Pagina's

De Gebroeders Leeuwenhart

Het leed dat De Gebroeders Leeuwenhart heet

Dat een onschuldig tripje naar de bibliotheek zo dramatisch af kon lopen. Had ik het geweten dan had ik misschien wel andere boeken meegenomen…..

Ik ben niet onbekend met het werk van Astrid Lindgren. Ik las ‘Pipi Langkous’ en ‘De Kinderen van Bolderburen’ voor aan de grote dochter en als de peuter wat ouder is gaan ze zeker in de herhaling. Ronja de Roversdochter is een favoriet van vroeger, net als de Kabaalstraat serie, maar ik moet tot mijn schaamte bekennen dat dit alles is wat ik ooit van Astrid Lindgren heb gelezen. Het topje van de ijsberg is het nog maar, wat heeft die vrouw veel geschreven!

Daar stond ik dus in de bibliotheek boeken uit te zoeken met de meiden en ik zag ‘De Gebroeders Leeuwenhart’ staan. Ik bedacht mij dat ik heel veel mensen had horen zeggen dat het een prachtig boek was, maar waar het over ging, dat wist ik niet (bedankt voor de waarschuwing iedereen hè, NOT!). Met de gezelligheid van Bolderburen nog vers in mijn geheugen kon het natuurlijk alleen maar mis gaan.

En zo kwam het dat ik op een avond ‘De Gebroeders Leeuwenhart’ uitlas. Daar heb ik een pak zakdoeken en een halve fles wijn bij nodig gehad, want allemachtig wat maakte dit boek veel emoties los! Twee broertjes die zo veel van elkaar houden en dan zo kort op elkaar sterven nog voor het eerste hoofdstuk goed en wel uit was. En kijk die tekening nou eens even met dat gedichtje!! Terwijl ik dit stukje schrijf schiet ik wéér vol!

 

De Gebroeders Leeuwenhart

 

En het boek bleef me maar raken, met als klap op de vuurpijl het dramatische en ontroerende einde. Ik heb Astrid Lindgren vervloekt, ik heb tegen mijn man geschreeuwd waarom hij me niet had gewaarschuwd voordat ik begon te lezen (“Ja, maar, die had jij toch al lang gelezen?”) en ik heb drie dagen geen boek meer opengeslagen maar me strikt gehouden aan een uitgebreide RuPaul’s Drag Race therapie. Emotioneel trauma door boek was volgens mij de enige juiste diagnose. Ontaarde moeder die ik ben, heb ik mijn kind ook nog blootgesteld aan dit verdrietige, maar heroïsche boek.

“Wat vond je er van Emma?”
“Wel erg verdrietig mama, maar ook spannend en mooi!”

Met een vunzige thriller vol sappige moorden heb ik me er voorzichtig overheen kunnen zetten, dochterlief vond solaas in een stapel Donald Ducks. En ‘De Gebroeders Leeuwenhart’? Die staat inmiddels op de lijst voor een volgende boekenjacht. Prachtig rotboek….

Tineke Luimstra. Leest over verwoeste werelden, moord en doodslag, lang geleden, vreemde wezens, knusse Britse dorpjes en stoere vrouwen. Droomt over reizen langs de mooiste bibliotheken ter wereld en haar eigen piepkleine, tweedehands boekwinkel. Heeft meer boeken dan geld, dus is eigenlijk rijker dan een miljonair. Life is pretty much perfect!

6 Comments

Geef een reactie

Helaas moet Ogma ook de cookie-jar open trekken. Wij gebruiken cookies om deze website zo gebruiksvriendelijk mogelijk te maken en u te voorzien van de beste informatie. Klik op 'Instellingen wijzigen' om uw cookievoorkeuren aan te passen en voor meer informatie over het gebruik van cookies op deze website.
Annuleren