Pagina's

kate howard: bloedlijn

Kate Howard: Bloedlijn – Joyce Pool

Joan Bulmer ontvlucht op achttienjarige leeftijd een gruwelijk huwelijk door een betrekking aan te nemen als gouvernante. Ze wordt verantwoordelijk voor het welzijn van zes meisjes, nauwelijks jonger dan zijzelf, die moeten worden klaargestoomd voor een adellijk leven. Al zijn de meisjes lastig en lichtzinnig, toch verpandt Joan haar hart aan hen – met name aan de jonge wildebras Kate Howard. Als Kate de eer ten deel valt om hofdame te worden van de vierde vrouw van koning Henry VIII, gaat Joan met haar mee. Wat een droompositie lijkt, wordt een nachtmerrie. Henry VIII laat zijn oog op de mooie Kate vallen, en alle bange vermoedens van Joan worden bewaarheid…

 

kate howard: bloedlijn

 

Het is geen geheim, Tudor geschiedenis is mijn ding. Ik neem het tot mij als non fictie, fictie en absurde nonsens. Het mag historisch super correct zijn, maar als iemand een gaaf verhaal kan vertellen met een paar kleine aanpassingen of historische vrijheden dan hoor je mij echt niet klagen. Tja soms loopt het de spuigaten uit, een serie als Reign, daar krijg ik jeuk van. Een filmbewerking van Beowulf waarin de woorden “oud en tochtig kasteel” om de haverklap werden gesproken, maar waar alle vrouwen er half naakt bijliepen (nee, het was niet zo’n film), daar word ik niet blij van. Toen ik Kate Howard; Bloedlijn van de uitgever kreeg was ik dan ook erg benieuwd of het me mee kon slepen naar lang vervlogen tijden.

Joan groeit op in een verarmde, adelijke familie. Het gebrek aan etiquette en decorum vindt ze niet erg, ze geniet van de alledaagse klusjes die ze moet doen en de bossen en landerijen rondom het landgoed van haar vader. Helaas is haar moeder niet zo tevreden met dit eenvoudige leven en steekt haar vader zich diep in de schulden om een bepaalde standaard hoog te houden. Joan moet trouwen met de zoon van de schuldeiser om haar vader te redden, maar natuurlijk loopt dit huwelijk uit op een ramp. Na zowel fysiek als mentaal te zijn mishandeld loopt zij weg en na veel onderhandelingen gaat zij aan het werk als gouvernante van de beschermelingen van de hertogin-douariere van Norfolk. Amper ouder dan de meisjes voor wie zij moet zorgen wacht haar een moeilijke taak, de adelijke dames houden van mannelijke aandacht en halen streken uit. Een van deze meisjes is Kate Howard, het nichtje van Anne Boleyn, de koningin die zo noodlottig aan haar einde kwam. Als na een paar jaar Kate naar het hof mag om gezelschapsdame van de nieuwe koningin Anna van Kleef, gaat Joan met haar mee. De nieuwe koningin kan Henry VIII niet bekoren, maar de blijmoedige Kate valt meteen op en Joan weet hoe groot het gevaar is als Henry zijn oog serieus op Kate laat vallen. Maar Kate ziet nergens gevaar en stort zich vol overgave in een relatie met de koning. Ondertussen zijn er nog meer leuke mannen in de koninklijke hofhouding; jonger en aantrekkelijker dan de oude, zieke Henry. Nou ja, ik hoef de meeste van jullie niet te vertellen hoe het afloopt toch?

De harde waarheid is dat het te laat is. Dat ik heb gefaald. En dat het nog maar de vraag is of mijn eigen leven, dat van mijn geliefde, van de hertogin-douarière en van alle anderen niet alsnog geofferd zullen worden op het schavot van wraak dat koning Henry heeft opgericht. In afzondering wachten we op zijn oordeel; wordt het genade? Foltering? De dood, waarvoor hij zelfs zijn echtgenotes niet spaarde? Hij beslist. 

Dat Henry de koppen lustig liet rollen weten we allemaal wel. Dat is ook het probleem met historische verhalen, erg verrassend is de uitkomst meestal niet. De lastige taak van de schrijver is dan ook om ons mee te zuigen in het verhaal en dat is Joyce Pool gelukt. Joan en Kate Howard worden door haar sympathiek neergezet. Met hun fouten ja, maar vooral als jonge meisjes vol levenslust en in het geval van Kate met een fikse dosis naïviteit. Helaas dodelijke eigenschappen aan het hof van Henry VIII. Joyce Pool schrijft vlot, maar gedetailleerd en mooi waardoor dit boek zowel voor volwassenen als voor jeugdige lezers fijn leesmateriaal is. Historisch correct? Tja weet je, dat deed er gewoon even geen bal meer toe toen ik lekker aan het lezen was.

Uitgeverij Lemniscaat bedankt voor het recensie-exemplaar.

 

Tineke Luimstra, anglofiel, aspirant historicus, ploetermoeder, en lezer pur sang die haar kleine meisjes droom om schrijfster te worden nooit echt heeft opgegeven. Voor het gemak trouwde ik ook maar met een boekenwurm die ook nog eens striptekenaar werd en samen kregen wij twee mini boekenwurmen. We hebben meer boeken dan geld, dus eigenlijk zijn we rijker dan een miljonair. Life is pretty much perfect!

Geef een reactie

Helaas moet Ogma ook de cookie-jar open trekken. Wij gebruiken cookies om deze website zo gebruiksvriendelijk mogelijk te maken en u te voorzien van de beste informatie. Klik op 'Instellingen wijzigen' om uw cookievoorkeuren aan te passen en voor meer informatie over het gebruik van cookies op deze website.
Annuleren