Pagina's

De zin van het duister door Michael Cox

De Zin van het Duister – Michael Cox

1854. Londen. Een man met rood haar is nietsvermoedend op weg naar een filantropische bijeenkomst in Exeter Hall. Hij wordt op straat neergestoken, ogenschijnlijk zonder reden. Aan het woord is de briljante maar cynische Edward Glyver, een expert op het gebied van de alchemie. Glyver groeide op in armoede aan de kust van Dorset, waar hij zijn leven lang met hard werken het hoofd boven water heeft moeten houden. Na de dood van zijn moeder komt hij erachter dat hij niet haar zoon is, maar die van een van ‘s lands meest fortuinlijke aristocraten. Koste wat kost zal hij het erfdeel waarop hij recht meent te hebben opeisen en zijn aartsrivaal Phoebus Rainsford Daunt uit de weg ruimen. Maar niets is wat het lijkt. Buiten Glyver om blijkt een andere macht – even vastberaden en geniaal – de gebeurtenissen te manipuleren. De zin van het duister is een buitengewone mengeling van misdaad en historische fictie, een dickensiaans debuut over list en bedrog, over liefde en de strijd om familiekapitaal in Victoriaans Engeland.

 

De zin van het duister door Michael Cox

 

Het boek opent met Edward Glyver die bekent dat hij een man heeft vermoord. De man zelf deed er niet toe, het was slechts een generale repetitie. Een oefening om er zeker van te zijn dat hij zijn nemesis Phoebus Daunt zonder problemen van kant durft te maken. Edward legt uit waarom Daunt dood moet. Na het overlijden van zijn moeder komt Edward er achter dat zij niet zijn moeder is, maar dat hij uit een rijke, aristocratische familie komt. Hij zou een rijk man moeten zijn, met een prachtig landgoed als erfenis. Helaas, zijn biologische moeder kon niet leven met het idee dat haar kind op zou groeien tot een man zoals haar echtgenoot en gaf hem aan haar goede vriendin. Edward zijn vader heeft inmiddels iemand geadopteerd die zijn fortuin zal erven; Phoebus Rainsford Daunt, een geslepen en nare man die de criminaliteit niet schuwt om zijn toekomst zeker te stellen. Even lijkt het er op dat Edward door de liefde op het juiste pad zal raken en kiest voor geluk in plaats van geld, maar ook deze zeepbel spat uiteen. In een laatste destructieve poging probeert Edward zijn rechtmatige positie terug te winnen.

Ik bleef als aan de grond genageld staan. Hem hier te zien, leunend op zijn croquethamer, en zijn stem te horen toen hij zijn partner, een opvallend lange jongedame met donker haar, galante complimentjes maakte, leek het mes om te draaien in de wond die al zo lang in mij voortwoekerde. Ik dacht er even over om me aan hem bekend te maken, maar toen ik naar mijn stoffige laarzen keek, zag ik dat ik een scheur in mijn broek had opgelopen toen ik in het grind van het voorplein knielde om mijn statief recht te zetten. Al met al zag ik er niet op mijn best uit, met mijn vuile handen en rode hoofd, want ik had het warm gekregen van het gesjouw met het karretje van de ene plek naar de andere.

Als iemand dertig jaar heeft gedaan over het schrijven van een boek, dan moet ik toch de moeite kunnen nemen om het uit te lezen voordat ik mij een oordeel vorm. Ik vond het een hele klus. Ik liet me namelijk foppen door de toch wel interessante tekst op de achterkant (zie hierboven); Victoriaans, moord, Dickensiaans, allemaal mijn cup of tea! Helaas, Edward Glyver is niet cynisch, maar een zeikerd en het complot is nogal vergezocht en raar. Er klopt iets niet, het zit gewoon niet lekker in elkaar. De toon van het boek stond me vrijwel meteen tegen, zogenaamd is het een authentiek Victoriaans manuscript en gepubliceerd door een hedendaagse professor. De professor strooit rijkelijk met niet relevante voetnoten en haalt zo nog meer vaart uit een verhaal dat ook in 200 pagina´s verteld had kunnen worden, in plaats van meer dan 600. Maar ja, die dertig jaar hè. Toen ik me dan ein-de-lijk door het boek had geploegd kon ik niet anders dan tot de conclusie komen dat Michael Cox die dertig jaar beter anders had kunnen besteden.

De schrijver:

Michael Cox is niet alleen een schrijver, maar hij bracht in de jaren 70 ook twee albums uit onder het pseudonym Matthew Ellis. Zijn schrijfcarriere begon hij met een biografie over M.R. James, een bekende Victoriaanse schrijver van spookverhalen. Voor De Zin van het Duister deed hij 30 jaar onderzoek, maar het bleef bij notities en aantekeningen. Toen hij geopereerd moest worden aan kanker, waar hij al een aantal jaar aan leed, kreeg hij ter voorbereiding een medicijn dat als bijwerking een enorme dosis mentale en fysieke energie geeft. Dit in combinatie met het vooruitzicht van permanente blindheid als de operatie niet zou slagen zette hem er toe om in een rap tempo zijn verhaal af te maken. Hij overleed in 2009. De Zin van het Duister is zowel nieuw als tweedehands verkrijgbaar, net als het vervolg Het Geheime Leven van Miss Esperanza

Tineke Luimstra. Leest over verwoeste werelden, moord en doodslag, lang geleden, vreemde wezens, knusse Britse dorpjes en stoere vrouwen. Droomt over reizen langs de mooiste bibliotheken ter wereld en haar eigen piepkleine, tweedehands boekwinkel. Heeft meer boeken dan geld, dus is eigenlijk rijker dan een miljonair. Life is pretty much perfect!

3 Comments

Geef een reactie

%d bloggers liken dit:
Helaas moet Ogma ook de cookie-jar open trekken. Wij gebruiken cookies om deze website zo gebruiksvriendelijk mogelijk te maken en u te voorzien van de beste informatie. Klik op 'Instellingen wijzigen' om uw cookievoorkeuren aan te passen en voor meer informatie over het gebruik van cookies op deze website.
Annuleren