Pagina's

Vrouwen een korte geschiedenis Kate Walbert

Vrouwen, een korte geschiedenis – Kate Walbert

1914, Engeland. De Eerste Wereldoorlog bepaalt het nieuws. Dorothy Townsend jaagt op aandacht voor de vrouwenstrijd. Ze gebruikt een ultiem middel: haar hongersdood. Ze laat haar kinderen als wezen achter. Dochter Evelyn belandt in een kostschool en wordt een briljante wetenschapper in Amerika. Haar gehandicapte broer blijkt een pianovirtuoos. Ze ziet hem nooit meer terug. Zijn dochter wil een gewoon leven met een man en kinderen, zonder de ballast van het verleden. Toch vecht ook zij: tegen de oorlog. Op hun beurt schamen haar dochters zich voor haar. Zij proberen ieder een eigen manier te vinden om te overleven.

 

Vrouwen een korte geschiedenis Kate Walbert

 

Sinds ik Mrs. Banks in Mary Poppins haar suffragette lied zag zingen vind ik de vrouwenbeweging interessant. En belangrijk, nog steeds! Wilhelmina Drucker, Emmeline Pankhurst, Emily Davison en Aletta Jacobs om er maar een paar te noemen. Zonder deze vrouwen zouden de vrouwen van nu er heel anders voorstaan. Die gedachte schiet ook elke keer door mijn hoofd als ik in een stemhokje sta en dan zing ik zachtjes “Well done, sister suffragette!”

De realiteit was natuurlijk iets minder gezellig dan een liedje en een dansje met de dienstmaagden. Dat blijkt al uit de samenvatting op de achterkant van ´Vrouwen, een korte geschiedenis´ van Kate Walbert (zie hierboven). Het verhaal begint op het sterfbed van Dorothy Townsend, die haar leven heeft gegeven voor de vrouwenzaak. Ze mocht studeren, maar zonder een graad te behalen en ze was ongelukkig in de liefde. Ze huilt om haar kinderen, maar ze is vastbesloten om haar hongerstaking vol te houden. Haar kinderen worden uit elkaar gehaald en zien elkaar nooit meer terug. In een wirwar van flashbacks volgen we de levens van haar vrouwelijke nakomelingen. Haar dochter die in de Verenigde Staten een beurs wint en een briljant wetenschapper wordt, maar voor altijd is getekend door de daad van haar moeder. De dochter van haar zoon gaat ook gebukt onder het verleden, evenals haar dochters en kleindochters. Op haar oude dag wordt ze activist, besluit ze bij haar man weg te gaan en richt ze zich op haar heldin Florence Nightingale. Haar dochter vraagt zich af waar haar moeder in vredesnaam mee bezig is. Ze moet haar uit de cel halen en verbaast zich over de scheiding en de ontboezemingen die haar moeder doet op internet. Ondertussen zoekt ze bevestiging bij haar eigen dochter, die zich wederom ook weer schaamt voor háár moeder. Dit boek gaat bepaald niet over gelukkige mensen.

Het was toch Browning die zei: ‘Het gaat goed met de wereld, God zit in Zijn Hemel…’ enzovoort, enzovoort? Charles hoorde zich de vraag stellen – retorisch, ironisch – aan het kleine gezelschap – zonder zijn weldra ex-vrouw Dorothy: die was elders – tijdens een van de lezingen die buiten het programma om werden gegeven door hen die vonden dat ze een bijdrage konden leveren. Hij heeft er enkele bijgewoond en met de voorbereiding van zijn eigen aangekondigde praatje gewacht tot duidelijk was of het vereiste aantal belangstellenden hun naam op de lijst zou zetten die bij de eetzaal aan boord hing.

Ik wilde dit boek zo graag mooi vinden. Het is ook een goed boek! Prachtig taalgebruik, een mooi verhaal, goede karakters. Maar ik heb mij er doorheen moeten worstelen. Normaal lees ik 220 pagina’s in een avond uit, nu ben ik meer dan een week bezig geweest. Het prachtige taalgebruik bestond namelijk ook uit heel veel complexe en verwarrende zinnen. Met flashbacks gewikkeld in flashbacks, in één en dezelfde zin en allemaal karakters met dezelfde naam. Ik moest echt regelmatig teruglezen om er achter te komen over wie het nu toch weer ging. Echt geen boek om te lezen als er twee kinderen in huis rondbeuken, of voor het slapen gaan. Alhoewel, als je slecht in slaap kunt komen kan ik dit boek zeker aanraden. Nee, zonder gekheid, ik kan dit boek aanraden aan iedereen die de tijd, rust en focus heeft om te lezen en tegen een fikse dosis negativiteit kan. Ik sloeg het zelf met een grote opluchting dicht.

 

De schrijfster:

Kate Walbert heeft vier romans en een collectie van korte verhalen op haar naam staan. Haar werk valt vaak in de prijzen en ‘Vrouwen, een korte geschiedenis’ werd uitgeroepen tot een van de beste boeken van 2009. Je zult in de bibliotheek of in tweedehands winkels moeten zoeken voor de Nederlandse vertaling van dit boek. In het Engels is het (tijdens het schrijven van dit blog) nog leverbaar.

Tineke Luimstra. Leest over verwoeste werelden, moord en doodslag, lang geleden, vreemde wezens, knusse Britse dorpjes en stoere vrouwen. Droomt over reizen langs de mooiste bibliotheken ter wereld en haar eigen piepkleine, tweedehands boekwinkel. Heeft meer boeken dan geld, dus is eigenlijk rijker dan een miljonair. Life is pretty much perfect!

7 Comments

Geef een reactie

%d bloggers liken dit:
Helaas moet Ogma ook de cookie-jar open trekken. Wij gebruiken cookies om deze website zo gebruiksvriendelijk mogelijk te maken en u te voorzien van de beste informatie. Klik op 'Instellingen wijzigen' om uw cookievoorkeuren aan te passen en voor meer informatie over het gebruik van cookies op deze website.
Annuleren