Pagina's

The Road Cormac McCarthy

The Road – Cormac McCarthy

A father and his son walk alone through burned America. Nothing moves in the ravaged landscape save the ash on the wind. It is cold enough to crack stones, and when the snow falls it is gray. The sky is dark. Their destination is the coast, although they don’t know what, if anything awaits them there. They have nothing; just a pistol to defend themselves against the lawless bands that stalk the road, the cothes they are wearing, a cart of scavenged food – and each other.

 

The Road Cormac McCarthy

 

Meestal lees ik eerst het boek en kijk ik dan pas de film die daar op gebaseerd. Kan ik lekker zeuren over wat er allemaal niet klopt. Als manlief het boek dan ook heeft gelezen is het helemaal feest. Ja echt, dat vinden wij het toppunt van gezelligheid. (Onze mede bioscoopbezoekers bij een boekverfilming denken daar anders over ben ik bang.) In het geval van The Road hadden we beide het boek niet gelezen, ik had zelfs nog nooit iets van Cormac McCarthy gelezen. Het gezellige filmavondje veranderde in dit geval in een tranendal. Ik heb tranen met tuiten gehuild, wat een film… Het toeval wilde dat ik vlak daarna een grote doos met boeken kreeg van iemand die eens flink had opgeruimd en daar zat The Road bij!

Een vader reist met zijn zoon door een verwoest landschap. Het is koud en er groeit of bloeit niks meer. Wat er is gebeurt is niet duidelijk en wordt ook niet verklaard, het enige waar het om gaat is overleven, maar wat is er nog waard om voor in leven te blijven. In een flashback ontdekken we dat de moeder niet kon leven in een wereld zonder hoop of toekomst, zij heeft zelfmoord gepleegd. De vader gaat door, voor zijn zoon, maar maakt zich constant zorgen over wat er met de jongen gebeurd als hij er niet meer is. Hier en daar sprokkelen ze wat levensmiddelen bij elkaar. Het is feest als ze een huis vinden waar ze een bad kunnen nemen en hun kleren kunnen wassen. De jackpot is een nog niet eerder ontdekte schuilkelder vol voedsel, warme dekens en bedden. Maar er zijn ook de bandieten op de weg, die voor een paar schamele bezittingen tot moord in staat zijn. De bestemming is de kust, waarom weet de vader eigenlijk ook niet. Hij weet wel dat hij ziek is en steeds zieker wordt.

With the first gray light he rose and left the boy sleeping and walked out to the road and squatted and studied the country to the south. Barren, silent, godless. He thought the month was October but he wasn’t sure. He hadn’t kept a calendar for years. They were moving south. There’d be no surviving another winter here.

In heel veel post apocalyptische verhalen is de kans om te overleven en een nieuwe toekomst op te bouwen aanwezig. Er kan een gemeenschap worden gevormd of voedsel worden verbouwd, maar in The Road is alle hoop vervlogen. Als de jongen er niet was geweest zou de vader er al lang een einde aan hebben gemaakt en zonder de vader is de jongen verloren. Er is werkelijk niks om voor te leven behalve elkaar. Het is werkelijk een intriest verhaal verstoken van elke hoop. De pijn en wanhoop spatte van elke pagina af en ik vond het prachtig. Moest ik van de film al huilen, dat deed ik hier nog eens even niet zo dunnetjes over. Cormac McCarthy heeft met een simpele, minimalistische schrijfstijl iets heel bijzonders neergezet. Ik gaf het boek door aan een vriendin met dezelfde (wellicht ongezonde) interesse voor het dystopische, maar kocht vrij snel toch weer een exemplaar voor mijn eigen kast. Waarschijnlijk komen er nog meer boeken van Cormac McCarthy bij, want ik ben diep onder de indruk van deze schrijver.

 

De schrijver:

Cormac McCarthy publiceerde zijn eerste boek in 1965 en is inmiddels een van de grootste Amerikaanse schrijvers van deze tijd. Hij won veel prijzen voor zijn werk (voor The Road een Pulitzer) en een aantal van zijn boeken zijn verfilmd, zoals No Country for Old Men, All the Pretty Horses, Child of God en The Road. Zijn boeken zijn nieuw en tweedehands goed verkrijgbaar. 

Tineke Luimstra. Leest over verwoeste werelden, moord en doodslag, lang geleden, vreemde wezens, knusse Britse dorpjes en stoere vrouwen. Droomt over reizen langs de mooiste bibliotheken ter wereld en haar eigen piepkleine, tweedehands boekwinkel. Heeft meer boeken dan geld, dus is eigenlijk rijker dan een miljonair. Life is pretty much perfect!

9 Comments

Geef een reactie

%d bloggers liken dit:
Helaas moet Ogma ook de cookie-jar open trekken. Wij gebruiken cookies om deze website zo gebruiksvriendelijk mogelijk te maken en u te voorzien van de beste informatie. Klik op 'Instellingen wijzigen' om uw cookievoorkeuren aan te passen en voor meer informatie over het gebruik van cookies op deze website.
Annuleren