Pagina's

De muze van Leonardo

De Muze van Leonardo

Het Italiaanse hof, de 15e eeuw. Na hun huwelijk behoren Beatrice en Isabella d’Este tot de machtigste families van Italië. De twee zussen, die in niets op elkaar lijken, worden al snel de grootste concurrenten en raken verstrikt in een gevaarlijk web van corruptie, intriges, liefde en verraad. De intellectuele Isabella en de jongensachtige Beatrice strijden beiden om de aandacht van Italiës invloedrijkste prins, de charismatische Ludovico, hertog van Milaan. Hij is de echtgenoot van Beatrice, maar hij heeft een ongezonde interesse voor Isabella… De zussen hebben nog iets anders om ruzie over te maken. Beiden willen niets liever dan vereeuwigd worden op het doek van Leonardo da Vinci, meesterschilder en ingenieur aan het Milanese hof. Wie van de zusters zal de strijd uiteindelijk winnen?

 

De muze van Leonardo

 

Mijn zeer gewaardeerde Ogma collega Mirjam wees mij er laatst op dat er toch meer op de wereld is dan alleen Engeland, Londen, De Tudors, Dickens en Jane Austen. Waar háált ze het vandaan 😉 Ik viel inderdaad in een soort van Anglofiele herhaling hè. Ter verdediging, ik heb natuurlijk wel recensies geschreven over een boek dat zich afspeelt in Venetië in de 15e eeuw. Enne, enne… uhm… Oh ja, een Russisch Urban Fantasy verhaal, iets in de woestijn van Judea, een koning en zijn minnares in Frankrijk en nog wat gedoe hier en daar in de Verenigde Staten. Verder ging het vaak over dat eilandje aan de andere kant van Het Kanaal. Ik kan het gewoon niet helpen, het is daar té leuk!! Maar ik kan heus met goede kritiek omgaan dus toen ik ‘De Muze van Leonardo’ in een pop-up Little Free Library vond (tijdens een leuke middag met mijn andere Ogma collega Jolanda) vond ik dat ik iets had om een beetje meer balans aan te brengen in het geheel. En sinds ik een geweldige dag heb beleefd in Vinci, de geboortestad van de Leonardo uit dit boek (dezelfde als van de Mona Lisa inderdaad), waar op dat moment een fantasy festival gehouden werd, heeft Italië toch ook wel een speciaal plekje in mijn hart.

Festa d'ell Unicorno

Isabella en Beatrix zijn zussen, maar de band is niet hecht te noemen. Beatrix is een jaar jonger dan Isabella en doet niets liever dan op haar paard op jacht gaan, terwijl Isabella zich bezig houdt met alle verfijnde zaken waar een renaissance prinses zich in die tijd zoal mee bezig hield om maar een goede partij te schaken. Het lukt, haar ouders maken een goede match voor haar. Nog meer mazzel, want zij en haar aanstaande zien elkaar wel zitten, ze zijn zelfs smoorverliefd. Haar zusje heeft nogal pech met een oude vent die elke keer de trouwdatum uitstelt en Isabella is stiekem erg in haar nopjes dat zij het zo veel beter heeft getroffen dan haar zus. Totdat de ouwe vent eindelijk over de brug komt en een hele charmante, knappe man blijkt te zijn. Met een prachtig hof, bakken vol met geld en zijn huisschilder is meesterlijk. Bovendien laat hij meteen merken dat hij dan wel met Beatrice trouwt, er moeten tenslotte wettelijke opvolgers komen, maar dat hij een beetje feesten met Isabella wel ziet zitten. Isabella is ook niet vies van een beetje geflirt met haar zwager, die intellectueel meer haar gelijke is dan haar echtgenoot. Maar ze is nog het meest onder de indruk door de schilder Leonardo en ze wil koste wat kost door hem geschilderd worden. Ondertussen werkt Beatrice keihard om haar man te laten zien dat zij geen broedvee is, maar een volwaardig echtgenote die hem in alles bij kan staan. Ze slaagt er in hem te laten zien wat ze in haar mars heeft en het huwelijk is zelfs een tijdje gelukkig te noemen. Maar ja, politieke intriges; oorlog; macht- en geldbeluste mannen, kortom roet in het eten.

Beatrice rijdt in de nieuwe triomfwagen die Ludovico speciaal voor haar heeft laten maken. Het hout van de wagen is mooi en zwaar, maar Il Moro heeft de randen ervan laten vergulden door een van de vele ambachtslieden die bij hem in dienst zijn. Een zachte tent, waarvan de stof dagelijks wordt vervangen en aan haar kleding wordt aangepast, beschermt haar gezicht tegen de septemberzon terwijl ze de paarden door de straten van Milaan leidt.

Ken je dat? Dat je op zich een lekker boek hebt gelezen. Je bleef er niet in hangen, want je was benieuwd naar de afloop, het werd nergens saai en het onderwerp was best interessant. Maar toch denk je na afloopt “Ik had ook mijn favoriete boek/zo’n toffe Dekselse Detective/een Terry Pratchett kunnen (her)lezen en dan had ik veel meer lol gehad.” Nou daar had ik bij dit boek erg veel last van. Net zoals ik terwijl ik deze recensie zit te maken ik eigenlijk al niet goed meer weet waar het nu precies over ging. Als ik al mijn vakantieboeken uit had en ik vond ‘De Muze van Leonardo’ ergens in een hotelkamer dan was ik zeker in mijn nopjes geweest. Met een kast vol klassiekers en meesterwerken vind ik het achteraf zonde van mijn tijd. De karakters zijn goed neergezet, maar ik kon mijzelf niet op symathieke gevoelens betrappen voor één van hen. Een échte, fijne schurk ontbreekt ook. En de ondertitel ‘Twee zussen strijden om dezelfde man. Het Italiaanse hof zal nooit meer hetzelfde zijn’. Dat strijden om dezelfde man daar waren ze snel klaar mee en ik kreeg nou niet het idee dat ze daarmee het hof hebben veranderd. Verder was ik enorm veel aan het Googlen naar de schilderijen die in het boek werden genoemd, dat kost tijd! Zonde, doe er gewoon even wat plaatjes in joh. Dat had best gekund in plaats van de dagboekaantekeningen van Leonardo, die voegden toch niks toe. Voor een boek waarmee ik me prima heb vermaakt kan ik me weinig positieve punten herinneren. Veeg teken mensen, veeg teken…..

 

De schrijfster:

De uitgebreide en mooie beschrijvingen van de jurken en gewaden van de dames aan het hof zijn begrijpelijk. Karen Essex is namelijk niet alleen schrijfster en journalist, maar ze heeft ook een tijd gewerkt als kostuum designer. ‘De Muze van Leonardo’ heeft nogal wat prijzen gewonnen en was vooral in Italië reuze populair.

Tineke Luimstra. Leest over verwoeste werelden, moord en doodslag, lang geleden, vreemde wezens, knusse Britse dorpjes en stoere vrouwen. Droomt over reizen langs de mooiste bibliotheken ter wereld en haar eigen piepkleine, tweedehands boekwinkel. Heeft meer boeken dan geld, dus is eigenlijk rijker dan een miljonair. Life is pretty much perfect!

2 Comments

Geef een reactie

%d bloggers liken dit:
Helaas moet Ogma ook de cookie-jar open trekken. Wij gebruiken cookies om deze website zo gebruiksvriendelijk mogelijk te maken en u te voorzien van de beste informatie. Klik op 'Instellingen wijzigen' om uw cookievoorkeuren aan te passen en voor meer informatie over het gebruik van cookies op deze website.
Annuleren