Pagina's

Robert Burns

Poezie in muziek: Robert Burns

Soms komen dingen heel mooi samen. Zo houd ik van de Engelse taal, van poëzie, van muziek, van romantiek en van geschiedenis. Dit alles wordt op een bijzonder fijne manier samengevoegd door de Engelse groep Medievael Baebes. Deze groep ontstond in 1996 en wat ze doen is het omzetten van middeleeuwse en romantische teksten naar liedjes. Ze voeren deze liederen uit en gebruiken hierbij alleen instrumenten die in de middeleeuwen gebruikt werden. Ze doen dit in allerlei oude talen, vooral Latijn en oud Engels.

 

Robert Burns

Bron: http://maplelakeontario.com/2010/01/21/haliburton-celebrate-robbie-burns-night-sat-jan-23-2010/

 

Wat ze ook doen (en nu kom ik op de reden waarom ik ze hier bespreek) is het bewerken van gedichten op muziek. Op een cd die in 2009 uitkwam deden ze dat bij meerdere. Een daarvan is een gedicht van Robert Burns, de bekende Schotse dichter. Hij leefde van 1759 tot 1796, en werd dus niet erg oud. Vlak voor hij op zijn 37e stierf schreef hij zijn laatste gedicht: ‘O, Wert Thou in the Cauld Blast’ , voor het meisje dat hem op zijn sterfbed verpleegde. Hoe romantisch… Dit is wat Medievael Baebes er van maakten:

 

 

Een ander gedicht, ook van Burns, dat ze bewerkten is ‘Till a’ the seas gang dry’ . Dit gedicht is gebaseerd op veel oudere, traditionele bronnen. Burns zag zichzelf als een moderne Schotse bard en hij werkte de laatste tien jaar van zijn leven (klinkt alsof hij een wijze oude man was, maar dat was dus vanaf z’n 27e…) aan het behouden van traditionele Schotse teksten en liedjes voor de toekomst. Hij heeft meer dan 300 traditionele liederen opgeschreven en zo behouden voor het nageslacht, waaronder het bekende ‘Auld lang Syne’, misschien wel de bekendste Schotse hymne die we nu nog kennen. Volgens Burns was Till a’ the seas gang dry’ een eenvoudig Schots deuntje die hij opgepikt had in het Schotse platteland. Zo klinkt het in de bewerking van Medievael Baebes:

 

 

Welk gedicht zouden jullie wel eens bewerkt willen zien in een lied?

Jolanda Lichthart, moeder, echtgenote, schrijfster, docent, lezer. Volgens Harry Mulisch zouden echte schrijvers nooit boeken lezen, en zouden echte lezers nooit een boek kunnen schrijven. Maar Harry Mulisch, Schmarry Schmulisch, ik doe het gewoon beide. Ha!

Geef een reactie

Helaas moet Ogma ook de cookie-jar open trekken. Wij gebruiken cookies om deze website zo gebruiksvriendelijk mogelijk te maken en u te voorzien van de beste informatie. Klik op 'Instellingen wijzigen' om uw cookievoorkeuren aan te passen en voor meer informatie over het gebruik van cookies op deze website.
Annuleren