Pagina's

The Wind Done Gone

The Wind Done Gone – Alice Randall

In this daring and provocative literary parody, which has captured the interest and imagination of a nation. Alice Randall explodes the world created in Gone with the Wind, a work that more than any other has defined our image of the antebellum South. Taking sharp aim at the romanticized, whitewashed mythology perpretrated by this Southern classic, Randall has ingeniously conceived a multilayered, emotionally complex tale of her own.

The Wind Done Gone

 

Gone with the Wind, de romantiek van het oude Zuiden. De jurken, de passie, de sterke vrouw die alle dramatische gebeurtenissen die je maar kunt bedenken overleeft, de romantiek en de historie. Ik schreef er eerder al over, heerlijk! Zowel als boek als film. Maar ook de slavernij….. Iets wat me bij de laatste keer dat ik het boek herlas een nogal naar gevoel gaf. Niet dat er om de pagina zweepslagen worden uitgedeeld, maar de vanzelfsprekendheid waarmee slaven als gebruiksvoorwerpen worden behandeld, een soort die men tegen zichzelf moest beschermen, want ze waren immers oliedom. Mammy wordt beschreven als liefdevol en dienstbaar, maar had ze wel een andere keus? In de film zorgt ze hier en daar voor een komische noot, maar hoe grappig is ze eigenlijk? Overigens is het verhaal van Hattie McDaniel, voer voor een dramatische film. Haar ouders zijn nog in slavernij geboren, maar zij was de allereerste African American die een Oscar won. Ze moest bij de uitreiking wel aan een apart tafeltje achterin de zaal zitten en ze was eerder ook niet welkom op de première. Hoor er alles over in deze podcast en verbaas je over hoe weinig er eigenlijk was veranderd in de 75 jaar na de Burgeroorlog.

Deze houding naar slaven is natuurlijk uiterst historisch correct en geeft in ieder geval stof tot nadenken. Dus toen ik voor mijn stukje over Gone with the Wind een boek tegenkwam dat is geschreven uit het perspectief van de slaven op Tara was ik behoorlijk nieuwsgierig. In eerste instantie was ik nogal kritisch na het lezen van de samenvatting van The Wind Done Gone op Wikipedia. Het leek allemaal zo vreselijk bitter en hatelijk. Mammy die de zonen van Gerald O’Hare heeft vermoord, Garlic die Gerald heeft gebruikt om zijn eigen plannetjes voor Tara uit te spelen, Miss Priss die de dood van Miss Melanie en haar tweede kind op haar geweten heeft. Ik vroeg me eigenlijk af hoeveel bedorven, boosaardige wraakacties er in iets meer dan 200 pagina’s kon worden gepropt.

Cynara is de dochter van Planter (Gerald O’Hare) en Mammy en dus de halfzus van Scarlett (die in dit boek Other wordt genoemd). De mooiere halfzus van Other wel te verstaan. Van kleins af aan heeft ze moeten knokken voor de genegenheid van haar moeder, maar de zorg en liefde die voor haar zou moeten zijn ging naar Scarlett. Het boek draait dan ook grotendeels om de slechte band tussen moeder en dochter, met alle gebeurtenissen uit Gone with the Wind op de achtergrond. Een andere belangrijke relatie in het verhaal is die van Cynara met R.B. (Rhett). Als Cynara een jaar of 10 is wordt zij door Planter verkocht aan een familie in Charleston om verdere problemen in de onderlinge verhoudingen te voorkomen. Als de familie alles kwijt raakt wordt zij weer doorverkocht en zo komt ze terecht in het bordeel van Beauty (Belle Watling). Daar ontmoet zij R.B. en hij koopt haar als concubine, nog voordat hij Other heeft ontmoet. Hij geeft haar een dagboek cadeau en zij begint aan haar levensverhaal. Een verhaal dat begint ver voor het begin van Gone with the Wind en ook pas eindigt lang na “I don’t give a damn”.

If I strip the flesh off my bones, like they stripped the clothes off my flesh in the slave market down near the battery in Charleston, this would be my skeleton: childhood on a cotton farm; a time of shawl-fetch slavery away in Charleston; a bare-breasted hour on an auction block; drudge slavery as a maid in Beauty’s Atlanta brothel, when Milledgeville was the capital of Georgia and Atlanta was nothing; a season of candle-flame concubinage in the attic of that house; a watery Grand Tour of Europe; and, finally, concubinage in my own white clapboard home, with green shutters and gaslights, in the center (near the train depot) of a fast-growing city that has become the capital of Georgia, concubinage that persists till now. How many miles have I traveled to come back to here?

Hoewel ik bang was voor een zuur en kwaad betoog besloot ik The Wind Done Gone tóch te bestellen en ik ben blij dat ik het heb gelezen. Het is namelijk verre van bitter en hatelijk, maar hier en daar zelfs poëtisch mooi. De onderdrukking en vernedering van Cynara is pijnlijk beschreven, maar het gebrek aan liefde van haar moeder en de relatie met Rhett die steeds slechter wordt lijken haar meer te doen. Bovendien is Cynara net zo stoer en sterk als Scarlett en kiest zij uiteindelijk haar eigen weg in de wereld, onafhankelijk van de blanke mannen die tot dan toe haar leven hebben beheerst. De misdaden van de slaven op Tara worden terloops beschreven en zijn begrijpelijk. We krijgen hier een minder lieflijke en onschuldige Miss Melanie, hier genaamd Mealy Mouth, voorgeschoteld dan in Gone with the Wind. Lady (Ellen O’Hara) draagt een gevaarlijk geheim met zich mee en het is na The Wind Done Gone ook wel duidelijk waarom Dreamy Gentleman (Ashley) niks van Other (Scarlett) wilde weten. Toch heeft Alice Randall het verhaal zo geschreven dat het geen afbreuk doet aan de geliefde karakters uit Gone with the Wind, we zien gewoon een hele andere kant van het verhaal, zonder veel oordelen en met heel veel food for thought. Bravo!

Oh ja, en ben ik de enige die vanavond weer op tijd klaar zit om North & South te kijken? Om nog maar even in het thema te blijven 😉

Tineke Luimstra. Leest over verwoeste werelden, moord en doodslag, lang geleden, vreemde wezens, knusse Britse dorpjes en stoere vrouwen. Droomt over reizen langs de mooiste bibliotheken ter wereld en haar eigen piepkleine, tweedehands boekwinkel. Heeft meer boeken dan geld, dus is eigenlijk rijker dan een miljonair. Life is pretty much perfect!

2 Comments

  • Jolanda

    28 juli 2016 at 07:34

    Wat leuk! Toevallig scoorde ik afgelopen week “Gone with the wind” bij de kringloop. Kreeg ‘m (met nog twee andere boeken) helemaal gratis mee omdat ik zelf spulletjes kwam brengen. Dus eerst daar maar eens in beginnen, en dan wordt dit een interessant vervolg!
    Mijn zoon zat laatst naar North en South te kijken, haha. Ik was er in die tijd wel helemaal weg van.

    Beantwoorden

Geef een reactie

%d bloggers liken dit:
Helaas moet Ogma ook de cookie-jar open trekken. Wij gebruiken cookies om deze website zo gebruiksvriendelijk mogelijk te maken en u te voorzien van de beste informatie. Klik op 'Instellingen wijzigen' om uw cookievoorkeuren aan te passen en voor meer informatie over het gebruik van cookies op deze website.
Annuleren