Pagina's

My uncle Oswald

Is that a BFG in your pocket or are you just happy to see me?

Het is vandaag 100 jaar geleden dat Roald Dahl werd geboren en dat wordt wereldwijd gevierd. Ik zie overal zijn geweldige kinderboeken in mooie, nieuwe uitgaves verschijnen en er kwam een prachtige film uit (tenminste, iedereen zegt dat hij geweldig is, ik, uhm, *kuch* moet hem nog zien… *bloos en schaam*). Als boekenblog moet je toch écht wel aandacht besteden aan het jubileum van zo’n bijzondere schrijver, maar hoe zeer ik ook genoot van al die toffe boeken opnieuw lezen met mijn dochters, wilde de inspiratie maar niet komen. Tot een bezoekje aan de kringloopwinkel…

 

My uncle Oswald

 

Er is namelijk meer Roald Dahl dan De Heksen, Matilda en de GVR. Zo was ik als tiener zwaar verslaafd aan zijn korte verhalen. Gruwelijk, gemeen, spannend, grappig en altijd met een bijzondere twist. En dan de tv serie die er van is gemaakt; Tales of the Unexpected! Ik heb het verslonden en op Youtube zijn ze nog terug te kijken. De beeldkwaliteit is abominabel en het is wel een zwaar gevalletje van slow watching geworden. Inmiddels lees ik liever de verhalen terug, dus ging ik op zoek bij de kringloop. Waar anders.

Ik werd op mijn wenken bediend met My uncle Oswald, het enige boek van meneer Dahl dat ik nog nooit had gelezen. ‘Rollicking, raunchy, outrageous’ aldus de Evening Standard op de cover. Klinkt uitnodigend. Wist ik veel. De reputatie van My uncle Oswald is al die jaren een beetje langs mij heengegaan. Maar die 50 tinten van mevrouw James zijn er niks bij! Oom Oswald vertelt over hoe hij al op jonge leeftijd fortuin heeft gemaakt met een sterk afrodisiacum gemaakt van een Sudanese kever. Slechts een klein snufje van een verpulverde kever maakt van iedereen een seksmaniak. Binnen korte tijd staat de hele Parijse beau monde met bankbiljetten naar Oswald te gooien, iedereen wil zijn pillen. Al snel kan hij baden in luxe en genieten van de geneugten des levens (lees; heel veel vrouwen). Dit alles speelt zich nog voor de Eerste Wereldoorlog af.

Maar Oswald is ambitieus. De geldvoorraad moet groter als hij zijn levensstijl tot aan het einde der tijden voort wil zetten. Maar tijdens zijn studie aan Cambridge raakt hij bevriend met een professor die een revolutionaire en nog ongepubliceerde ontdekking heeft gedaan, waar Oswald wel wat mee kan. Hij heeft een manier gevonden om sperma in te vriezen. Oswald bedenkt een plan om het sperma van bekende genieën te bemachtigen en door te verkopen aan vrouwen die in plaats van een kind van hun saaie mannen wel wat bijzonderders in de DNA poel willen gooien. Samen met de sexy Yasmin en een grote pot van zijn afrodisiacum blijkt het doodsimpel.

Porno dus. Maar toch anders. Want wat heb ik gelachen! Roald Dahl heeft het voor elkaar gekregen om een schuine mop van 200 pagina’s te schrijven, en nog een goeie ook.  Door zijn gortdroge humor blijft er van de pikante details van Yasmin’s avonturen met Proust, Renoir en alle koningen van Europa niks erotisch meer over. Over de Eerste Wereldoorlog schrijft hij kort, ingetogen en mooi en wat dacht je van dit?

I loved it when my father got himself worked up like this. Listening to him during those early years, I began to realize how important it was to be an enthousiast in life. He taught me that if you are interested in something, no matter what it is, go at it full speed ahead. Embrace it with both arms, hug it, love it and above all become passionate about it. Lukewarm is no good. Hot is no good, either. White hot and passionate is the only thing to be.

Zo, wijze levensles of wat?

Tineke Luimstra. Leest over verwoeste werelden, moord en doodslag, lang geleden, vreemde wezens, knusse Britse dorpjes en stoere vrouwen. Droomt over reizen langs de mooiste bibliotheken ter wereld en haar eigen piepkleine, tweedehands boekwinkel. Heeft meer boeken dan geld, dus is eigenlijk rijker dan een miljonair. Life is pretty much perfect!

5 Comments

  • Wieneke

    13 september 2016 at 08:36

    Ik heb dit boek in de kast staan en zal het zeker weer eens tot mij nemen. Roald Dahl was een geweldige schrijver. Ik kan me een docu herinneren (misschien van Ivo Niehe?) waarin je zag dat hij in een soort gammel tuinschuurtje zat te schrijven. Dat was dus zijn werkplek. Hij had iets aan zijn rug en daarom was er een erg slordig gat gemaakt in de rugleuning van een ontzettend ouwe fauteuil. Je zag de vulling gewoon. Hij schreef met de hand in een schrift dat lag op een houten plank die hij dan op de beide leuningen van de stoel legde. Zo had hij een schrijftafeltje.

    Beantwoorden
    • Ogma

      13 september 2016 at 11:01

      Ik ga eens kijken of ik die docu terug kan vinden, lijkt me leuk! Wat mij altijd is bijgebleven is hoe hij in Boy, zijn autobiografie, vertelde over hoe zijn keelamandelen werden geknipt. Zo blij dat die van mij mochten blijven zitten 😉

      Beantwoorden
  • Anoniem

    14 september 2016 at 20:12

    We hebben deze gewoon in de kast, maar ik geloof niet dat ik hem ooit heb gelezen. Het eerste boek dat ik ooit van hem las, was James and the Giant Peach (op de middelbare school, klassikaal) maar ik heb een zwak voor Daantje de wereldkampioen. En de geweldige meneer Vos.

    Beantwoorden
  • Wieneke

    16 september 2016 at 09:18

    Ik vond dat bewuste interview niet op internet, het is er wel geweest, maar niet meer beschikbaar. Ik zag wel een interview met Ivo Niehe waar hij het interview met Roald Dahl wel een van de beste noemt. Ik kan op de een of andere manier niet de link hier plakken. Maar als je googelt op Ivo Niehe Roald Dahl dan kom je er wel.

    Beantwoorden

Geef een reactie

%d bloggers liken dit:
Helaas moet Ogma ook de cookie-jar open trekken. Wij gebruiken cookies om deze website zo gebruiksvriendelijk mogelijk te maken en u te voorzien van de beste informatie. Klik op 'Instellingen wijzigen' om uw cookievoorkeuren aan te passen en voor meer informatie over het gebruik van cookies op deze website.
Annuleren