Pagina's

Studio Dallaz profielfoto's voor Ogma

Schrijvers Sores

Veel mensen realiseren zich niet, als ze in de bieb, boekenwinkel of kringloopwinkel een nieuw boekje uitzoeken, hoeveel werk er aan het uitkomen van dat boek is voorafgegaan. Elk boek dat te krijgen is, is geschreven, herschreven, gecorrigeerd, herschreven en dat alles nog een paar keer. Uitgeverijen sleutelen aan elk boek dat wordt uitgegeven. Er zijn redacteuren in dienst die manuscripten redigeren; kijken naar opbouw, verhaalstructuur en nog veel meer zaken. Deze maken vaak behoorlijk ingrijpende veranderingen in dat wat de schrijver aanvankelijk schreef. Een schrijfcoach vertelde mij hierover eens dat een boek meestal beter wordt van dat soort veranderingen, tenminste als het klikt tussen de schrijfstijl van de schrijver en de redacteur, anders lees  je als schrijver dit soort veranderingen met stevig samengeknepen billen.

Voor er echter redacteuren worden ingeschakeld moet een manuscript eerst worden goedgekeurd door een uitgeverij en dat is vandaag de dag geen makkelijke klus. Als je toevallig een bekende Nederlander (of diens zus, broer, ouder of vrouw) bent wordt het al iets makkelijker, maar de meeste van ons zijn dat niet. Voor elk boek dat nieuw bij de boekwinkel verschijnt (ook de nonfictie afdeling) zijn er een paar honderd gesneuveld. Iedereen en z’n moeder (en diens buurman) schrijft immers tegenwoordig, dus hoe kom je er nou tussen?  Als aspirant schrijver zou je er bij tijden moedeloos van worden.

De keerzijde van creativiteit – althans het willen tonen ervan – is dat je als schrijver je hoofd boven het maaiveld uit moet steken. Op dat moment is werk in het publieke domein en kan iedereen een mening geven. Aardig, onaardig, terecht, onterecht, gefundeerd of niet. Daarbij komt dat het schrijfwerk het resultaat is van hard werken, maar ook een product wat uit je hart komt, waar je een sterke band mee hebt. Dat maakt dat veel creatievelingen nerveuze en onzekere mensen worden. Want: Vinden ze het wel mooi / goed etc. Op het moment dat je je als kunstenaar, of als schrijver laat leiden door die onzekerheid dwaal je af van je kern: dingen maken omdat jij ze wil maken. Natuurlijk zit er altijd een spanningveld tussen wat een schrijver wil maken en dat wat andere mensen misschien tof vinden, want elke schrijver wil een lezerspubliek. Maar in essentie is een schrijver een kunstenaar die moet maken wat hij of zij wil maken.

Als schrijver komt er nog iets bij: je bent afhankelijk van een commerciële partij: de uitgever. Die heeft een heel ander doel dan een schrijver, namelijk zoveel mogelijk boeken verkopen. Soms wellicht met aanvullend ideeël tintje, maar toch. Dat kan botsen met wat je als beginnende schrijver voor ogen had.

Toch, lezend in de plaatselijke krantjes zie je het bijna wekelijks, lukt het mensen om een eigen boek van de grond te krijgen. Bij een kleine uitgever gepubliceerd, of via een on demand uitgever. Want het schrijven en uitgeven van een boek is niet makkelijk, maar het is niet onmogelijk. En het kan ook nog eens heel leuk zijn! Stel je eens voor: maandenlang, misschien wel jarenlang was je bezig met iets, en dan opeens is het er: een boek. Een echt boek! Ik ben een van die duizenden schrijvers en ik stel me dit moment vaak voor. Binnenkort gaat het er vast van komen.

 

Studio Dallaz profielfoto's voor Ogma

 

Hoe zit dat met jullie? Wie heeft er hier wel eens ambities gehad om zelf een boek te schrijven?

Jolanda Lichthart, moeder, echtgenote, schrijfster, docent, lezer. Volgens Harry Mulisch zouden echte schrijvers nooit boeken lezen, en zouden echte lezers nooit een boek kunnen schrijven. Maar Harry Mulisch, Schmarry Schmulisch, ik doe het gewoon beide. Ha!

3 Comments

  • Jantine

    9 maart 2016 at 10:30

    Ik heb die ambitie zeker wel. Maar wat je al schrijft: het tot een verhaal komen is al niet makkelijk! Voor je aan uitgeven kan denken, moet je iets hebben om uit te geven – en ik heb beginnetjes en ideeën genoeg liggen, maar ik kom nooit verder dan een 10.000 tot 20.000 woorden. Nanowrimo win ik elk jaar met een stapel verhalen bij elkaar xD

    Beantwoorden
  • Monique

    9 maart 2016 at 20:30

    Drieënhalf jaar deed ik over het schrijven van mijn roman! En ik herken helemaal wat je zegt. Ook ik kijk uit naar het moment dat ik een echt boek in handen heb. Gewoon doorzetten. De aanhouder wint!

    Beantwoorden

Geef een reactie

%d bloggers liken dit:
Helaas moet Ogma ook de cookie-jar open trekken. Wij gebruiken cookies om deze website zo gebruiksvriendelijk mogelijk te maken en u te voorzien van de beste informatie. Klik op 'Instellingen wijzigen' om uw cookievoorkeuren aan te passen en voor meer informatie over het gebruik van cookies op deze website.
Annuleren