Pagina's

Top Naeff biografie

Rebel & Dame: Een biografie van Top Naeff door Gré Vaartjes

Toen Top Naeff tweëntwintig was, schreef ze Schoolidyllen, de bakvissenroman waarmee ze onmiddelijk grote populariteit verwierf. Maar ze was zoveel meer dan de schrijfster met het zoetige imago.

 

Top Naeff biografie

 

Waterlanders

Schoolidyllen is samen met Joop ter Heul en Een Zomerzotheid één van mijn favoriete ouderwetsche meidenboeken aller tijden. Een boek brengt mij niet zo snel aan het huilen, dat bewaar ik voor van die slechte emo kinderfilms die mijn meiden zitten te kijken en dat ik dan nét op het verkeerde moment ook een blik op de tv werp. Meestal als er een hond doodgaat….. Toch raar aangezien ik meer van boeken dan van de televisie houd. Toch zijn er uitzonderingen; de laatste delen uit de Harry Potter serie deden mij grienen in het openbaar vervoer, een oud kinderboek van mijn moeder genaamd ‘Jetje uit het Huis’ liet de waterlanders ook stromen en Schoolidyllen dus. Elke.Keer.Weer.Janken. En hoe mooi ik het boek ook vind, ik heb nog nooit iets anders gelezen van Top Naeff, gewoon omdat ik niet wist dat het bestond.

 

Het leven van Top in detail

In ‘Rebel & Dame’ wordt met grote precisie duidelijk gemaakt dat Top Naeff meer was dan haar bekendste werk Schoolidyllen. Geboren in 1878 groeide zij op in een compleet ander tijdperk. Gevormd door kostschool en het verlies van haar vader en de rouwperiode die daar op volgde. Met schrijven begon zij al jong, ze had een grote liefde voor het theater en ze schreef zelf toneelstukken. Geïnspireerd door Louisa May Alcott en de schrijfsters die in haar voetsporen traden, begon zij gedreven aan Schoolidyllen. Er wordt uitgebreid ingegaan op de invloed van dit boek toen en waarom het tegenwoordig nog steeds zo aanspreekt. In hetzelfde jaar dat Schoolidyllen uitkwam, 1900, verloofde zij zich met Willem van Rhijn en in 1904 trouwden zij. Het huwelijk was geen succes en er was een minnaar in beeld, oeh-la-laaaa! Verder worden haar huwelijk, haar boeken, toneelstukken en haar carrière als toneelcritica bij De Groene Amsterdammer gevolgd.

Op zondag 24 maart 1878 belde op Nieuwe Haven 418 een elfjarig meisje aan: zij moest een doosje met een paar kievitseieren bezorgen bij ‘Majoor Naeff’. De dienstbode van de familie die het pakje aannam, zei: “Stil meisje, want hier is pas een kindje geboren.” Anna Naeff-Vriesendorp had die ochtend om zes uur haar eerste en, zo zou later blijken, enige kind gebaard. Het was een meisje, dat genoemd werd naar haar grootmoeder van moederskant: Anthonetta. Grootmoeder Vriesendorp zelf echter noemde haar in de familiekring ‘Top’, en deze korte, moderne naam werd al spoedig door iedereen overgenomen. Haar vader was weinig ingenomen met deze ‘hondennaam’ en bleef zijn dochtertje hardnekkig Anthonetta of Antho noemen.

 

Om je tanden in te zetten

Als je iets lichts te lezen zoekt dan moet je dit boek laten liggen. Gé Vaartjes heeft een uitgebreide en goed gedocumenteerde biografie geschreven vol citaten uit brieven en boeken van Top Naeff. Geweldig interessant, het bouwt prima op, de schrijfstijl past goed bij die van Top Naeff zelf, maar om nou te zeggen dat je het in één ruk uitleest? Nee, niet echt. Martine van Min-of-Meer vroeg ons op Facebook ooit eens of we een lijst van boeken konden maken die onze hersenen uitschakelen zodat we eens op tijd konden gaan slapen in plaats van koortsachtig door te blijven lezen. Ik nomineer ‘Rebel & Dame’! Je komt gegarandeerd niet verder dan drie pagina’s voordat je ogen dichtvallen. Dit maakt het zeker niet een slecht boek hoor, integendeel. Ik heb mijn tanden er eens keihard ingezet, want lezen om te leren is ook belangrijk! En er viel heel wat te leren over deze schrijfster, bovendien vind ik de periode waarin zij opgroeide bijster interessant. De schrijver, Gé Vaartjes is docent en neerlandicus dus waarschijnlijk 100% accurater dan de historische thrillers waar ik zo gek op ben. Het heeft alleen even geduurd voordat ik door deze grote, dikke, droge pil heen was. Al was ik aangenaam verrast toen maar liefst 125 van de 644 bladzijden uit bronvermeldingen bleken te bestaan. Was ik toch nog eerder klaar dan ik dacht. Heb ik in die weken lekker lang geslapen? Helaas, ik nam historische thrillers mee naar bed. Ik leer het nooit…..

Tineke Luimstra. Leest over verwoeste werelden, moord en doodslag, lang geleden, vreemde wezens, knusse Britse dorpjes en stoere vrouwen. Droomt over reizen langs de mooiste bibliotheken ter wereld en haar eigen piepkleine, tweedehands boekwinkel. Heeft meer boeken dan geld, dus is eigenlijk rijker dan een miljonair. Life is pretty much perfect!

3 Comments

Geef een reactie

%d bloggers liken dit:
Helaas moet Ogma ook de cookie-jar open trekken. Wij gebruiken cookies om deze website zo gebruiksvriendelijk mogelijk te maken en u te voorzien van de beste informatie. Klik op 'Instellingen wijzigen' om uw cookievoorkeuren aan te passen en voor meer informatie over het gebruik van cookies op deze website.
Annuleren