je (zo rond halverwege de podcast) een interview met de beste man zelf, waarin hij onder andere vertelt hoe hij werkt, en wat hij vind van (het schrijven van) historische verhalen. Interessanter kan ik er niet over vertellen! Rest mij nog de beoordeling.

Plot: -3 punten
Schrijfstijl: 4 ½  punten
Tempo: 3 punten
Hoofdpersonen: 4 punten
Meeslependheid: 3 ½  punten
Romantisch accent: -1 ½ punten
Historische accuraatheid: 3 ½ punten

Totaal 14 punten. In cijfers uitgedrukt komt dit neer op een 7,8, een ruim voldoende dus.  Ik hou mijn ogen voortaan ook open voor een nieuwe Cornwell, want die Sharpe serie klinkt wel erg interessant. Jullie ook?

Ik las voor deze beoordeling ‘Gallows Thief’, geschreven door Bernard Cornwell.

Jolanda Lichthart, moeder, echtgenote, schrijfster, docent, lezer. Volgens Harry Mulisch zouden echte schrijvers nooit boeken lezen, en zouden echte lezers nooit een boek kunnen schrijven. Maar Harry Mulisch, Schmarry Schmulisch, ik doe het gewoon beide. Ha!

One Comment

  • anoniem

    27 september 2016 at 09:46

    Ik ken dit boek niet, maar heb wel een stuk of drie Sharpe’s gelezen onder andere die over de slag bij Waterloo. Het was de eerste keer dat ik het interessant vond om het verslag van een vedslag te lezen, en een bezoek aan Waterloo staat nog steeds op mijn to do. De tvserie volgden we destijds wekelijks, maar de Sharpe boeken vond ik zeker een paar slagen beter (Sorry Sean).
    Meestal haak ik bij series na drie delen of zo af, want dan vind ik de verhalen en de stijl te voorspelbaar worden.

    Als ik me niet vergis, is Bernard Cornwell ook de schrijver van de boeken waar de BBCFirst serie over de vroegAngelsaksische periode op is gebaseerd. Omdat ik meestal boeken beter vind dan verfilmingen, heb ik deze serie niet gevolgd. Dan kan ik het oorspronkelijke verhaal er nog ns bij pakken 😉

    Beantwoorden

Geef een reactie

%d bloggers liken dit:
Helaas moet Ogma ook de cookie-jar open trekken. Wij gebruiken cookies om deze website zo gebruiksvriendelijk mogelijk te maken en u te voorzien van de beste informatie. Klik op 'Instellingen wijzigen' om uw cookievoorkeuren aan te passen en voor meer informatie over het gebruik van cookies op deze website.
Annuleren